Er bestaat geen ware zelf, in welke vorm dan ook.
Mensen zetten bijvoorbeeld bewustzijn of liefde weg als het ware zelf.
Denk maar aan bewegingen als advaita en ECIW.
Hoewel de schrijver hier zeker bewustzijn en liefde omschrijft als eeuwig en oneindig, verwerpt hij nadrukkelijk het idealiseren van bewustzijn en/of liefde. Je bewerkstelligt simpelweg het tegendeel als je iets of iemand idealiseert.
Het leven omvat alles en niets en jij bent dat leven. Er bestaat geen apart zelf. Het gehele innerlijke conflict van de mens schuilt in: Ik en mezelf. Ik en de wereld. Het ware zelf en de wereld.
We zijn gespleten en de samenleving is een afspiegeling van dit innerlijk conflict.
Pas als je echt aan al je overtuigingen twijfelt zal de Waarheid zichtbaar zijn. Direct en zonder enige twijfel zul je zien en begrijpen dat de persoon en de waarnemer van de persoon een en hetzelfde zijn, niet-twee.
Wanneer ik en mezelf tegen elkaar wegvallen zal er sprake zijn van transformatie en dan zal de geest ongeconditioneerd zijn.
Naar keuzeloos gewaarzijn bestaat geen weg. Ook schuilt keuzeloos gewaarzijn niet ergens in jou, als een gouden boeddha. Een rups is een rups totdat deze transformeert in iets anders, een prachtige vlinder.
Ik en keuzeloos gewaarzijn is een illusie, een product van eigen denken en verlangen.
Er is geen weg naar de Waarheid, geen methode en geen guru kan jou de Waarheid geven. Aan vrijheid gaat vrijheid vooraf: twijfel volledig aan al je overtuigingen. Een overtuiging is geen feit en een feit geen overtuiging.
Ervaar gerust liefde en ja, je bent liefde maar ook bewustzijn, ook de persoon, ook je gevoelens etc. Je bent alles en niets, daarin ligt echte vrijheid en niet in het idealiseren van iets of iemand.
Je bent de wereld die je waarneemt. Bewustzijn is gelijk aan zijn inhoud. Het zogenaamde zelf, de ervaring van aanwezigheid is niet iets statisch. Het leven is niet statisch of eenzijdig.
Ja, je bent liefde maar evengoed waarheid en schoonheid. Het leven omvat alles en niets en daarbinnen is geen hiërarchie in de vorm van: dat het eeuwige belangrijker is dan het sterfelijke.
God (het eeuwige) draagt in zijn armen een kind (het sterfelijke). Zij zijn een en hetzelfde, niet-twee.
De schrijver hier weet uit eigen ervaring, wat het is om iets of iemand te idealiseren: uit te roepen als belangrijk, belangrijker en het belangrijkst. Voor hem is sinds april 2023 alles even belangrijk. Hij beschouwt zichzelf volledig goddelijk als menselijk, het ene niet belangrijker dan het andere. Sommige mensen beweren: ‘Ja, natuurlijk ben ik mens, maar ik ben bovenal bewustzijn.’ Maar hij verwerpt ook deze stelling, want je bent voor de volle 100% dat wat eeuwig is en voor de volle 100% dat wat sterfelijk is. In beide ligt waarheid en schoonheid.
De schrijver hier biedt geen weg naar de Waarheid toch reikt hij een helpende hand aan, tijdelijke instrumenten, in de vorm van zintuiglijk gewaarzijn meditatie en de Driehoek van Vergeven:
- Je vergeeft anderen, die jou iets hebben aangedaan.
- Je vergeeft jezelf, wat je anderen hebt aangedaan.
- Je vergeeft jezelf, wat je jezelf hebt aangedaan.
Hecht je niet aan deze instrumenten maar gebruik ZGMeditatie als je vastzit in je ivoren toren tussen je oren. En gebruik de Driehoek van Vergeven als je totale innerlijke vergeving zoekt. ZGM en DVV staan geheel los van elkaar. Zij hebben hun eigen betekenis. Bij de ene staat het lichaam centraal en bij de andere de geest.
Je bent alles en niets. Je bent de wereld die je waarneemt. Er is geen apart zelf, een zogenaamd ware zelf.
Kan liefde zonder waarheid en bewustzijn zonder handelen? Is eenzijdigheid ooit het antwoord geweest?
De huidige beweging rond advaita en ECIW is niet meer dan een spirituele bypass. Ook het najagen van geld en succes is een voorbeeld van vluchtgedrag.
Als je liefde mist in je leven, vraagt dat natuurlijk om een antwoord. Maar als je kruipt in een hete woestijn en snakt naar water, dan is water je droom, nietwaar? Ja, je bent de wereld die je waarneemt. De schrijver hier zal jou dan water geven en je niet proberen te overtuigen dat liefde belangrijker is.
Zit bijvoorbeeld de gehele dag in stilte maar hecht je er niet aan, idealiseer ook deze heilzame stilte niet. De volgende dag kan een rondje hardlopen jou meer (uitzicht en) levensplezier geven. De schrijver hier predikt geen verstrooiing. Maar zelfs verstrooiing hoort bij het leven.
Wel in de wereld maar niet van de wereld en niet tegen de wereld.
Om liefde te ervaren dien je liefde te zijn. Om te genieten van een patatje met, dien je het lichaam te zijn. Totaal zijn.
Geef een reactie