Pasta is er in allerlei soorten en maten en je kunt er vele kanten mee op. Op vakantie eten we vaak pasta met (plantaardige) pesto: klaar in een handomdraai en je hebt maar één pan en één gaspit nodig. De luxe versie is met een blikje (plantaardige) tonijn – maar plantaardige tonijn kan ik niet aanraden, ik vond de smaak tegenvallen. Het deed me denken aan goedkoop hondenvoer – qua geur, niet dat ik dat ooit geproefd heb. Maar ik juich het uiteraard toe dat er naast blikjes tonijn tegenwoordig ook plantaardige tonijn in de schappen staat.
Voedsel
B’eter Okinawa trilogie (slot): bijgerechten met wortel en tofu
Ik schreef het al: eetclub, thema Okinawa, aan mij de taak om voor een hoofdgerecht te zorgen. Ik maakte ‘Nasu dengaku’, aubergines met miso, ‘Mazesoba’, noedelsalade , ‘Chanpuru’ tofu-groente roerbak (ik heb daar helaas geen foto’s van) en nog twee bijgerechten: ‘Shiraae’, een salade van sperziebonen met tofu en ‘Ninjin Shirishiri’, worteltjes met ei, ik weet niet meer welk recept ik heb gebruikt. Het was niet heel veel werk, het zijn allemaal makkelijke recepten.
Plannen ‘s werelds eerste octopuskwekerij van de baan
De plannen van het Spaanse bedrijf Nueva Pescanova om de eerste octopuskwekerij ter wereld te bouwen in de haven van Las Palmas op Gran Canaria zijn van de baan. Na vijf jaar actievoeren tegen de kwekerij, die een nachtmerrie zou betekenen voor het welzijn van de hyperintelligente, gevoelige octopus, boekt dierenbeschermingsorganisatie Compassion in World Farming succes.
B’eter: Lauwwarme salade met noedels en tofu uit Okinawa (Mazesoba)
Vorige week scheef ik al over de belevenissen met onze eetclub, en deelde een eerste recept uit de keuken van Okinawa: aubergines met misoglazuur. Vandaag ga ik verder met Mazesoba, een lauwwarme salade met noedels en tofu, ook uit Okinawa. Ik maakte zelf de fout door “1 pak ramen noedels” letterlijk te nemen, met als gevolg dat de salade naar verhouding wel erg veel noedels bevatte. Ook ben ik vergeten ze koud na te spoelen, waardoor ze wat plakkerig waren. Zijn op Okinawa de pakjes noedels kleiner? Geheel in lijn met hun “hara hachi bu” filosofie?
B’eter: Auberginerecept uit Okinawa (Nasu Dengaku)
Vorige week beschreef ik hoe ik de laatste tijd vaak laat en moe uit mijn werk kom, en aan koken nauwelijks nog toe kom, laat staan om iets nieuws te proberen. Maar nu moest ik wel aan de slag, goed voorbereid en na een bezoek aan een grote Aziatische supermarkt, want onze eetclub kwam bij elkaar. De eetclub bestond vroeger uit drie gezinnen, en nu wat er van over is nu alle kinderen op één na het huis uit zijn. We kiezen telkens een thema, vaak een land of streek, op alfabet, en elk huishouden maakt één gang
Europese Commissie start binnenkort een onderzoek naar ultrabewerkte voedingsmiddelen
Wat je eet, is niet zomaar een eigen keuze. Loop de supermarkt in en je ziet het meteen: chips, snoep en frisdrank liggen overal, zijn goedkoop en worden je constant aangeprezen. Een appel of een krop sla? Die moet je zelf actief opzoeken. Dat is geen toeval. Dat is een systeem waarin ongezond eten de makkelijke, goedkope en verleidelijke standaard is, en gezond eten juist niet.
B’eter: Kapsalon maar dan anders
Terwijl ik uit allerlei goede-doelenwinkels, kringloopwinkels en boekenkastjes, en soms ook uit een echte boekenwinkel allerlei interessante kookboeken heb verzameld met het voornemen daar uit te koken voor deze rubriek, is de werkelijkheid anders. Ofwel ik kom aan het einde van een lange werkdag moe thuis en er is al voor me gekookt, ofwel ik ga gauw nog even iets halen onderweg naar huis dat met weinig tijd en moeite kan worden klaargemaakt. Zo at ik van de week voor het eerst van mijn leven ‘kapsalon’. Dat zit zo.
B’eter: Maaltijdsalades om de hittegolf door te komen
Tijdens deze hittegolf eten we sinds mijn terugkeer uit Plum Village voornamelijk maaltijdsalades. Want wie heeft er zin om uitgebreid te koken? Laat staan de oven aan te zetten of boven pannen te hangen? Dan loopt de temperatuur in huis nog verder op.
Foodwatch: ‘Maak Nutri-Score verplicht in heel Europa’
Na jaren van discussie, wetenschappelijke evaluaties en verbeteringen is Nutri-Score uitgegroeid tot het beste voedselkeuzelogo dat Europa momenteel heeft. Toch blijft het systeem tekortschieten zolang voedselproducenten zelf mogen bepalen of ze het gebruiken. Daarom roept voedselwaakhond Foodwatch de regeringen van Nederland, Duitsland, Frankrijk, België, en Spanje op om Nutri-Score verplicht te stellen.
B’eter Griekse vegaklassiekers (2/2)
Het mooie van deze recepten is dat ze niet plantaardig gemáákt zijn, ze zijn gewoon van zichzelf al plantaardig. Als je dit je visite voorzet dan valt het vleeseters waarschijnlijk niet eens op dat het vegan is.
Foodwatch – 1 op de 5 Europeanen heeft niet genoeg te eten. In 2026.
Hoe kan het dat 1 op de 5 Europeanen geen toegang tot voldoende voedsel heeft, terwijl we in een van de rijkste economieën ter wereld leven en er jaarlijks bijna 60 miljoen ton voedsel in de vuilnisbak verdwijnt? Dat is het gevolg van een voedselsysteem dat niet gebouwd is voor mensen, maar voor winst. Er is genoeg voedsel om iedereen te voeden; wat ontbreekt is toegang. Wie minder geld heeft, heeft onvoldoende toegang tot eten. Hoe overvol de schappen ook zijn. Het resultaat: 42 miljoen Europeanen gaan om de dag met honger naar bed.
Wakker Dier introduceert nieuwe term: ‘vleesdrammen’
Na ‘plofkip’ en ‘sloopmelk’ gebruikt Wakker Dier een nieuwe term: vleesdrammen. Supermarkten vullen hun schappen met meterslange rijen vlees, hun magazines met vleesrecepten en hun kant-en-klaarmaaltijden grotendeels met vlees. En ze doen het elke week in de aanbieding. Als klant is er bijna geen ontkomen aan. Dit gedrag heet vanaf nu vleesdrammen.
B’eter Griekse vegaklassiekers (1/2)
Het mooie van deze recepten is dat ze niet plantaardig gemáákt zijn, ze zijn gewoon van zichzelf al plantaardig. Sommige Grieken zullen soms wat vlees (gehakt) toevoegen, maar de gerechten zijn gewoon heerlijk zoals ze zijn, niemand zal het vlees missen. Waarschijnlijk valt het de mensen niet eens op dat het vegan is.
Foodwatch – Een rode kaart voor de echte kampioenen van dit WK
Naast het gevoel dat je krijgt tijdens het WK, heeft het WK ook een imago. In sommige kringen is dat imago twijfelachtig gezien de politieke gevoeligheden in de Verenigde Staten, of de omstandigheden van arbeidsmigranten de vorige editie in Qatar. Maar voor veel mensen staat het WK voor passie, saamhorigheid, ambitie en prestatie. En hoe langer en consistenter Coca-Cola aan het evenement verbonden is, hoe meer die waarden ook aan het merk blijven plakken. Alsof het imago van het evenement langzaam op het merk wordt overgedragen. Dat noemen onderzoekers image transfer.
B’eter – Wat at de Boeddha?
De Boeddha dronk onder andere melk en at rijstepap met melk en honing.
Gouden Windei voor grootste misleiding in de supermarkt
Van de mensen die hebben meegedaan aan de jaarlijkse publieksverkiezing heeft 28% op de uiteindelijke winnaars gestemd. De bijbehorende oorkondes stuurt Foodwatch binnenkort op naar de winnaars. Als mooi aandenken aan de prijs die geen enkele fabrikant wil winnen!
Taigu – Verwacht niets groots van boeddhisme
Veel boeddhisten (de goede natuurlijk niet te na gesproken) lijken geen haar beter dan andere mensen. Boeddhisme is goed in het kleine, maar onvermogend in het grote.
B’eter: Orzosalade met linzen
Pastasalades: Meestal vind ik ze niet lekker. Zeker als ze voor het merendeel uit harde koude pasta bestaan. Koude pasta heeft de neiging om hard te worden, daar is een chemische verklaring voor die ik even vergeten ben – koolhydraten doen bij afkoeling iets waardoor het taai wordt. Het absolute dieptepunt waren de pastasalades die werden geserveerd bij het eindejaarsfeest op de basisschool van mijn kinderen (in de jaren ’90 en ‘0). Elk gezin nam wat te eten mee, dat werd op grote tafels uitgestald, we aten er dan allemaal van. De makkelijke en goedkope pastasalades bestonden uit macaroni, hamblokjes, doperwten uit een potje en mayonaise. Er waren altijd diverse ouders die kozen voor een variant hierop. Er bleef vaak veel van over.
B’eter: plantaardige yoghurttaart (cheesecake, verbeterd recept)
We gaven vorig weekend een feestje omdat we een rond aantal jaren getrouwd waren. De catering deden we zelf. Omdat ik iemand ben die liever te veel dan te weinig klaarmaakt hadden we nog veel over. Ook kregen we nog verse groenten, waaronder raapsteeltjes, van vrienden die weten dat we van lokale biologische groenten houden. Ik was een week weg, mijn dochter is niet zo van de lokale biologische groenten, dus ik trof nog een volle groentenla aan met deels verlepte groenten. Het was dus weer eens tijd voor mijn ‘letterlijk vergeten groentesoep’, dit keer met over datum veldsla en spinazie, daarnaast raapsteeltjes, aangevuld met ui, knoflook, een halve wortel en verpieterde gember.
Sanne Vogel reist in nieuwe KRO-NCRV serie naar India voor de oorsprong van Ayurveda
Yoga, specerijen, seizoensgebonden eten en India. Dat is wat Ayurveda bij Sanne Vogel oproept. Maar wat ís het eigenlijk? Een levenswijze, een filosofie, een gezondheidsleer of slimme marketing? En hoe wetenschappelijk is het?
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (30) – translocatie en mayonaise
Voor haar kookboek voor tiendaagse meditatiecursussen schreef Moniek Nooren een verhaal bij elk van de dagmenu’s: een melange van vertelsels over belevenissen in de keuken, de praktijk van het koken en de praktische toepassing van de boeddhistische leringen.
B’eter: Pasta aglio orsino e olio, spaghetti met daslook en olijfolie
We waren een paar dagen op stap, een natuurrondreis langs de Eifel en de Vogezen. Op onze eerste stopplek in de Eifel was de bosbodem bedekt met daslook, Allium ursinum, ofwel berenlook: De soortaanduiding ursinum (= van de beren, ursus = beer) is ontstaan door het oude bijgeloof dat beren na hun winterslaap zich aan deze plant tegoed deden. Dit is er ook de reden van dat de plant af en toe berenlook (in het Duits Bärlauch en in het Frans ail des ours) wordt genoemd.
B’eter: Kuku Sabzi met daslook en zevenblad
Mijn persoonlijke Schijf van Vijf bestaat uit – dit verzin ik ter plekke – in willekeurige volgorde: (1) groente, (2) fruit, (3) peulvruchten, (4) noten zaden en pitten, (5) volkoren graanproducten en zilvervliesrijst. Aangevuld met (6) paddenstoelen. Daarnaast vind ik het belangrijk om waar mogelijk producten uit het “big agro” systeem te vermijden, dus lokaal en biologisch in te kopen of mijn voedsel deels zelf uit het bos te halen. Uiteraard alleen algemene soorten. Zo is er de elfjesregel: als je 10 of minder exemplaren ziet blijf je er vanaf, de elfde mag je plukken. Pluk dus alleen wat in grote hoeveelheden voorkomt. Doorgaans wordt het gezien als onkruid.
B’eter: plantaardige kwarktaart (cheesecake)
Mijn gebakken kwarktaart komt uit een Tsjechisch kookboekje uit 1967 dat, vertaald, ‘wij koken voor kinderen’ heet. Oorspronkelijk worden er eieren gebruikt, en roomboter, en uiteraard kwark, maar ik heb het recept inmiddels plantaardig gemaakt – al ben ik nog niet helemaal tevreden.
