Ik ben een aap

Ik ben een aap
als ik de haartjes op mijn onderarm bekijk.
Ik ben een aap
als ik kinderen in mijn armen sluit.
Ik ben een aap
als ik de liefde bedrijf.
Ik ben een aap
als ik de bomen bemin
en me klein voel in de ontzagwekkende natuur.

Ik ben geen aap.
Ik ben een uitkomst van een evolutie.
Ik ben deel van een specie die zich verheven voelt,
zich gedraagt als heerser op aarde.
Een ontsporing?
Een soort die haat, strijd
en meent de kroon op de schepping te zijn.
Een soort die ongeremd moordt.
Een soort die moeder aarde verkracht
en zich opdeelt in volkeren
en meent dat het gerechtigd is
andere volkeren te elimineren.

Ik ben mens.

Ik realiseer me
dat ik met broeder aap nauwelijks
verschil in genen
en dat de aap, de aap in mij
én mijn menselijke bewustzijn
deel zijn van één groot web.

Een schepping waarin intelligentie
de zon laat schijnen
maan en sterren laat blinken
zeeën laat ruisen
rivieren laat stromen
bomen laat groeien
vogels laat vliegen
bijen laat zoemen
in een eeuwig komen en gaan.

Een schepping
waarin broeder aap
en de mens
dezelfde bron delen:
Goddelijke liefde.