Als ik denk aan de Palestijnen dan denk ik aan Gaza, de Westelijke Jordaanoever, genocide, humanitaire ramp, honger, ellende, en groot lijden. Tijdens mijn ochtendritueel sta ik altijd even stil bij het lijden in de wereld en de laatste jaren speciaal bij de mensen in Gaza. Maar onlangs ging ik op een andere manier met de ‘Palestijnen’ aan de slag: onze eetclub kwam weer bij elkaar, en dit keer, na de O van Okinawa, was de P van Palestina aan de beurt. Het was mijn beurt om het toetje te maken: een Palestijns toetje dus.
Voedsel
B’eter: No farmers no food?
No farmers no food? Ik zag vanavond nog hoe landbouwgrond in het buitengebied uitgebreid beregend wordt wat weer leidt tot nog meer droogte en nog lagere grondwaterstanden. Geen landbouwgrond met gewassen voor ons, nee, gras voor de koeien. Zou het niet beter zijn voor de wereld als veehouders zouden omschakelen, en peulvruchten of quinoa gingen verbouwen voor ons mensen? Er kan wel meer dan we vaak denken en als we de intensieve veehouderij een stuk zouden verkleinen (zeg de helft) – of zelfs helemaal afschaffen – dan zouden we ook al die velden met Engels Raaigras en snijmais niet nodig hebben (veevoer), we zouden dan veel meer ruimte hebben voor plantaardige, biologische land- en tuinbouw en bossen met eetbare soorten (kastanjes, noten, bessen e.d.). Hoe mooi zou dat zijn.
B’eter Vegan brownies
Ergens heb ik gelezen dat een gemiddeld mens maar een bepaald aantal verstandige beslissingen op een dag kan nemen. Zijn die eenmaal genomen, dan is het saldo op. Dan heb je een kort lontje, of bezwijk je voor de verlokkingen van fast food. Nu zijn mensen met bijvoorbeeld financiële problemen sneller door hun saldo heen: ze moeten immers bij alles wat ze doen nadenken over de financiële consequenties. Ze moeten elk dubbeltje omdraaien, als het ware. Veel mensen aan de onderkant van de samenleving hebben bovendien nare dingen meegemaakt in hun jeugd: verslaving, geestesziekte, werkloosheid, armoede, huiselijk geweld. Er kan veel zijn dat ze wegtrekt uit het huidige moment naar het verleden, of juist naar zorgen of angst voor de toekomst. Er is veel lijden, er zijn oorzaken van lijden, maar er is geen pad.
B’eter Romige citroenpasta
Pasta is er in allerlei soorten en maten en je kunt er vele kanten mee op. Op vakantie eten we vaak pasta met (plantaardige) pesto: klaar in een handomdraai en je hebt maar één pan en één gaspit nodig. De luxe versie is met een blikje (plantaardige) tonijn – maar plantaardige tonijn kan ik niet aanraden, ik vond de smaak tegenvallen. Het deed me denken aan goedkoop hondenvoer – qua geur, niet dat ik dat ooit geproefd heb. Maar ik juich het uiteraard toe dat er naast blikjes tonijn tegenwoordig ook plantaardige tonijn in de schappen staat.
B’eter Okinawa trilogie (slot): bijgerechten met wortel en tofu
Ik schreef het al: eetclub, thema Okinawa, aan mij de taak om voor een hoofdgerecht te zorgen. Ik maakte ‘Nasu dengaku’, aubergines met miso, ‘Mazesoba’, noedelsalade , ‘Chanpuru’ tofu-groente roerbak (ik heb daar helaas geen foto’s van) en nog twee bijgerechten: ‘Shiraae’, een salade van sperziebonen met tofu en ‘Ninjin Shirishiri’, worteltjes met ei, ik weet niet meer welk recept ik heb gebruikt. Het was niet heel veel werk, het zijn allemaal makkelijke recepten.
Plannen ‘s werelds eerste octopuskwekerij van de baan
De plannen van het Spaanse bedrijf Nueva Pescanova om de eerste octopuskwekerij ter wereld te bouwen in de haven van Las Palmas op Gran Canaria zijn van de baan. Na vijf jaar actievoeren tegen de kwekerij, die een nachtmerrie zou betekenen voor het welzijn van de hyperintelligente, gevoelige octopus, boekt dierenbeschermingsorganisatie Compassion in World Farming succes.
B’eter: Lauwwarme salade met noedels en tofu uit Okinawa (Mazesoba)
Vorige week scheef ik al over de belevenissen met onze eetclub, en deelde een eerste recept uit de keuken van Okinawa: aubergines met misoglazuur. Vandaag ga ik verder met Mazesoba, een lauwwarme salade met noedels en tofu, ook uit Okinawa. Ik maakte zelf de fout door “1 pak ramen noedels” letterlijk te nemen, met als gevolg dat de salade naar verhouding wel erg veel noedels bevatte. Ook ben ik vergeten ze koud na te spoelen, waardoor ze wat plakkerig waren. Zijn op Okinawa de pakjes noedels kleiner? Geheel in lijn met hun “hara hachi bu” filosofie?
B’eter: Auberginerecept uit Okinawa (Nasu Dengaku)
Vorige week beschreef ik hoe ik de laatste tijd vaak laat en moe uit mijn werk kom, en aan koken nauwelijks nog toe kom, laat staan om iets nieuws te proberen. Maar nu moest ik wel aan de slag, goed voorbereid en na een bezoek aan een grote Aziatische supermarkt, want onze eetclub kwam bij elkaar. De eetclub bestond vroeger uit drie gezinnen, en nu wat er van over is nu alle kinderen op één na het huis uit zijn. We kiezen telkens een thema, vaak een land of streek, op alfabet, en elk huishouden maakt één gang
Europese Commissie start binnenkort een onderzoek naar ultrabewerkte voedingsmiddelen
Wat je eet, is niet zomaar een eigen keuze. Loop de supermarkt in en je ziet het meteen: chips, snoep en frisdrank liggen overal, zijn goedkoop en worden je constant aangeprezen. Een appel of een krop sla? Die moet je zelf actief opzoeken. Dat is geen toeval. Dat is een systeem waarin ongezond eten de makkelijke, goedkope en verleidelijke standaard is, en gezond eten juist niet.
B’eter: Kapsalon maar dan anders
Terwijl ik uit allerlei goede-doelenwinkels, kringloopwinkels en boekenkastjes, en soms ook uit een echte boekenwinkel allerlei interessante kookboeken heb verzameld met het voornemen daar uit te koken voor deze rubriek, is de werkelijkheid anders. Ofwel ik kom aan het einde van een lange werkdag moe thuis en er is al voor me gekookt, ofwel ik ga gauw nog even iets halen onderweg naar huis dat met weinig tijd en moeite kan worden klaargemaakt. Zo at ik van de week voor het eerst van mijn leven ‘kapsalon’. Dat zit zo.
B’eter: Maaltijdsalades om de hittegolf door te komen
Tijdens deze hittegolf eten we sinds mijn terugkeer uit Plum Village voornamelijk maaltijdsalades. Want wie heeft er zin om uitgebreid te koken? Laat staan de oven aan te zetten of boven pannen te hangen? Dan loopt de temperatuur in huis nog verder op.
Foodwatch: ‘Maak Nutri-Score verplicht in heel Europa’
Na jaren van discussie, wetenschappelijke evaluaties en verbeteringen is Nutri-Score uitgegroeid tot het beste voedselkeuzelogo dat Europa momenteel heeft. Toch blijft het systeem tekortschieten zolang voedselproducenten zelf mogen bepalen of ze het gebruiken. Daarom roept voedselwaakhond Foodwatch de regeringen van Nederland, Duitsland, Frankrijk, België, en Spanje op om Nutri-Score verplicht te stellen.
B’eter Griekse vegaklassiekers (2/2)
Het mooie van deze recepten is dat ze niet plantaardig gemáákt zijn, ze zijn gewoon van zichzelf al plantaardig. Als je dit je visite voorzet dan valt het vleeseters waarschijnlijk niet eens op dat het vegan is.
Foodwatch – 1 op de 5 Europeanen heeft niet genoeg te eten. In 2026.
Hoe kan het dat 1 op de 5 Europeanen geen toegang tot voldoende voedsel heeft, terwijl we in een van de rijkste economieën ter wereld leven en er jaarlijks bijna 60 miljoen ton voedsel in de vuilnisbak verdwijnt? Dat is het gevolg van een voedselsysteem dat niet gebouwd is voor mensen, maar voor winst. Er is genoeg voedsel om iedereen te voeden; wat ontbreekt is toegang. Wie minder geld heeft, heeft onvoldoende toegang tot eten. Hoe overvol de schappen ook zijn. Het resultaat: 42 miljoen Europeanen gaan om de dag met honger naar bed.
Wakker Dier introduceert nieuwe term: ‘vleesdrammen’
Na ‘plofkip’ en ‘sloopmelk’ gebruikt Wakker Dier een nieuwe term: vleesdrammen. Supermarkten vullen hun schappen met meterslange rijen vlees, hun magazines met vleesrecepten en hun kant-en-klaarmaaltijden grotendeels met vlees. En ze doen het elke week in de aanbieding. Als klant is er bijna geen ontkomen aan. Dit gedrag heet vanaf nu vleesdrammen.
B’eter Griekse vegaklassiekers (1/2)
Het mooie van deze recepten is dat ze niet plantaardig gemáákt zijn, ze zijn gewoon van zichzelf al plantaardig. Sommige Grieken zullen soms wat vlees (gehakt) toevoegen, maar de gerechten zijn gewoon heerlijk zoals ze zijn, niemand zal het vlees missen. Waarschijnlijk valt het de mensen niet eens op dat het vegan is.
Foodwatch – Een rode kaart voor de echte kampioenen van dit WK
Naast het gevoel dat je krijgt tijdens het WK, heeft het WK ook een imago. In sommige kringen is dat imago twijfelachtig gezien de politieke gevoeligheden in de Verenigde Staten, of de omstandigheden van arbeidsmigranten de vorige editie in Qatar. Maar voor veel mensen staat het WK voor passie, saamhorigheid, ambitie en prestatie. En hoe langer en consistenter Coca-Cola aan het evenement verbonden is, hoe meer die waarden ook aan het merk blijven plakken. Alsof het imago van het evenement langzaam op het merk wordt overgedragen. Dat noemen onderzoekers image transfer.
B’eter – Wat at de Boeddha?
De Boeddha dronk onder andere melk en at rijstepap met melk en honing.
Gouden Windei voor grootste misleiding in de supermarkt
Van de mensen die hebben meegedaan aan de jaarlijkse publieksverkiezing heeft 28% op de uiteindelijke winnaars gestemd. De bijbehorende oorkondes stuurt Foodwatch binnenkort op naar de winnaars. Als mooi aandenken aan de prijs die geen enkele fabrikant wil winnen!
Taigu – Verwacht niets groots van boeddhisme
Veel boeddhisten (de goede natuurlijk niet te na gesproken) lijken geen haar beter dan andere mensen. Boeddhisme is goed in het kleine, maar onvermogend in het grote.
B’eter: Orzosalade met linzen
Pastasalades: Meestal vind ik ze niet lekker. Zeker als ze voor het merendeel uit harde koude pasta bestaan. Koude pasta heeft de neiging om hard te worden, daar is een chemische verklaring voor die ik even vergeten ben – koolhydraten doen bij afkoeling iets waardoor het taai wordt. Het absolute dieptepunt waren de pastasalades die werden geserveerd bij het eindejaarsfeest op de basisschool van mijn kinderen (in de jaren ’90 en ‘0). Elk gezin nam wat te eten mee, dat werd op grote tafels uitgestald, we aten er dan allemaal van. De makkelijke en goedkope pastasalades bestonden uit macaroni, hamblokjes, doperwten uit een potje en mayonaise. Er waren altijd diverse ouders die kozen voor een variant hierop. Er bleef vaak veel van over.
B’eter: plantaardige yoghurttaart (cheesecake, verbeterd recept)
We gaven vorig weekend een feestje omdat we een rond aantal jaren getrouwd waren. De catering deden we zelf. Omdat ik iemand ben die liever te veel dan te weinig klaarmaakt hadden we nog veel over. Ook kregen we nog verse groenten, waaronder raapsteeltjes, van vrienden die weten dat we van lokale biologische groenten houden. Ik was een week weg, mijn dochter is niet zo van de lokale biologische groenten, dus ik trof nog een volle groentenla aan met deels verlepte groenten. Het was dus weer eens tijd voor mijn ‘letterlijk vergeten groentesoep’, dit keer met over datum veldsla en spinazie, daarnaast raapsteeltjes, aangevuld met ui, knoflook, een halve wortel en verpieterde gember.
Sanne Vogel reist in nieuwe KRO-NCRV serie naar India voor de oorsprong van Ayurveda
Yoga, specerijen, seizoensgebonden eten en India. Dat is wat Ayurveda bij Sanne Vogel oproept. Maar wat ís het eigenlijk? Een levenswijze, een filosofie, een gezondheidsleer of slimme marketing? En hoe wetenschappelijk is het?
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (30) – translocatie en mayonaise
Voor haar kookboek voor tiendaagse meditatiecursussen schreef Moniek Nooren een verhaal bij elk van de dagmenu’s: een melange van vertelsels over belevenissen in de keuken, de praktijk van het koken en de praktische toepassing van de boeddhistische leringen.
