…
Zen in love (Brussel)
…
Zen
Taigu – Boeddhistisch universalisme
De geschiedenis is een grillige optelsom van wegen en afslagen. Tiantai baarde het Japanse Tendai dat eeuwen later uit de gratie raakte en grote hervormers als Honen en Shinran, Eisai en Dogen, en Nichiren voortbracht.
Spirituele dimensie als sleutel tot ecologisch herstel
In deze roerige tijden waarin kerken leeglopen is er meer dan ooit behoefte aan plaatsen voor verstilling. Als ecoloog ziet Maarten een duidelijke parallel tussen boeddhistische filosofie en hedendaagse ecologie. Beide beschrijven hoe alles met alles samenhangt. Maar hij merkte dat de wetenschappelijke feiten van de ecologie alleen niet voldoende zijn om ons werkelijk in beweging te krijgen om klimaatverandering en verlies van biodiversiteit te voorkomen. Dit inzicht rijpte tijdens zijn lange voettocht door India en Nepal langs boeddhistische pelgrimsplaatsen.
Boeken – de berg afdalen
Al te vaak worden meditatie en maatschappelijke betrokkenheid gezien als tegenpolen. Edel Maex laat juist zien dat ze elkaar verdiepen en versterken. Zijn boek is tegelijk een warm pleidooi voor contemplatieve verstilling én een kritiek op een spiritualiteit die zich verheven waant boven het dagelijkse leven. Authentieke zenbeoefening toont zich niet in meditatieve bravoure, maar in kleine gebaren, onverwachte ontmoetingen en stille keuzes.
Ardan – Hoppe, hoppe, soppe
…
Boeken – op zoek naar de Kern met ValDigFer
De ‘beeldgedichten’ zijn allen eerder, in de periode van januari 2023 tot december 2025, gepubliceerd in het Boeddhistisch Dagblad. Onder het motto “niet drukken maar delen” publiceert Valkering deze beeldgedichtenbundel, alles mag zonder zonder zijn toestemming gepubliceerd en gedeeld worden daar niets van hem (Fred Valkering) is.
Onleesbaar spiegelschrift
Pas als je vergeten bent
Wat je onthouden moet
Vult het zichzelf in
Dan is je thuis
Geen herinnering
Muizenissen
Ik beloof alle levende wezens te redden…
Tsja, en hoe doe je dat dan, alle levende wezens. Je eet geen vlees meer, loop alleen nog maar gympen, kijkt de hele index na op elk pak in de supermarkt, afijn je doet je best. Help, heb ik ineens een muis in huis, dat lijkt mij niet zo fris, dus ik roep: ‘Lief muisje, ga eens buiten spelen.’ En vraag niet hoe het kan: ik zie haar door de open tuindeur naar buiten lopen. Maar toen ze uitgespeeld was, kwam ze om een stukje kaas zeuren. Niet dat ik haar gezien heb, maar de kaas wel die ik op het aanrecht had laten liggen Er zaten gaten in die anders waren dan ik gewend was.
De kikker, de schorpioen en de Lethe
Een kikker stond op het punt om naar de overkant van een stroom te zwemmen, toen hij een mooie stem hoorde die vroeg: ‘Ach, meneer kikker zou u mij naar de overkant kunnen brengen, ik ben het zwemmen namelijk niet machtig.’
Er zit een barst in alles — over Leonard Cohen, gebrokenheid en heel worden
Leonard Cohen zong het bijna terloops:
“There is a crack in everything, that’s how the light gets in.”
Die zin wordt vaak geciteerd omdat hij troost biedt. Maar hij zegt ook iets ongemakkelijks. Niet dat alles uiteindelijk goed komt. Niet dat gebrokenheid verdwijnt. Wel dat juist waar iets scheurt—waar het niet meer klopt—iets anders zichtbaar kan worden.
Dat is geen optimisme. Het is realisme.
Ardan – Op zoek naar een goeie leraar
Veel mensen hebben vooral vertrouwen in wat anderen of instanties zeggen.
Hoe om te gaan met geweld in de samenleving
Geweld komt voort uit de wens ‘om bestaan.’ Elke vorm van bestaan is geweld. Je bent misschien in de veronderstelling dat vrede, vreedzaamheid, niets met geweld of oorlog te maken heeft, maar net zo als duisternis de voorwaarde is voor licht, zo is oorlog de voorwaarde voor vrede.
Concepten, ideeën en conditioneringen
Elke boeddha die hier rondloopt is gewoon een mens. En die boeddha- dat ben jij,… jij die dit leest, er zit niet meer dan een dun vloeipapiertje tussen jou en de realisatie van je boeddhaschap. Zelfs als je nooit van het boeddhisme gehoord, of er over gelezen hebt, dan ligt het voor je voeten.
Spaanse zen
Mijn onderlichaam begon nu als een massief blok ijzer aan te voelen, mijn hele bovenlichaam begon te trillen, door mijn hoofd gonsde: ‘waar blijft die verdomde gongslag?’
De conventionele werkelijkheid
Recent wierp iemand een interessante vraag op: Is vergankelijkheid absolute werkelijkheid of relatieve werkelijkheid? De vraag is interessant niet omwille van het antwoord, maar vanwege de impliciete assumpties. In het westerse boeddhisme leeft op vele plaatsen het idee dat de absolute werkelijkheid de enige echte werkelijkheid is, en dat de relatieve werkelijkheid illusie is. Dus, is zo’n essentieel boeddhistisch begrip als vergankelijkheid dan illusie?
Ardan – Wa zeggie?
…
Zentangle 11 – the piano
…
Gewoon doorgaan, onversaagd doorgaan!
Rond de jaarwisseling zijn er veel mensen die plannen maken om dingen anders of beter te doen. Juist in deze tijd worden er veel goede voornemens gemaakt. Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud Universiteit en auteur van het boek Je bent wat je doet heeft er onderzoek naar gedaan. Het nieuwe jaar zegt ze: “voelt als een nieuwe start. Je hebt een schoon, fris gevoel en denkt dat alles weer mogelijk is”. Maar in de meeste gevallen zijn die goede voornemens al na een paar weken verdampt. We schijnen slechts 30% van onze goede voornemens echt uit te voeren. Tekst Elsbeth Wolf.
Boeddha in de linie – Mark Schalken en de installaties van wilgentenen
Vier boeddhistisch beeldende kunstenaars, Leen Kaldenberg, Airco Caravan, Raoul Deleo en Mark Schalken, namen in de maanden maart en april van 2014 deel aan het project Boeddha in de Linie en werkten en woonden ieder twee weken in een atelier en bomvrije ruimte op het terrein van Werk aan het Spoel bij Everdingen.
Dana sutra- mag ik overvaren, moet ik dan een cent betalen?
Alle groten der aarde gaven bij voorbaat alles al weg wat ze bezaten vanuit het besef ‘wat werkelijk van jou is kun je niet verliezen’.
Boeken – De weidse blik.
In onze moderne wereld worden we voortdurend uitgenodigd om te focussen. Veel prikkels die onze aandacht opeisen. Lezen, beeldschermen. Allemaal uitnodigingen om onze blik te vernauwen en ons te focussen op dat wat onze aandacht trekt. Ook ons lichaam toont deze focus. Schouders iets opgetrokken, bovenrug iets gekromd, hoofd gebogen. Als we in gedachten verzonken zijn, of lopend een gesprek voeren zien we hetzelfde: de blik naar beneden gericht en het hele lichaam dat als het ware deze blik volgt. Kijk maar eens om je heen hoe dat eruitziet bij anderen. Zo ziet het er ook uit bij je zelf. Afgesloten. En zo kun je het ook bij jezelf waarnemen: ik en de rest van de wereld. Mijn innerlijk en de buitenwereld.
Honderden tekeningen van figuren met verwrongen hoofden…
Joost wijst naar de vrijwel lege ruimte van zijn atelier. Er ligt een virtuele composthoop van twijfels, verwachtingen en zaken die gelukt zijn. Opgebouwd in jaren. Wie de hoop afgraaft komt de creatieve aarzelingen van kunstenaar Joost Blom tegen. Is mijn werk wel goed genoeg? Ga ik exposeren? Wanneer werk ik die halffabrikaten verder uit? Ga ik in olieverf verder? Blom is een twijfelaar.
Een mythisch verhaal in de Grote Kerk
Wouter ter Braake: Volgens de grote kenner van mythische verhalen, Joseph Campbell, wordt ieder mens uitgedaagd om levensavonturen aan te gaan en fundamentele uitdagingen op te pakken, levensproblemen op te lossen. Zijn idee is dat we in de uitdagingen met de buitenwereld tegen onszelf aanlopen en dat we worden gedwongen naar binnen te kijken en ons te bevrijden van beperkende, ego-gerichte denkbeelden: de monsters in ons onderbewuste. In zijn opvatting zijn mythische verhalen een brug tussen het persoonlijk bewustzijn en het besef dat we deel uitmaken van iets groters. De mythe, zo stelt hij, laat je leven zien als een gedicht waarvan jezelf deel uitmaakt. Niet een gedicht in de vorm van woorden, maar een in de vorm van daden en avonturen. Zodat je het gevoel hebt dat je in overeenstemming leeft met het universele.
Compassie
Wat moet een hulpverlener zonder hulpbehoevende? Hulpverlener en hulpbehoevende zijn een eenheid. De vraag is wie helpt wie?
