Als ik de historicus in mij aan het woord laat, dan mag ik misschien opmerken dat de discussie over de anti-moderne reflex geen nieuwe is. In de geschiedenis zie je vaak een vreemde dialectiek aan het werk.
Zen
BOS-radio: Het mystieke en ontnuchterende van Janwillem van de Wetering
Janwillem van de Wetering: ‘Er is iets fundamenteel niet in orde’.
Totally Knurd
Ooit bang geweest om te gaan zitten? Ooit angst gevoeld als je vertrok op een retraite? Ooit het gevoel gehad: ‘vandaag niet, nu liever een borrel’? Ooit gedacht: ‘dit is te veel om toe te laten, dit durf ik niet aan’?
Van zen naar zending, een franciscaanse impuls
Je beoefening is oefening voor het leven, niet alleen voor het kussen. Als je voldoende op streek bent met je eigen bevrijding dan kun je er werk van gaan maken om anderen te bevrijden. Deze beide gaan uiteindelijk hand in hand. Jouw individuele bevrijding zal nooit compleet zijn zolang niet alle anderen bevrijd zijn. Je bevrijdt jezelf eerst echt in de ander.
BOS-radio: Jules Prast over Syrië. Wat kan je doen als boeddhist?
De beelden van de gruwelen in Syrië gaan door merg en been. De wereld vroeg en vraagt zich af: stilzitten of iets doen? Aanvallen of niet? Schrijver, historicus en zenbeoefenaar Jules Prast stelt zich ondertussen een iets andere vraag. Wat hieraan te doen als boeddhist?
Sneeuw voor de zon
Met Amida opgaan in Anicca.
Mediteren in een medische scanner
Een dankzegging. “Dank u voor deze nieuwe morgen, dank u voor deze nieuwe dag,” leerden wij vroeger zingen voor onze eerste heilige communie. “Dank u, dat ik met al mijn zorgen bij u komen mag.” Dat aspect kleeft Amida naar mijn gevoel ook enigszins aan, en dat raakt weer een gevoelige zensnaar. Sudhana. Dit is de plaats.
Ondoorgrondelijke stilte
Ondoorgrondelijke stilte. Ik had me al maanden van te voren voorgenomen om over deze tekst te spreken op onze sesshin. Ik heb heb hem talloze keren herlezen en beluisterd. Het is de meest gespeelde track in mijn iTunes bibliotheek. En iedere keer werd ik stil. Er kwamen geen woorden meer, enkel stilte. Ik werd ongerust of ik er wel zou kunnen over spreken. Ik kon niet anders dan wachten tot ik bij de teisho, een beetje naakt, voor de groep zat niet wetend of er wel woorden zouden komen.
De kraai zingt de Hartsutra
Ik herroep alles wat ik tot dusver gezegd en beweerd heb.
Giesbaergske Koleuren Gazette, zen en maatschappelijke betrokkenheid
Hoofdredacteur Wim Schrever: ‘Het is vanuit onze zenboeddhistische praktijk, als leerlingen van zenleraar Frank Sensei De Waele (Zen Sangha, Gent), dat we dit engagement aangingen, geïnspireerd door de activiteiten van Bernie Glassman,’
Edel Maex schreef ‘Dit is de plaats’
Zenleraar Ton Lathouwers: ‘Het zitten in stilte en aandacht heeft echter niet alléén betrekking op de formele meditatie. Het verwijst evenzeer naar de beperkte plek waar het leven ons neergezet heeft en waaruit we soms uit alle macht los willen. Maar we zullen het met die kleine ruimte moeten doen: ‘Dit is de plaats!’ – de beginwoorden van de regel die meer dan twintig keer herhaald wordt – om die menselijkerwijs onmogelijke eerste gelofte tot uitdrukking te brengen, en wel zonder dat we de samenhang kunnen zien tussen ons zeer begrensde en onvolkomen blijvende handelen en de grenzeloze gelofte die we uitspreken.’
Ongelukkig zijn mág, zelfs in onze tijd
Willem Scheepers bespreekt ‘Ongelukkig Zijn – een aanmoediging’. “Ik begon vorige week op een avond te lezen in het nieuwe boekje van de Duitse levenskunst-filosoof Wilhelm Schmidt. Na de eerste regels al kreeg ik acuut een goeie zin, die ik even daarvoor nog niet had: ik had last van wat ergernisjes, allergietjes, onbestemde krampjes.”
Philip Kapleau over Zen in het Westen
In de transmissie naar het Westen sluipen compromissen in die de kwaliteit van het zenboeddhisme aantasten, zegt Philip Kapleau
Shin en Zen, het beste van twee werelden
Kwan Yin luistert maar Amida is interactief. In een niet-duale werkelijkheidservaring zijn beide één, maar in mijn dagelijks leven vertegenwoordigen ze onderscheiden aspecten.
Edel Maex: ‘Meditatie is heel eenvoudig’
Dit is, in eigen woorden weergegeven, de meditatie-instructie waarmee ik zelf jaren geleden ben beginnen zitten. Het is de instructie waar ik telkens weer bij terugkom.
Inspirerende boeddhistische leraren: Yogi Chen (China)
Ujukarin schreef voor het Boeddhistisch Dagblad een drieluik over drie dharmaleraren/inspiratoren uit India. Vandaag deel twee.
Rozenkrans of mala: verwatering of toegevoegde waarde?
In de loop der jaren heeft de Hartsoetra een steeds grotere betekenis voor mij gekregen en ik hoop dat ieder die zijn hart opent voor deze soetra, er veel troost en wijsheid uit kan halen. Mijn verbijstering was dan ook groot toen ik bij een sesshin in België geconfronteerd werd met het feit dat boeddhistische soetra’s in de Nederlandse taal op de melodie van een Russisch orthodox Marialied, onder begeleiding van een accordeon met de groep ingestudeerd werd. Wie zoiets bedenkt heeft naar mijn idee de boeddhistische leer niet begrepen.
Moreel vacuüm: een risico van oorspronkelijke verlichting
Oorspronkelijke verlichting loopt als een rode draad door het mahayanaboeddhisme. Kan dit idee goed en kwaad legitimeren als ieder een gelijkwaardige uitdrukking van de dharma?
Niets bijzonders
Boeddhisme zonder mystificatie?
Gatha van de tweelingbroers
‘Samen op weg, in voor- en tegenspoed’
Wanda Sluyter breekt met Zen.nl
De huidige vestiging van Zen.nl Eindhoven wordt opgeheven. Om een aantal redenen zet de Eindhovense zenleraar Wanda Sluyter een punt achter de samenwerking met de franchiseorganisatie. Samen met Michel Berkelaar begint zij onder de naam Zen Centrum Eindhoven in de voormalige lichtstad een nieuw centrum voor zenbeoefening.
Lekker duidelijk
Wat moet er gebeuren opdat zenboeddhisme zijn klare geluid hervindt en de confrontatie met de tijdgeest aangaat? Op zoek naar een moderne uitvoering van Huineng.
Een abhidharma voor de eenentwintigste eeuw
Hsuan-tsang (ongeveer 596-664) geldt in de boeddhistische geschiedschrijving als één van de helden die ervoor hebben gezorgd dat klassieke geschriften de tand des tijds hebben overleefd.
Overlijden van Zenmeester Wu Bong.
Hij was gekend voor zijn eenvoudig, maar diepzinnig onderricht, waarbij hij altijd verwees naar het hart van de praktijk in de Kwan Um Zen School: het bereiken van “Niet Weten”.
