Onlangs noemde journaliste en presentator Clairy Polak in het door Eus gepresenteerde kunstprogramma Sterren op het doek het verraad, zo voelde het aan, toen zij haar demente partner liet opnemen in een verzorgingshuis omdat zij niet langer thuis voor hem kon zorgen.
Mijn lieve oma Trui is al lang dood, toen er in de laatste maanden van haar leven een situatie ontstond dat het onverantwoord was dat zij nog langer in haar woning in de Meidoornstraat kon wonen. Oma (92) was zo vergeetachtig, zo werd dat in die tijd genoemd, dat de pannen op het vuur droog kookten op de gaspit en het gebruik van het petroleumstel tot het afbranden van de hele Meidoornstraat kon leiden. Maar ondanks verzoeken van mijn moeder en andere familieleden wilde ze het huis niet verlaten. De familie leefde in grote angst.
Uiteindelijk zei oma: ‘Laat Joop maar komen’. Ik ben naar mijn opa Johannes vernoemd en in een helder moment zal ze waarschijnlijk gedacht hebben: ‘Joop zal mij wel steunen.’
En daar zat ik dan met oma en mijn moeder in de achterkamer aan de tafel. Ik vond het verschrikkelijk, wist wat er zou komen. We spraken eerst over ditjes en datjes en hoe het met haar ging. En uiteindelijk zei ik, de kleinzoon: ‘Oma, je kunt hier niet langer blijven wonen, het is onverantwoord.’ Twee weken later werd ze opgenomen in een verzorgingshuis waar ze overdag met haar tasje tegen zich aan de dagen doorbracht. Dementie is soms angst. Na drie maanden stierf ze.
Net als Clairy Polak heb ik me altijd een verrader gevoeld.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Rafi zegt
Ik geloof dat verraad alleen verraad is als je er zelf beter van wordt.
Het beschermen van mensen tegen zichzelf en de omgeving is liefdadig.
Maar emotioneel uiterst moeilijk. ?