Bambi en de voorgenomen arrestatie.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Greenpeace vraagt Afrikaans Hof: erken klimaatverwoesting als mensenrechtenschending
In de verklaring stelt Greenpeace Afrika dat de winning van fossiele brandstoffen, mijnbouw, ontbossing en industriële landbouw een bedreiging vormen voor het recht op leven, gezondheid, voedsel, water en een gezond milieu. Regeringen hebben – op grond van het Afrikaans Handvest – de bindende plicht om schade te voorkomen, transparantie en inspraak te waarborgen, en de getroffen bevolking schadeloos te stellen.
Wakker Dier – Brandbrief aan fokbedrijf Hendrix Genetics: repareer de legkip
Met een brandbrief spreekt Wakker Dier Hendrix Genetics aan op zijn genetisch verzwakte legkip. Het Nederlandse geneticabedrijf fokt legkippen die zo hyperproductief zijn dat hun skelet het niet aankan. Vijftig tot honderd procent van alle legkippen breekt haar borstbeen. Genetische selectie op productiviteit is de voornaamste oorzaak, blijkt uit recent onderzoek. Anne Hilhorst van Wakker Dier: “Met Pasen breken miljoenen Nederlanders een eitje. Helaas breken miljoenen legkippen daarvoor hun botten.”
Leven in Thailand – Uit het archief.
De smog houdt ons nog wel een aantal dagen binnen. Met de twijfelachtige eer voor Chiang Mai om op de eerste plaats te staan van de door IQ Air live bijgehouden lijst van meest vervuilde steden ter wereld, en met de heetste maanden voor de deur, verwachten we dat dat nog wel even zo blijft. Het is dat Lampang niet in het overzicht van IQ Air voorkomt, anders hadden “wij” ruimschoots gewonnen. Niet iets om trots op te zijn.
A yellow submarine
In een drukke winkelstraat, tijdens de koopjes, loopt een dronken man midden op de rijweg, en zingt uit volle borst: ’We all live in a yellow submarine’. Auto’s toeteren, mensen beginnen tegen hem te schreeuwen. Iemand roept of hij ooit van verkeersregels heeft gehoord. Het maakt duidelijk geen indruk op hem. Dan loopt iemand naar de man toe, geeft hem een arm en terwijl ze samen uit volle borst ‘We all live in a yellow submarine’ zingen, lopen ze arm in arm naar het voetpad.
Bodai – de adem van de draak
Toen ik jong was stierf mijn vader en mijn grootmoeder, die zo lief voor me was, stierf ook. Ik werd heel hard met de dood geconfronteerd. Ik zag dat er geen ontsnappen aan geboorte en dood is.
Waarom wordt de een bontliefhebber en de ander dierenactivist?
Over macht en overmacht.
Beleef het heden
…
Het negende deel van de Dhamma-Zaadjes is uit.
Dit boek van Guy Eugène Dubois is een bloemlezing van korte teksten over Dhamma—de Leer van de Boeddha—die dagelijks naar de leden van Boeddha in de Stad, de onafhankelijke boeddhistische vereniging van Antwerpen worden toegestuurd.
Niemand kan eruit vallen
Elsbeth Wolf: ‘De paasviering is de expressie van de redding uit de onderwereld: je kunt er niet uitvallen. Het was een persoonlijke ervaring, die Ton zijn leven lang uit bleef dragen. Hij deed dat ook toen hij een keer meeging naar de gevangenis, waar ik in die tijd als geestelijk verzorger werkzaam was. Ik had hem gevraagd een teisho te houden. Er was veel reclame gemaakt en de stilteruimte puilde uit. Iedereen wilde die man weleens met eigen ogen zien en horen. De mannen hielden niet op vragen te stellen, er werd geluisterd, ze voelden zich gezien, er was aandacht, balsem voor de ziel.’
Over Antropologie 23 – Boeddhisme en geld
In het voorgaande artikel heb ik het over geld gehad. Ook boeddhisten komen gedurende hun aards bestaan met geld in aanraking. Als boeddhist maak je nu eenmaal deel uit van een wereldwijd financieel systeem. Hoe kun je je daar op een goede manier toe verhouden? Je kunt voor ‘geld’ ieder willekeurig ander woord invullen. Geld op zich is geen probleem, net zo min als een tafel, een stoel, een bord of een theelepeltje. Het gaat altijd om gedrag. Hoe ga je met iets om. Daar staat of valt alles mee.
Bodai – Varsika (de regentijd)
Bodai begon zo langzamerhand aan het kloosterleven te wennen. ’s Morgens meditatie en gym, na het eten werken en tempeldienst. Na de lunchpauze, werk en tempeldienst en na Yakusaki (dinner) meditatie en daarna naar bed.
Kun je uit het niet-weten vallen?
Hoe het is om geen antwoorden te hebben.
Een paasgedachte?
Daar gaan we weer. Niet omdat ik daar zelf zo’n behoefte aan heb, maar doordat het iedere keer weer ter sprake komt. YOLO… ofwel: je leeft maar één keer. En omdat je maar één keer leeft, enzovoorts…
Guy – dhammazaadjes – Je pense, donc je suis…
Anicca. Alles verandert. Alles vergaat. Je lichaam. Je perceptie. Je gewaarwordingen. Je reacties. Je bewustzijn.
Renske haiku – paasmoe
…
Ardan – De bank, de vrouw en de man
…
Bodai – ademhaling
Onverwacht beginnen de monniken te zingen, tegelijkertijd wordt buiten de grote bel geluid. Dan loopt met veel gestommel de meditatiehal leeg en blijft Bodai vertwijfeld achter.
De Poortloze Poort voor nitwits: inleiding
Inleiding tot de serie ‘De Poortloze Poort voor nitwits’ van Hans van Dam, tweede, herziene editie.
Sodis – de virtuele denkster 574
…
Tweede Kamer – extra middelen voor UNRWA
De afgelopen week stond opnieuw in het teken van de Nederlandse financiering van UNRWA, de VN-organisatie voor Palestijnse vluchtelingen. Het debat daarover in de Tweede Kamer maakt duidelijk hoe humanitaire hulp, zeker aan de Palestijnse bevolking, een moeilijk punt is voor de Nederlandse politiek. Tegelijk waren de ontwikkelingen van deze week ook aanleiding tot voorzichtig optimisme.
B’eter: nogmaals overnight oats (overnacht geweekte havermout)
Op 15 februari 2025 schreef ik al over havermout dat een nachtje in de koelkast heeft overnacht, iedereen noemt het ‘overnight oats’. Overigens sloeg mijn zelf bedachte vertaling bij ons thuis niet aan, dus we noemen het toch maar weer ‘overnight oats’, met excuses aan de taalpuristen. Wie bedenkt een alternatief?
Gesprekjes: Zeuren
“Weet je,” zegt buurman. “Ze zeuren altijd. Dit zijn huurhuizen. Dat betekent dat de huizen niet van de mensen zijn die erin wonen, maar van de verhuurder. Als ie niks doet, beginnen de huurders te zeuren dat ie niks doet en als ie wel wat doet zeuren ze dat ie wat doet. Het is nooit goed of het deugt niet.”
Bodai – een zware last
Het klooster van de Diepe Vrede lag net buiten de stad tegen een berghelling aan. Om half vier liep Bodai de poort binnen. In de tuin voor de tempel was een monnik aan het vegen. Bodai vroeg: ‘Is de lama thuis?’ ‘Kom maar mee’, zei de monnik. Samen liepen ze naar de zijkant van de tempel waar een houten plank aan een touw hing. Onder aan de plank hing een houten hamer. ‘Sla maar drie keer op de plank en dan zal de lama wel komen’, zei de monnik.
