Politiek als struikelblok?

De Griekse wijsgeer Socrates moet hebben gezegd: ‘Een meerderheid van stemmen maakt van een ezel nog geen paard.’
In de vorige eeuw bekritiseerden herhaaldelijk Osho (Bhagwan) en Jiddu Krishnamurti politiek.
Ook de schrijver van deze tekst bekritiseert politiek als oplossing: Politiek kan namelijk enkel tussen twee kwaden de beste kiezen.

Christus zei: ‘Mijn Rijk is niet van deze wereld.’ En: ‘Ik ben niet gekomen om te heersen maar om te dienen.’

Met andere woorden: zij spraken over het ontwaken van de mens, over innerlijke transformatie waarvan de samenleving een afspiegelen zal zijn. De nieuwe mens heeft de toekomst zogezegd en niet de jeugd.

Geweld, georganiseerde moord, is het product van heersers. Maar als je Rijk niet van deze wereld is, tegen wie zal je dan vechten?

De schrijver hier komt sinds 5 januari 2026 met het sterk werkende hulpmiddel DVV voor innerlijke reiniging. De Driehoek van Vergeven:

1. Je vergeeft anderen, die jou iets hebben aangedaan.
2. Je vergeeft jezelf, wat je anderen hebt aangedaan.
3. Je vergeeft jezelf, wat je jezelf hebt aangedaan.

Hij gelooft niet in een weg naar de Waarheid, omdat vrijheid aan vrijheid vooraf gaat. Geen guru en/of methode kan de mens de Waarheid schenken.

Maar hij gelooft ook dat de spirituele zoeker enige hulp nodig kan hebben onderweg. Niet om zich ergens weer aan te hechten maar als tijdelijk hulpmiddel. Het te nadrukkelijk afwijzen van hulpmiddelen kan juist de spirituele zoeker klemzetten, vast tussen zijn oren. Dan krijg je uitspraken als die van Jiddu Krishnamurti: ‘Niemand heeft mij begrepen.’ Terwijl Krishnamurti zichzelf vaak vergeleek met de historische Boeddha. En de Boeddha had wel succes met zijn boodschap van verlichting. Diverse spirituele zoekers in zijn tijd kwamen door zijn leer wel tot innerlijke verlichting.

Ook is zintuiglijk gewaarzijn als meditatie een belangrijke optie, volgens de schrijver. Sommige spirituele zoekers zitten vast in hun ivoren toren tussen hun oren met al hun concepten over bevrijding. Door de aandacht direct te verleggen naar de zintuigen zal men de denkgeest overstijgen en kan er zo meer rust en ruimte ontstaan binnen het leven van de zoeker.

Ook Boeddha zag politiek niet als de weg naar nirvana,  vrede voor de mens. Hoogstens als hulpmiddel voor een vrediger samenleving, mits goed ingezet. Politiek is niet het doel, leerde hij net als andere ontwaakte leraren. Helaas zie je in deze tijd het tegenovergestelde.

De schrijver, gelooft nadrukkelijk in de nieuwe mens en niet in een of andere ontwikkelde kiezer.

De nieuwe mens is niet bang voor waarheid en ook niet bang om lief te hebben en te vergeven. Ook zit hij niet vast aan geld en succes. Ook gelooft hij niet in georganiseerde moord (oorlog), noch op mens en dier (vleesindustrie).

Boeddha leerde liefdevolle vriendelijkheid naar alle levende wezens. Maar hij riep de spirituele zoeker ook op om vooral zelf na te denken, zijn leringen op waarheid te onderzoeken en niets aan te nemen op basis van geloof en gezag. ‘Wees een licht voor jezelf.’