Het terrein waar ooit een standbeeld stond, is omgebouwd tot een paardenrenbaan. De culturele uitwissing in historisch Tibet vindt nu plaats door middel van bouwprojecten, net zo goed als door sloop en verwijdering.
Drakgo County maakt deel uit van het historische Tibet en ligt tegenwoordig in de Tibetaanse Autonome Prefectuur Garzê in de Chinese provincie Sichuan . Een nieuwsbericht uit die regio zou surrealistisch zijn als het niet zo vertrouwd was. Een plek die ooit een torenhoog Boeddhabeeld huisvestte, een plaats van devotie voor de lokale Tibetanen en een herkenningspunt dat van kilometers afstand zichtbaar was, is nu veranderd in een paardenrenbaan. Het beeld zelf werd in december 2021 verwijderd, als onderdeel van een golf die door de regio trok. De Boeddha die ooit buiten stond als openbaar object van devotie, is verplaatst naar de Dukhang van het klooster, de vergaderzaal waar alleen monniken en een beperkt aantal leken het kunnen zien. Het beeld is bewaard gebleven, maar de zichtbaarheid, de functie en de betekenis ervan zijn radicaal veranderd.
De laatste ontwikkelingen onthullen de volgende fase van de campagne: niet alleen het uitwissen van de Tibetaanse religieuze cultuur, maar deze ook vervangen door iets anders.
Het grote Boeddhabeeld stond vlakbij het Ganden Rabten Namgyal Ling-klooster. Destijds gaven de autoriteiten geen uitleg over de redenen en de verwijdering vond plaats onder strikte voorwaarden. Getuigen meldden dat zelfs het vastleggen van de gebeurtenis gevaarlijk was. De plek bleef leeg achter. Nu is het omgebouwd tot een renbaan, een transformatie die zowel symbolisch als letterlijk is. Paardenrennen is niet vreemd aan de Tibetaanse cultuur, maar hier dient het als vervanging in plaats van voortzetting. Een heilige plek is overschreven door een seculier spektakel, een transformatie die aangeeft wie nu bepaalt waar het land voor dient. De boodschap is dat de Tibetaanse religieuze aanwezigheid binnenshuis kan plaatsvinden, terwijl de buitenruimte – het zichtbare, het gemeenschappelijke, het symbolische – aan de staat toebehoort.
Dit is geen op zichzelf staand geval. In dezelfde periode sloten de autoriteiten de Ganden Nangten-school, die de lokale kloostergemeenschap diende. De school werd met de grond gelijk gemaakt en er werden twee grote nieuwe gebouwen voor in de plaats gebouwd. Het doel hiervan blijft onduidelijk, maar de boodschap is helder: Tibetaans religieus onderwijs moet worden vervangen, niet hersteld. In november 2021 werden monniken gedwongen een groot standbeeld van Guru Rinpoche in het klooster te vernielen, een kunstwerk van goud en zilver van meer dan twaalf meter hoog. De vernieling werd op bevel uitgevoerd en degenen die zich verzetten, werden gearresteerd.
De nasleep was ook voorspelbaar. Verschillende monniken en leken werden gearresteerd, naar een zogenaamde ’transformatie- en onderwijsinstelling’ gebracht en zonder duidelijke aanklacht vastgehouden. Hun huidige situatie is onbekend. De lokale partijsecretaris die deze campagnes leidde, Wang Dongsheng, overleed begin 2024 plotseling na een val van een gebouw, maar het beleid dat hij had ingevoerd, blijft onverminderd van kracht.
De omvorming van het terrein waar het Boeddhabeeld stond tot een paardenrenbaan is een bewuste herschrijving van de ruimte, een manier om ervoor te zorgen dat wat er ooit stond niet gemakkelijk meer herinnerd kan worden. Een heilige plek wordt een recreatieplek; een gebedsplaats wordt een spektakel. De transformatie moet modern, zelfs feestelijk, lijken, maar berust op het uitwissen van de geschiedenis van een gemeenschap en het monddood maken van degenen die probeerden die geschiedenis te beschermen.
In Drakgo, net als in zoveel andere delen van Tibet, vertrouwen de autoriteiten niet langer alleen op sloop om het landschap te veranderen. Ze bouwen. Ze verwijderen. Ze vervangen. Ze overschrijven. En daarmee hopen ze dat de herinnering aan wat verloren is gegaan zal vervagen. Maar voor de Tibetanen die zagen hoe hun standbeelden werden verwijderd en hun scholen werden gesloten, is de nieuwe racebaan geen teken van vooruitgang. Het is een herinnering dat culturele vernietiging onverminderd kan doorgaan, zelfs nadat het stof van de bulldozers is neergedaald.
Geef een reactie