Pastasalades: Meestal vind ik ze niet lekker. Zeker als ze voor het merendeel uit harde koude pasta bestaan. Koude pasta heeft de neiging om hard te worden, daar is een chemische verklaring voor die ik even vergeten ben – koolhydraten doen bij afkoeling iets waardoor het taai wordt. Het absolute dieptepunt waren de pastasalades die werden geserveerd bij het eindejaarsfeest op de basisschool van mijn kinderen (in de jaren ’90 en ‘0). Elk gezin nam wat te eten mee, dat werd op grote tafels uitgestald, we aten er dan allemaal van. De makkelijke en goedkope pastasalades bestonden uit macaroni, hamblokjes, doperwten uit een potje en mayonaise. Er waren altijd diverse ouders die kozen voor een variant hierop. Er bleef vaak veel van over.
Voedsel
B’eter: plantaardige yoghurttaart (cheesecake, verbeterd recept)
We gaven vorig weekend een feestje omdat we een rond aantal jaren getrouwd waren. De catering deden we zelf. Omdat ik iemand ben die liever te veel dan te weinig klaarmaakt hadden we nog veel over. Ook kregen we nog verse groenten, waaronder raapsteeltjes, van vrienden die weten dat we van lokale biologische groenten houden. Ik was een week weg, mijn dochter is niet zo van de lokale biologische groenten, dus ik trof nog een volle groentenla aan met deels verlepte groenten. Het was dus weer eens tijd voor mijn ‘letterlijk vergeten groentesoep’, dit keer met over datum veldsla en spinazie, daarnaast raapsteeltjes, aangevuld met ui, knoflook, een halve wortel en verpieterde gember.
Sanne Vogel reist in nieuwe KRO-NCRV serie naar India voor de oorsprong van Ayurveda
Yoga, specerijen, seizoensgebonden eten en India. Dat is wat Ayurveda bij Sanne Vogel oproept. Maar wat ís het eigenlijk? Een levenswijze, een filosofie, een gezondheidsleer of slimme marketing? En hoe wetenschappelijk is het?
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (30) – translocatie en mayonaise
Voor haar kookboek voor tiendaagse meditatiecursussen schreef Moniek Nooren een verhaal bij elk van de dagmenu’s: een melange van vertelsels over belevenissen in de keuken, de praktijk van het koken en de praktische toepassing van de boeddhistische leringen.
B’eter: Pasta aglio orsino e olio, spaghetti met daslook en olijfolie
We waren een paar dagen op stap, een natuurrondreis langs de Eifel en de Vogezen. Op onze eerste stopplek in de Eifel was de bosbodem bedekt met daslook, Allium ursinum, ofwel berenlook: De soortaanduiding ursinum (= van de beren, ursus = beer) is ontstaan door het oude bijgeloof dat beren na hun winterslaap zich aan deze plant tegoed deden. Dit is er ook de reden van dat de plant af en toe berenlook (in het Duits Bärlauch en in het Frans ail des ours) wordt genoemd.
B’eter: Kuku Sabzi met daslook en zevenblad
Mijn persoonlijke Schijf van Vijf bestaat uit – dit verzin ik ter plekke – in willekeurige volgorde: (1) groente, (2) fruit, (3) peulvruchten, (4) noten zaden en pitten, (5) volkoren graanproducten en zilvervliesrijst. Aangevuld met (6) paddenstoelen. Daarnaast vind ik het belangrijk om waar mogelijk producten uit het “big agro” systeem te vermijden, dus lokaal en biologisch in te kopen of mijn voedsel deels zelf uit het bos te halen. Uiteraard alleen algemene soorten. Zo is er de elfjesregel: als je 10 of minder exemplaren ziet blijf je er vanaf, de elfde mag je plukken. Pluk dus alleen wat in grote hoeveelheden voorkomt. Doorgaans wordt het gezien als onkruid.
B’eter: plantaardige kwarktaart (cheesecake)
Mijn gebakken kwarktaart komt uit een Tsjechisch kookboekje uit 1967 dat, vertaald, ‘wij koken voor kinderen’ heet. Oorspronkelijk worden er eieren gebruikt, en roomboter, en uiteraard kwark, maar ik heb het recept inmiddels plantaardig gemaakt – al ben ik nog niet helemaal tevreden.
Boeken – drinkbare aarde
Lisette Kreischer is al jaren een van de gezichten van plantaardig Nederland: schrijver, herborist én medeoprichter van initiatieven die plantaardig leven mainstream maakten. In Drinkbare Aarde maakt ze een pleidooi voor planten en kruiden als onze oudste bondgenoten.
Foodwatch – Zout minderen, Nutri-Score verplichten, bulkaanbiedingen aan banden
Volgende week, op 23 april, vindt in de Tweede Kamer een debat Leefstijlpreventie plaats. Foodwatch gaat dit zeer nauwlettend volgen, want op de agenda staan veel onderwerpen waar we ons als jouw voedselwaakhond voor inzetten: bulkaanbiedingen stoppen, de Nutri-Score verplichten, vermindering van zout, suiker en vet om voedingsmiddelen gezonder te krijgen, de eiwittransitie, en een verkoopverbod op energiedrankjes aan jongeren.
‘Pak nú door met lokaal voedselbeleid’; coalitie zet druk op collegeonderhandelingen
Tijdens het tweede Nationaal Voedselberaad op 10 april riep een brede coalitie van organisaties de nieuwe colleges in gemeenten op om lokaal voedselbeleid op te nemen in de te sluiten collegeakkoorden. Inwoners, boeren en lokale initiatieven vinden elkaar steeds beter en werken samen aan een duurzamer, gezonder en eerlijker voedselsysteem. Volgens de ongeveer twintig betrokken maatschappelijke organisaties kan de overheid hierin niet ontbreken.
B’eter: Quiche met wilde voorjaarsgroenten en notenbodem
Het is lente en het frisse lentegroen verschijnt overal aan de bomen en struiken. Ook de kruiden groeien hard. Veel van die blaadjes zijn eetbaar. Dat is fijn, want zelfgeplukte blaadjes zijn over het algemeen een stuk gezonder dan bladgroente uit de winkel, ik schreef er al eerder over. Ze bevatten veel meer vitaminen en mineralen, en gezonde micro-organismen die goed zijn voor gezonde darmen. Bovendien zijn ze niet behandeld met pesticiden en zonder kunstmest opgegroeid, komen ze niet uit een verwarmde kas, zijn niet verpakt in plastic en hebben geen energieverslindende reis achter de rug. De afstand van groeiplaats tot consument is slechts een armlengte lang.
B’eter: Momo’s, Nepalese pasteitjes
Als ik aan Nepal denk, dan denk ik aan het boek Kumari, mijn dochter uit Nepal van Trees van Rijsewijk. Het maakte zo’n 20 jaar geleden diepe indruk op mij. Hoe zou het moeder en dochter vergaan zijn? Ik zoek even; er is een tweede boek, en een stichting. “Stichting Tamsarya steunt sinds 1987 mensen en gemeenschappen, woonachtig op het platteland in Nepal, op het gebied van onderwijs, gezondheidszorg, biologische landbouw en algemeen welzijn, met speciale aandacht voor vrouwen en kinderen” aldus hun website (Tamsarya.nl – Bijna alles wat je doet zal onbetekenend lijken, maar het is belangrijk DAT je het doet. (Gandhi)). Ik ga het binnenkort eens bestuderen.
