‘Eindelijk rust’ is het grafschrift op de zerk van menig voltooid leven. Voltooid of onvoltooid? Want wanneer is een leven voltooid? Fysiek gezien uiteraard bij de dood van het lichaam. Maar wanneer is men voltooid in de zin van het hebben geleefd van een betekenisvol leven? Deze vragen sneeuwen meestal onder in gejacht en gejaag. Men stelt zich meestal geen fundamentele vragen, richt zich op het verwerven van materie of op verstrooiing, maar velen blijven onvervuld.
Dichtdoosje dat open kan?
Eerst waren er meditaties. Er kwamen woorden. Woorden vormden meditatieve gedichten. De gedichten vroegen om beelden. Die werden gevonden in het werk van kunstenares Irka Stachiw. Haar schilderijen sluiten naadloos aan bij de sfeer en de beleving van de meditatieve teksten.
Ik zal handhaven
Het systeem heeft haar inmiddels gespot als verstorend element. Drie marechaussees, twee forse kerels en een stevige vrouw, staan om haar heen. Haar frêle gestalte valt in het niet bij de bonkige, robuuste, compacte kogelwerende vesten en de pistolen en busjes pepperspray aan de riemen van de ordehandhavers.
HET OPEN BOEK – Wordt iedere man als een onschuldig en liefdevol jongetje geboren?
Jackson Katz, expert op het gebied van genderstudies en geweld tegen vrouwen, is daar stellig over: ‘Ja, iedere man wordt als een onschuldig en liefdevol jongetje geboren’. Hoe kan het dan dat veel mannen moeite hebben met emoties en afstandelijk zijn en dat flinke groepen mannen zich wentelen in toxische opvattingen over gender en zich verliezen in vrouwenhaat?
Machteloos aanwezig
De eerste vlammetjes flakkeren in de zorgvuldig opgebouwde houtstapel. Als de vlammen aanzwellen werpen ze minuscule vonkjes, vuurrode puntjes omhoog. De kruidige geur van gras uit de omringende weilanden en van gekneusd blad op het voetpad legt het af tegen de scherpe rooklucht. Het vuur domineert. Hoog in de lucht cirkelen zwaluwen. Van een grote groep grauwe ganzen dooft het alarmgesnater. Op het fietspad verderop klinkt het vrolijke gelach van voorbij stuivende meisjes en jongens. Het zachtroze van de ondergaande zon verstilt het innerlijk gemoed.
Opdat wij niet vergeten
Volgende week maandag is het 4 mei met de oproep stil te staan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, waarin op gruwelijke wijze hele steden werden vernietigd, miljoenen mensen om het leven kwamen en zes miljoen Joodse burgers in Europa in de horror van een industriële vernietigingsmachine werden vermoord.
Boeken – De steenrode jas
Henk van Kalken beschrijft zijn jonge jaren in het boek ‘De steenrode jas’. Uit huis geplaatst vanwege ernstige mishandelingen door zijn vader, komt hij terecht in kindertehuizen in Amersfoort waar fysieke en geestelijke vernederingen, mishandelingen en seksueel misbruik de situatie thuis blijken te kunnen overtreffen.
Het open boek: previews, recensies, lezingen…
In mijn jonge jaren ontbeerde ik koestering en liefde. Er werd mij geen visie op het leven aangereikt. Ik ging als ziel zonder ankers de wereld in met pijn, eenzaamheid en het gevoel nergens bij te horen. Tot mijn dertigste levensjaar droeg ik een rugzak mee met verdriet, eenzaamheid én wrok. Depressie en alcohol werden stalkers van mijn dolende ziel. Tot een dam, die mijn verdriet tegenhield, doorbrak. Ik liet het verdriet vrijuit stromen.
Boekbespreking ‘De Waterzoon’
Eva Vriend is een polderkind en boerendochter uit ‘het gemaakte land’, de Noordoostpolder (dat nu Flevoland heet). In een aangename, sferische verhaaltrant laat ze in de Waterzoon haar licht schijnen op de waterbouwkundige aanpak van Nederland – die onze delta bewoonbaar houdt – en op het behoud van unieke natuurwaarden van duinen, plassen en moerassig veenlandschap. Ze roept de vraag op of technologie en natuur als onverenigbare grootheden tegenover elkaar staan. Of kunnen ze samenwerken in een vruchtbare balans? Staat de mens tegenover de natuur, of is de mens met zijn technologie onderdeel van de natuur?
Als angst regeert, lacht de wapenindustrie
Drewermann beschrijft in zijn recente boek ‘Alleen door vrede’ hoe de oorlogsindustrie en politieke krachten angst exploiteren. Ze wakkeren angst aan voor het andere, angst voor het vreemde, angst voor het ‘kwaad’. Een ‘kwaad’ dat zich niet aan onze kant, maar altijd aan gene zijde bevindt. Een ‘kwaad’ dat via manipulatie, agitatie en desinformatie wordt gecreëerd. De beschouwingen van Drewermann laten het verband zien tussen de angstdynamiek in de menselijke psyche, het perfectioneren van het militaire vernietigingsvermogen en de omvorming van het persoonlijk geweten naar een killersmentaliteit. Met iedere oorlog verliezen we meer en meer van onze menselijkheid, zo stelt hij.
Carnisse grienden – Alles van waarde is niet altijd weerloos
De Carnisse Grienden heeft een oppervlakte van ongeveer 32 ha. In 1972 werd het plan geopperd om het gebied op te spuiten en was het plan dat het Recreatieschap IJsselmonde er een recreatiestrook van maken zou maken. Gelukkig waren er veel tegengeluiden en werd er een actiegroep opgericht tot behoud van de Carnisse Grienden. Deze actiegroep “Redt de Carnisse Grienden” heeft twee jaar actie gevoerd en gelobbyd voor het behoud van de grienden. Met succes
Zin en zen – Over feminisme en mannen gesproken
In de jaren zestig van de vorige eeuw betoogde Dolle Mina dat de traditionele rolverdeling tussen man en vrouw niet te verdedigen valt op grond van biologisch onderscheid. Zij kwam op voor gelijke ontplooiingskansen onafhankelijk van sekse. Zij wilde een beëindiging van de sociaal-economische ondergeschiktheid van vrouwen. De beweging voerde actie voor zaken als gelijk loon voor mannen en vrouwen bij gelijke arbeid, voor zelfbeslissing van vrouwen over abortus en zij ijverde voor meer crèches en peuterspeelzalen. Allemaal zaken die de maatschappelijke gelijkberechtiging van vrouwen moesten bewerkstelligen. Op politiek en maatschappelijk niveau is de ongelijkwaardigheid tussen man en vrouw op de agenda gezet door deze feministische vrouwen. Veel maatschappelijk kritische mannen voelden zich thuis bij deze acties.
