Een lezeres merkte vorige week op dat sommige ingrediënten van de ‘cucina povera’ allesbehalve goedkoop zijn, en dat is helemaal waar. De tijden zijn veranderd. Vroeger aten de rijken in Italië maar ook daarbuiten wild en gevogelte, en veel vlees. De armen daarentegen aten vooral pasta, polenta (van maismeel gemaakt), gnocchi (van aardappelen gemaakt), rijst, bonen en andere peulvruchten, met daarnaast wat ze in de moestuin, het bos of de zee aantroffen. Tegenwoordig lijkt het haast wel andersom: door de intensieve veehouderij en het hele amorele dierlijke productie- en consumptiesysteem waarbij mens en dier worden uitgebuit en de aarde wordt leeggeroofd, is vlees goedkoop geworden en voor iedere portemonnee bereikbaar. De ‘cucina povera’ daarentegen wordt tegenwoordig geserveerd in toprestaurants waar men ‘pasta aglio e olio’ kan bestellen, letterlijk pasta met knoflook en olie en dat is het ook, risotto met bospaddenstoelen, gnocchi, enzovoort. De prijs van een flesje balsamicoazijn is in dezelfde range als die van een fles wijn. Voor de prijs van een pakje belugalinzen kun je een schaal hamburgers, speklappen of kipfilet kopen.
Iets dergelijks zie je ook buiten de keuken. Vroeger hadden arme mensen rieten daken, omdat ze zich geen dakpannen konden veroorloven, tegenwoordig zijn rieten daken iets voor een villawijk.
Terug naar de ‘cucina povera’. Uiteraard werd er geen voedsel verspild en gingen alle restjes op, bijvoorbeeld als vulling voor ravioli of tortellini, of in de soep. Zo’n soep met van alles en nog wat er in heet minestrone. In een minestrone zit meestal iets van peulvruchten, pasta en/of rijst. Het is een echte maaltijdsoep.
Na ons etentje met vrienden hadden we ook allerlei restjes, ook restjes pastadeeg die overgebleven waren van de ravioli en gevulde pastabuisjes die mijn dochter had gemaakt. Het deeg was al uitgerold, het waren de randjes die waren overgebleven na het uitsteken van de vormpjes. In de kast vond ik nog een blik witte canellinibonen, en er waren geroosterde kerstomaten uit de oven met olijfolie en balsamicoazijn. 
Verder waren er verse kruiden, zoals basilicum en peterselie, salie en rozemarijn. Dit alles ging in de minestrone, samen met andere ingrediënten die in huis waren, al dan niet over van het etentje.
Ingrediënten minestrone – de hoeveelheden kun je zelf bepalen, het komt niet zo nauw
- Scheutje olijfolie
- Ui, gesnipperd
- Wortel, in blokjes
- Bleekselderij, in stukjes
- Paprika’s, in stukjes
- Iets van tomaten, vers of uit blik of pak: passata, blokjes, hele tomaten in blik
- Iets van pasta, in ons geval de restjes pastadeeg die over waren (of restje rijst)
- Iets van peulvruchten, uit blik of vers gekookt – witte bonen passen het beste in de minestrone
- Verse of gedroogde kruiden: tijm, salie, rozemarijn, oregano, peterselie, lente-ui en/of basilicum
- Restjes (soep)groente
- Andere restjes die je kwijt wil die in een Italiaanse soep kunnen (pesto bijvoorbeeld)
- Water met groentebouillontablet
- Zout en peper
Maak de soep door de ui, wortel, bleekselderij en paprika te fruiten in de olijfolie. Voeg dan alle overige ingrediënten toe behalve de pasta en verse groene kruiden als peterselie, lente-ui en basilicum. Verse pasta hoeft maar een paar minuten te koken dus bewaar deze even tot alles bijna gaar is. Kook de soep ca. 10 minuten, voeg dan de pasta toe en kook tot ook deze gaar is. Breng op smaak met zout en peper. Garneer met de verse kruiden en eventueel nog een scheutje olijfolie.
