“Rudy’s vrouw ging kapot van verdriet door onbegrip van de buitenwereld. Ze kreeg bijvoorbeeld kerstkaarten zonder Rudy’s naam erop, terwijl hij nog gewoon leefde. Zelfs direct na zijn begrafenis begrepen mensen niets van haar rouw, want ze was hem toch al jaren kwijt?”
dementie
Hoge Raad – euthanasie mag ook bij vergevorderde dementie
De Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde (NVVE) is tevreden over de uitspraak die de Hoge Raad vorige week deed over euthanasie bij dementie. De NVVE verwacht dat artsen zich erdoor gesterkt en gesteund voelen wanneer zij euthanasie willen verlenen aan een patiënt met dementie.
Waar is het ego van mijn vader gebleven (3) – geworteld zijn
We slagen er in het Westen in om zelfs ‘mindfulness’ te herleiden tot een begrip en een techniek om ‘stress te reduceren.’ Onze cultuur koestert de mythe van individueel succes. ‘You can make it.’
Boeken – beginnen over het einde – Henk Blanken
Nergens ga je zo prettig dood als in Nederland. Behalve als je dement bent.
Boeken – Rudy hoort er ook nog bij
Mensen met dementie schamen zich maar al te vaak voor hun hersenziekte. Ook veel dierbare naasten weten niet goed hoe ze ermee moeten omgaan. Hoewel het aantal mensen met dementie de komende jaren sterk zal toenemen, weet het grote publiek nog maar bar weinig over deze ongeneeslijke aandoening. En speelt de pijn zich vooral af achter gesloten deuren.
Het zelf, bewustzijn en mededogen
Dit is de essentie van zenboeddhisme: goed doen leidt niet tot bevrijding, inzicht leidt tot bevrijding. Werkelijk inzicht is pas mogelijk als je overtuiging gedragen wordt door gevoelens die voortkomen uit ervaren. Ervaring is de sleutel tot inzicht.
Will van den Berg – Clown Zensaties
Een niet-alledaagse clown voert je, aan de hand van zijn bijzondere, soms ontroerende ervaringen met dementerenden en mentaal gehandicapten, op een heldere en aansprekende wijze naar de essentie van zen en advaita (non dualisme).
Boeken – Clown Zensaties, een ontroerende reis in een wondere wereld
‘In mijn spiritualiteit is er geen enkele plaats voor een handelen met mededogen, ik handel als zodanig omdat het palliatieve destijds en de clownerie nu beantwoorden aan een innerlijke behoefte die ik zelfs niet benoemen kan.’
Het jaar 2018 – de honderdendertiende dag – zwemzorg
Hugo Borst en Adelheid Roosen, acteurs.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Ksaf – Waar is het ego van mijn vader gebleven?
In het begin van zijn dementeren gedroeg ik me bij mijn vader af en toe op een manier waarvan ik zelf een afkeer heb. Ik begon te sussen om mijn machteloosheid te camoufleren. Of erger, ik begon een lezing te geven over wat ik wist over dementeren.
Het jaar 2017 – de tweehonderdenzevenenveertigste dag – de kluts
Nooit stilstaan op straat, behalve als het moet, want voor je het weet sta je te boek als verward. Vrede en alle goeds.
