Bravoure is weg. Hoe dealen met de pijn nu. Toch iemand laten komen?
Gezondheid
Geen dood geen vrees (71) – 21 december 2023
De niet aflatende stroom van ideeën in mijn hoofd over columns, lezingen, retraites, websites en wat niet meer, is zo groot. En ondertussen moet ik heel reëel zijn, alle ideeën zijn heel leuk allemaal, maar wat doet mijn ziekte? Ik heb vaak nauwelijks energie en moet sommige contacten helaas beperken.
Geen dood, geen vrees (70) – Overlijden. Over lijden.
Overlijden is een prachtig woord en geeft aan dat er kennelijk vroeger ook al werd nagedacht hoe voorbij lijden te kunnen kijken, verder te kijken dan lijden en verder te kijken dan wat lijden gedacht werd te zijn.
Armoede uitgelegd aan mensen met geld
Misschien wel het meest aansprekende deel van ’S Jongers boek gaat over zijn ervaring als armoedetunnelkruiper, de niet te vermijden tegenslagen, zijn bereiken van de status van hoogopgeleide en de angst voor terugval. Veel van zijn lotgenoten uit zijn prille jeugd slaagden niet en konden niet uit de cirkel van armoede en ellende breken. Dat er naar hem werd geluisterd gaf hem zelfvertrouwen. Hij, een junior adviseur, bleek dankzij zijn hooploze jaren ideeën te hebben waar hoopvollen niet altijd opkwamen. De actieve inbreng van mensen met ervaringskennis in het beleid hééft invloed en ook dit beschrijft hij. In 2023 wijdde hij hieraan het zeer lezenswaardige artikel Voor goed beleid zijn persoonlijke ervaringen net zo nuttig als diploma’s.
Geen dood, geen vrees (66) – Het gaat hard
Loslaten van mijn lijden en angsten is in de fase waar ik me nu in bevind een pittige klus, zeker nu sinds een paar weken de pijn regelmatig doorbreekt en alleen met steeds zwaardere opiaten onderdrukt kan worden. Iedere nacht en ochtend is er de angst om weer met nog meer pijn wakker te worden. Hoe goed ik ook probeer me te concentreren op mijn ademen, welke (begeleide) meditatie ik ook doe, ik loop net aldoor achter de pijn aan.
B’eter: Maaltijdsoep van restjes, nieuw recept
De stapel kookboeken waaruit ik voor deze rubriek wil koken wordt groter en groter, de werkelijkheid is dat ik meestal op vrijdagavond na een drukke werkweek pas stilsta bij wat ik afgelopen week gekookt heb, en dat zijn vaak variaties op recepten die al in het BD hebben gestaan. Ik ben gelukkig wel zo snugger dat ik af en toe een foto maak van mijn bord. Zo staat er ook een boek over de zen keuken op mijn kookboekenplank, “Zen en de kunst van modern oosters koken”; ik ben niet verder gekomen dan de inleiding – waarin staat dat één van de principes van een zen keuken is dat deze brandschoon, opgeruimd en overzichtelijk is. Oei. Niets is minder waar als het gaat om mijn eigen keuken. Er is een uitdrukking: ‘zo schoon dat je van de grond kunt eten’. Dat zou ik bij mij thuis afraden.
Geen dood geen vrees (65) – Na een moedige strijd …
Niets geen moedige strijd of een moedig gedragen lijden. Dat is niet de bedoeling met deze laatste tocht die ik ga. Het liefst maak ik hem zo draaglijk mogelijk en liefst zo pijnvrij mogelijk. Op een gegeven ogenblik als de pijnmedicatie niet meer werkt, of als ik erg versuft ben, gewoon kunnen zeggen dat het genoeg is. Ik heb een prachtig leven geleefd en nu mag dat eindigen. Wat een rijkdom dat dat hier in Nederland mogelijk is!
Klimaatmars roept luider dan ooit: Jetten, stop met fossiel
De gespannen geopolitieke situatie die de fossiele prijzen omhoog jaagt en een zomer waarin extreme hitte en droogte wereldwijd alle records braken, maken de boodschap van de Klimaatmars urgenter dan ooit. De oproep om te breken met fossiel is in alle lagen van de samenleving te horen. Dat blijkt uit in mei gepubliceerd onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau. Bovendien is er volgens wetenschappers geen tijd meer te verliezen, omdat we nog sneller dan eerder voorspeld te maken hebben met extreme hitte en droogte, hier en elders ter wereld.
Vertrouwd raken met de dood
Meditatie op de dood is een oefening waarin we geleidelijk vertrouwd raken met onze eigen sterfelijkheid. In het boeddhisme wordt deze beoefening maraṇasati genoemd: sati betekent aandacht, opmerkzaamheid of bewustzijn, en maraṇa betekent dood. Maraṇasati wordt daarom vaak vertaald als ‘mindfulness van de dood’ of ‘de herinnering aan de dood’. Een beoefening waarin we ons bewust worden van het onontkoombare feit dat dit leven eindig is.
Geen dood, geen vrees (64) – Lijden en doodgaan
Het is bijzonder om te zien hoe mijn leven in vier weken helemaal veranderd is. Van nog volop in het leven staan en nog veel willen doen (denken nog te kunnen doen), tot bezig zijn met de laatste aspecten van deze menselijke tijdelijkheid.
PAN-NL eist intrekking van vijftigtal bestrijdingsmiddelen
Margriet Mantingh, voorzitter van PAN-NL: ‘Het is niet voor het eerst dat blijkt dat allerlei pesticiden toegelaten worden in strijd met de regels hierover. In Nederland worden gewassen overvloedig met landbouwgif beschermd, maar onze gezondheid en de natuur worden amper beschermd.’
Geen dood, geen vrees (63) – De grootst mogelijke bevrijding
De grootst mogelijke bevrijding beleven we als we in contact komen met het uiteindelijke, het ultieme, of, in de woorden van Tillich, met ‘de grond van het bestaan’.
