In zijn opinies en acties zie je soms tegenstrijdigheden, deels verklaarbaar als voortschrijdend inzicht in de 45 jaar dat hij sociaal-activistisch experimenteerde. Wat wil je ook met een autobiografie getiteld ‘Mijn experimenten met de Waarheid’. Je ziet ook een grenzeloze maar deels naïeve positiviteit, ‘ik gooi nu mijn gedrag om en mijn vrienden gaan dat allemaal ook gelijk doen op straffe van gecanceld worden’. Hij had een strenger-dan-calvinistische obsessieve interpretatie van regels, o.a. qua voeding en celibaat nadat zijn laatste kind geboren was; het lijkt op iets van ‘zondigheid’ maar in het hindoeïsme heb je andere motivaties en disciplines dan in ons domineeslandje. Het klinkt in ieder geval voor een westerling, ook al streeft die naar eenvoud, als een erg moeilijk te volgen en zelfs onaantrekkelijk pad. In onze boeddhistische termen is het een schoolvoorbeeld van zelfkwelling, één der twee extremen waar Gautama na lange ervaring tegen adviseerde waarna hij het middenweg-pad naar Verlichting vond.
Gandhi – een geweten van de wereld en voor ons eigen leven (deel 1)
We ontkomen niet aan een korte sequentiële biografie, want de ontwikkeling van Gandhi’s gedachtengoed heeft veel te maken met zijn levenservaringen. De eerste fase, van de geboorte in 1869 tot grofweg zijn carriérestap naar Zuid Afrika in 1893, was redelijk voorspelbaar. Zijn ouders waren middenkaste-hindoes, maar er waren zeker onder de ooms en tantes invloeden van Jainisme – een zeer geweldloze subbeweging binnen het hindoeïsme. Toen hij met fondsen van de familie een studie Rechten in de UK kon betalen en wilde gaan leidde dat tot excommunicatie uit zijn kaste door enkele Amish-achtige senioren; Gandhi’s eerste ervaring met racisme/groepsdwang vanuit de ‘eigen’ groep (en niet de racistische regeringsmensen).
Cyberloka boekbespreking (deel 2)
Ik heb de gemengde zegening gehad op te groeien in het begintijdperk van personal computing, dus of ik positief of negatief moet omgaan met de constatering dat ik al meer dan 40 jaar, ook in pre-internet tijdperken, intensief ‘online’ communiceer durf ik niet te zeggen. Eén van mijn eerste parodieën op slechte online communicatie, L.O.R.D. (Lunatic’s Own Religious Datasystem), was een teken aan de wand.
Vanuit boeddhistische optiek hanteer ik twee belangrijke groepen regels voor de tijd die je online besteedt, of het nu alleen als consument (surfer etc) is of ook als presentator/leverancier – zoals het posten van een reactie op Boeddhistisch Dagblad.
Cyberloka deel 1: The Facebook Sutta
Lezers van het Boeddhistisch Dagblad zijn per definitie een deelnemer aan de ‘Cyberspace’. Niet bepaald een medium waar Boeddha rekening mee hield in zijn vele levensadviezen. Het prachtige boek ‘Cyberloka’ van Prajnaketu geeft ons concrete adviezen om boeddhistische zelfreflectie en ethiek, met name rondom spraak, toe te passen in dit tijdperk van altijd-aan, superstimulatie en social media.
De wind nam hem mee
Deze week vieren we Paranirvana dag: het heengaan van het fysieke lichaam van Boeddha. En in veel sanghas is dat ook het moment om stil te staan bij het heengaan, recent of langer geleden, van je eigen geliefden en spirituele vriend(inn)en. In deze reeks praatjes over ‘wegen van beoefening’ wil ik het daarom hebben over loslaten. Niet primair over fysiek loslaten van eigen of andermans levend bestaan, maar over de emoties rondom het vasthouden en loslaten – en de lessen daaruit zijn positief en hoopvol, zeker geen ‘memento mori’ (gedenk dat je zult sterven) doemdenken!
Twee kanten van de zaak zien: tegen polarisatie
Zoeken naar een oplossing waarin aan de gerechtvaardigde wensen van elke groep mensen recht gedaan wordt. Want de Israelische kolonistenbewegingen en andere rechtervleugel-extremisten zijn vrijwel even erg als Hamas – sterker nog deze extremen voorzien elkaar, mogelijk ongewild, van brandstof om het vuurtje verder aan te wakkeren en haat te zaaien. Net zoals in Nederland enerzijds PVV/FvD en anderzijds de Denk/Bij1 Woke-fans in mijn optiek doorgeschoten extremisme en haatzaaien beoefenen
Boodschappers der vergankelijkheid
Een belangrijke les van samtushti is dat je op elk niveau van welvaart tevreden kunt zijn; van straatarm tot steenrijk. (En ik kan het weten, ik heb 7 jaar in-de-bijstand-leven meegemaakt als kind). Je kunt ook op elk niveau ontevreden zijn: steeds maar najagen van meer-meer-meer, steeds mensen vinden die het beter hebben dan jouzelf en energie steken in jaloezie, steeds weer je vriendschappen en relaties ondermijnen door elders te gaan zoeken, FOMO-gedreven tijdsindeling, dat soort dingen.
Boeddha’s vervolg over to-be-or-not-to-be: Eternalisme noch Nihilisme
De leer van Boeddha zit vol potentiële misverstanden en dingen die weliswaar dagelijkse taal gebruiken, maar geen dagelijkse logica volgen. De ‘middenweg’ is zo’n terrein vol verwarring. We beschrijven hem deze keer aan de hand van de zienswijzen die incorrect zijn: eternalisme en nihilisme.
Ujukarin – Dharma-draaideuren
Deze week vieren de Mahayana-sanghas Paranirvana-dag, oftewel de dood van Gautama Buddha in zijn toenmalige lichaam; Theravada-sanghas doen dit meestal gezamenlijk met Vesak (geboorte en verlichting) in mei. Dat geeft een mooie gelegenheid om tijd te besteden aan onze inspiratie als volgeling-van-de-dharma, en diens grafische weergave in een toevluchtsboom. Belangrijke levensvragen kunnen zo de revue passeren, zoals ‘wie was of is jouw inspiratiebron?’ en ‘wat hoop je te bereiken qua spirituele kwaliteiten, en wat hoop je door te geven aan je medemensen?’.
Windhorse Trading, een poging tot gezamenlijke juiste levensbeoefening (twee en slot)
Ujukarin bracht een tijdje door in een boeddhistische woongemeenschap van Windhorse Trading in het Verenigd Koninkrijk. WT maakt deel uit van de Triratna Buddhist Community en is een onder meer online leverancier van cadeauartikelen. Het generen van dana –belangeloze goedgeefsheid- is het belangrijkste onderdeel van de bedrijfsvoering. Het loon wordt daaraan ondergeschikt gemaakt.
Windhorse Trading, een boeddhistisch/marxistische poging tot gezamenlijke juiste levensbeoefening
Windhorse heeft als regel ‘Geef wat je kunt en neem naar je echte behoefte’, gebaseerd op de leringen van de Boeddha doch keurig gekopieerd door de grondlegger van het marxisme.
Ujukarin – Leefstijl en de-Dharma-doorleven
In Azië is er traditioneel een duidelijke rolverdeling: pijdragers (M/V) doen het ‘echte’ werk voor de Dharma, de gewone familiemensen steunen hen met eten en geld. In het Westen is er ook iets van een taakverdeling: je hebt fulltimers (met of zonder pij) en je hebt de ‘gewone’ studenten met baan-in-de-wereld en vaak familie. Hoe is de verhouding tussen die twee nu, en wat is de ideale situatie? Misschien komt het allemaal terug op een oud Bijbels principe: “Er is voor alle dingen een moment en voor alle dingen onder de hemel is er een tijd”?
