Enkele collega’s maken deel uit van een groep die eten redt van de verspilling en zorgt dat het goed terecht komt. Ze rukken uit met bakken en emmers om na bruiloften en andere feesten, congressen, vergaderlunches en dergelijke op te halen wat anders in de kliko zou verdwijnen. Meestal gaat het geredde voedsel naar mensen die rond moeten komen van een klein inkomen, maar soms is er zo veel dat ik ook een graantje meepik. Zo was er een tijd dat op maandagmorgen een goede bestemming gezocht werd voor oudbakken biologisch brood dat op zaterdag op de markt was overgebleven. Dat kon nog prima gegeten worden: even in het broodrooster en het was weer lekker.
Voedsel
De Boeddha – over het slachten van dieren
De Boeddha verweert zich tegen de beschuldiging dat hij vlees zou eten van dieren die speciaal voor hem geslacht worden. Hij zegt dat ook zijn leerlingen dat niet doen en zet de regels voor de Orde over het eten van vlees uiteen. Hij wijst er verder nog op dat zijn monniken de brahmavihara’s beoefenen en daardoor niet geneigd zijn zichzelf of andere levende wezens te schaden.
B’eter: ‘kaasfonduen’ zonder kaas
Ik vind het lastig hoe ik mezelf moet omschrijven: als vegetariër? Veganist? Flexitariër? Geen van deze termen past mij helemaal. Misschien zou ik het in percentages moeten uitdrukken: ik ben ca. 80% veganist, ca. 10% vegetariër (als ik af en toe ei eet, of zwicht voor een koekje/gebakje/toetje waarvan ik de ingrediënten niet ken) en voor de rest flexitariër (als ik heel af en toe vlees of vis eet). Ik probeer in ieder geval zo plantaardig mogelijk te eten zonder anderen tot last te zijn, en ben dus enigszins flexibel bij wat ik aangeboden krijg. Elkaar voedsel (en drank) aanbieden is immers een belangrijke smeerolie van sociale interacties met vrienden en familie.
B’eter: Qatarese rode-linzensoep
Vandaag deel ik een recept uit Qatar. Het was namelijk weer tijd voor onze eetclub: met drie gezinnen koken we volgens het alfabet met recepten uit telkens een ander land, streek of keuken. Ieder gezin maakt een gang. Na de O van Okinawa en de P van Palestina waren we uitgekomen bij de Q van … Qatar. Het enige land met een Q.
Foodwatch – Woo-verzoek brengt banden ministerie en industrie aan het licht
Uit stukken die voedselwaakhond foodwatch in handen heeft gekregen, blijkt dat het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) vertrouwelijke teksten heeft gedeeld met de voedingsindustrie over het in de maak zijnde wettelijke verbod op kindermarketing. Eerder werd een verzoek tot inzage door gezondheidsorganisaties juist afgewezen door het ministerie.
B’eter: soep met tofu, broccoli en prei
Ik wilde eigenlijk iets anders maken, een tarte tatin met prei, maar ik kwam in tijdnood – mede omdat ik nog een sanghabijeenkomsten wilde voorbereiden en langer dan gepland bezig was met een transcriptie van een lezing van Thich Nhat Hanh – en besloot een simpele soep te maken met allerlei ingrediënten die ik toch al in huis had: onder meer over datum zijden tofu, broccoli die al over z’n top was, een restje kikkererwten, en prei en groenselderij van een biologische tuinderij uit de buurt. De soep was lekker, het restje ging de volgende dag mee als lunch.
Stop het onzindebat in Brussel over ‘veggieworst’
Even eerlijk: hoe vaak ben je thuisgekomen van het boodschappen doen met tofuworstjes en dacht je bij het uitpakken: “Verdorie, dit zijn he-le-maal geen rundvleesworstjes?” Nooit? Gefeliciteerd! Je behoort tot de overgrote meerderheid van de Europeanen die het verschil tussen tofu en vlees prima kent.
Het voedsel van de toekomst
Cup‑a‑Soup, magnetronmaaltijden en vegetarische kip: ooit nieuw en vreemd, nu doodnormaal. Voedsel en technologie gaan al jarenlang samen. Maar wat wordt het voedsel van de toekomst? Waarom omarmen we sommige nieuwe voedingsmiddelen, terwijl andere weerstand oproepen? Is voedsel zonder landbouw mogelijk op grote schaal? Waar ligt de grens tussen ‘bewerkt’ en ‘natuurlijk?’ En moeten we verdere technologisering van ons eten bestrijden, of is het juist deel van de oplossing van het klimaatprobleem?
B’eter: 2 x pruimentaart (glutenvrij, plantaardig)
Trouwe lezers van deze rubriek hebben misschien gemerkt dat ik twee weken afwezig was, en dat oude stukjes van mij herplaatst werden. Ik was een kleine twee weken op stap met een groep studenten van Universiteit Wageningen, om veldwerk te doen in het uiterste Noordoosten van Duitsland, tegen de Poolse grens aan. Het was pruimentijd, en van één van de dorpelingen kregen we een kist met 6 kilo pruimen. Niet zomaar pruimen, maar kwetsen: van die langwerpige, stevige pruimen die gemakkelijk van de pit af gaan. We hadden zelf in de supermarkt ook al pruimen gekocht, dus er was overdaad.
B’eter – Vergeten groentensoep
Ik moest bij het schrijven van dit stukje denken aan het werkwoord morfen, het proces waarbij een beeld via een reeks tussenbeelden in een ander beeld overgaat. Mijn manier van koken is ook een soort morfen. Ik neem een recept, ik laat wat weg, en ik voeg iets toe. Zo zou ik wekelijks een stukje kunnen schrijven. Maar dat zou een beetje saai worden, dus volgende week kies ik iets heel anders. Maar deze succesformule probeer ik te onthouden: knoflook, gemberwortel, lente-ui, sesamolie, limoensap.
Tachtig jaar industrialisering visserij – enorme ecologische, economische en sociale mislukking
Na de Tweede Wereldoorlog veranderde de omvang van de visserijactiviteiten op zee radicaal: in minder dan een eeuw tijd veranderde de visserij van een ambachtelijke activiteit in een productiegerichte industriële activiteit, gebaseerd op de exploitatie van zeedieren, niet langer ten behoeve van de menselijke voeding, maar ten behoeve van een handvol ondernemers en investeerders. Vanaf 1974 daalt de vangst door de sterke groei van de Europese visserijvloot sterk. De Europese visserij onttrekt de visbestanden sneller dan ze zich kunnen herstellen.
GeenGemischeGroei – Landelijke stickeractie voor verplichte labeling van niet-biologische landbouw
Actiegroep GeenGemischeGroei startte afgelopen weekeinde een landelijke stickeractie: op ruim 17 locaties plakten activisten stickers met de tekst ‘Niet biologisch’ op reguliere landbouwproducten in supermarkten. De actie is onderdeel van een bredere campagne voor een landbouw zonder chemische middelen.
