
…
Home » ontwaken
door gastauteur

Jouw wezen is het lichaam van de Boeddha. ‘De fonkelende edelsteen ligt in je hand’ is een bekend zen- gezegde. Het symboliseert dat je ware natuur er altijd al is. Hakuin vat het kernachtig samen. Die eerste regel “Alle levende wezens zijn van nature Boeddha’s” is geen poëtische overdrijving, maar het is een stelling, een axioma. Als we dat als ‘waar’ aannemen, dan volgt daaruit dat onze beoefening geen ‘worden’ is, maar gaat het om het ‘herkennen’ van onze ware natuur. Want we zijn al Boeddha’s en in de handeling komt de expressie van onze ware natuur vanzelf tot uitdrukking.

Soms vraagt iemand: wat heeft jullie interne gezinsmodel eigenlijk met boeddhisme te maken?
Een begrijpelijke vraag. Want in onze columns gaat het niet steeds over meditatie, karma, verlichting of de Boeddha. Het gaat over kinderen die geboren worden in een verhaal dat al begonnen is. Over het kind dat zegt: het gaat wel. Over Ubuntu: ik ben omdat wij zijn.
Wij gebruiken geen boeddhistische vaktaal. Wat wij proberen, is een boeddhistische beweging in onze eigen taal te verstaan.
Lees meer over Waarom deze artikelen ook over boeddhisme gaan
door Guy E. Dubois

De beoefenaar vóór en ná het wakker worden blijft niet dezelfde mens. Het verschil zit hem in de realisatie van het inzicht: het ‘zien’ van de illusie, de begoocheling. Maya.
Stroombetreding is géén inwijding. Géén esoterie. Het is het ogenblik dat plóts, spontaan, onverwachts, maar zeer manifest (als alle voorwaarden ertoe vervuld zijn) alles duidelijk wordt over de ware aard van de dingen.
door Guy E. Dubois

Structuren zijn menselijke constructies die de vergankelijkheid van de dingen maskeren. Zij begrenzen de ruimte. Structuren zijn muren die de dhammanuvatti beletten te ontsnappen uit zijn ‘ik’-gevangenis. Het zijn wolken die tegenhouden dat de beoefenaar de zon ziet. Het zijn dikke gordijnen die beletten dat het licht binnenkomt.
door Ferry van Haastert

Elk litteken is een aandenken, een foto in het plakboek.
Lees meer over Is er überhaupt verschil tussen genot en teleurstelling?
door Ferry van Haastert

Spiritualiteit is voor mensen die niet meer gelukkig zijn met hun coma, vindt Ferry van Haastert.
Lees meer over De meeste mensen zijn niet bereid tot offers en verzaking
door Guy E. Dubois

Er zijn verhalen die je op school leert als een soort moraal: dit was goed, dat was fout, en daarom ging het mis. Het verhaal van Adam en Eva is misschien wel het bekendste voorbeeld. Maar soms wordt een verhaal pas écht vruchtbaar wanneer je het niet gebruikt om te oordelen, maar om te onderzoeken: wat zegt dit eigenlijk over ons mens-zijn?
door Guy E. Dubois

De heelheid realiseren van alles-met-alles staat voor ontwaken. Eén zijn met het proces.
Lees meer over Guy – dhammazaadjes – Ontwaken. Wakker worden.
door Jan Veenendaal

Ga verder, kijk verder, laat los, laat los! Los van alle kennis, los van alle vaste grond. Je kunt het niet weten met je verstand, je kunt het niet weten met wie je denkt te zijn. ‘Je’ bestaat niet. ‘Je’ bent geen afgescheiden ‘ik’. ‘Je’ is niets, ‘Ik’ is niets. Zo eenvoudig is het.
Lees meer over Geen dood, geen vrees (37) – Alles dat kan sterven sterft ooit
door Guy E. Dubois

Het is de apotheose die voortspruit uit theorie en praktijk. Het is de realisatie van Dhamma. Het is wakker worden. Ontwaken. Verlichting. Zelfrealisatie.
Lees meer over Guy – dhammazaadjes – Gepenetreerd doorzicht (P. pativedha)
door Guy E. Dubois

Idappaccayata betekent ‘de geconditioneerde aard’. Datgene wat voor zijn ontstaan, zijn bestaan en zijn vergaan afhankelijk is van welbepaalde voorwaarden en oorzaken.
Lees meer over Guy – dhammazaadjes – Het causale principe (P. idappaccayata)
door Guy E. Dubois

Met ‘Poortloze Poort’ wordt bedoeld: een gebeurtenis, een aspect, een citaat of een verschijnsel dat onze houding t.o.v. de relatieve werkelijkheid radicaal wijzigt, zoals bij-voorbeeld het plótse besef—het penetrerende inzicht—dat ons hele denkbeeld omtrent Reis, Doel en Inspanning van Dit Leven een volkomen geconditioneerde (door oorzaken en voorwaarden gedreven) illusie blijkt te zijn
door Guy E. Dubois

Het zijn niet de ‘herinneringen’ aan het verleden die een probleem vormen. Het is het ‘hechten’ aan die herinneringen dat een probleem is. Het is de neiging om deze heugenissen te herbeleven, om de begeerte en passie (P. chandaraga) die ze oproepen opnieuw tot leven te wekken. Laat dit hechten los. Vernietig het. Het is onwaarheid.
door Edel Maex

Zen is meer dan zitten. We staan van ons kussen op en gaan weer doen wat we te doen hebben. Gaan we ons in dat doen verliezen? Of kunnen we tussen alle doen in even inchecken bij dat mateloze mededogen, en dat in de tijdslijn van ons leven inbrengen? Thich Nhat Hanh noemt het een mindfulness bel, iets wat ons eraan herinnert. Dat kan een beeld zijn, of een woord, of een eenvoudige mandala van vijf gekleurde schijven. Het maakt niet uit. Als het maar helpt.
door Guy E. Dubois
door Jules Prast

Ook in Geert Wilders schuilt het vermogen tot ontwaken. Zou ik hem tegenkomen, dan maakte ik voor hem dan ook de diepe buiging die je voor ieder ander kunt maken in wie je in aanleg een boeddha herkent.
Lees meer over Jules – Ook voor Geert Wilders is er een plaatsje in het Reine Land
door Guy E. Dubois
door de redactie

Centraal in het concert staat de boeddhistische cantate The Great Enlightenment van reverend master Jiyu-Kennett. Deze indrukwekkende compositie, gecomponeerd in de westerse klassieke traditie, beschrijft – zoals een christelijke passie dat doet – de innerlijke reis van Boeddha naar verlichting. Het stuk verbeeldt hoe Boeddha aanvankelijk probeert te ontsnappen aan de zwaarte van het leven en uiteindelijk verlichting vindt door het leven in zijn totaliteit te omarmen. In de cantate weerklinkt niet alleen zijn worsteling, maar ook zijn transcendentie naar het eeuwige.
Lees meer over Kamerkoor Musicanta presenteert: The Great Enlightenment
door Joop Romeijn

Wat zoek ik bij het boeddhisme?
Wat verwacht ik van een groep?
Wat hoop ik bij een ‘leraar’ te verkrijgen?
Zijn mijn verwachtingen realistisch?
Lees meer over Heilzame en onheilzame structuren van groepen
door gastauteur
door Erik Hoogcarspel

Erik Hoogcarspel: ‘Zelfs als de Boeddha telkens kon ‘voorpiepen’ bij zijn geboorte, dan nog moet zijn eerste geboorte 4 miljoen jaar geleden hebben plaatsgevonden. Dit is ruim 1 miljoen jaar voordat de eerste mens verscheen op aarde. De getallen kloppen dus niet en de latere toevoeging van de vele hemelen en hellen die we in het Tibetaanse model van de vijf of zes rijken aantreffen, maken de afwijkingen alleen maar groter.’
door Guy E. Dubois

Door de ervaring én aanvaarding van deze natuurwet begrijpt de beoefenaar dukkha; laat hij dukkha los; realiseert hij de beëindiging van dukkha en cultiveert hij het pad dat leidt tot de beëindiging van dukkha. Zo herkent (P. pariyatti), erkent (P. patipatti) en realiseert (P. pativedha) hij de Vier Edele Waarheden. Individueel én als geheel.