De weidse blik van het weidsheidsoog.
wijsheid
Wijsheid is vergankelijk, dwaasheid kent geen tijd
Gevleugelde woorden van meester Nitwit.
Wijsheid is het goedkeuren en afkeuren niet goedkeuren of afkeuren
Over het veroordelen van het oordelen en het veroordelen daar weer van.
Onverwachte gevolgen van het verbod op diefstal
Wijsheid zit in een leeg boekje.
Hoeveel meningen heeft een wijze?
Twee halve raadsels.
De onbereikbare horizon van Byron Katie
Derde van zeven teksten over het hoofd versus het hart.
HUM – expo The Symbol of Enlightenment
De titel HUM verwijst naar de Sanskriet zaadlettergreep हूं, een kernbegrip binnen de Tibetaans boeddhistische traditie. HUM staat voor de eenheid van lichaam, geest en wijsheid en voor innerlijke afstemming. Verlichting wordt hier niet benaderd als een eindpunt, maar als een voortdurende kwaliteit van bewustzijn. Een steeds opnieuw terugkeren naar aanwezigheid.
De wind nam hem mee
Deze week vieren we Paranirvana dag: het heengaan van het fysieke lichaam van Boeddha. En in veel sanghas is dat ook het moment om stil te staan bij het heengaan, recent of langer geleden, van je eigen geliefden en spirituele vriend(inn)en. In deze reeks praatjes over ‘wegen van beoefening’ wil ik het daarom hebben over loslaten. Niet primair over fysiek loslaten van eigen of andermans levend bestaan, maar over de emoties rondom het vasthouden en loslaten – en de lessen daaruit zijn positief en hoopvol, zeker geen ‘memento mori’ (gedenk dat je zult sterven) doemdenken!
Gewoon doorgaan, onversaagd doorgaan!
Rond de jaarwisseling zijn er veel mensen die plannen maken om dingen anders of beter te doen. Juist in deze tijd worden er veel goede voornemens gemaakt. Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud Universiteit en auteur van het boek Je bent wat je doet heeft er onderzoek naar gedaan. Het nieuwe jaar zegt ze: “voelt als een nieuwe start. Je hebt een schoon, fris gevoel en denkt dat alles weer mogelijk is”. Maar in de meeste gevallen zijn die goede voornemens al na een paar weken verdampt. We schijnen slechts 30% van onze goede voornemens echt uit te voeren. Tekst Elsbeth Wolf.
Verstand komt steeds te laat en gaat met de jaren
Wijsheid is snel, het leven is sneller.
Een verstand dat ergens voor staat
Waar kom jij nooit achter?
Kijk je vrij
Je weet niet wat je ziet!
Wie is het stomst, die vragen stelt of die ze beantwoordt?
Om je dood te lachen.
Dwijsheid is een röntgenstraal
Even doorlichten.
Verlos ons van onze verlossers
Wie is er bang voor rood, geel en blauw?
Wat er zo leuk is aan dwaasheid en wijsheid
Uit het Idioticon van meester Nitwit.
Raad weten met radeloosheid
Uit het Idioticon van meester Nitwit.
Wijsheid is: overal de keerzijden van zien
…
Guy – dhammazaadjes – Kijk met je hart naar de dingen. Niet met ogen vol haat
Dingen zijn niet zoals ze op het eerste zicht lijken. Verhalen vertellen nooit de hele waarheid. Kleur de werkelijkheid dus niet met veronderstellingen. Met ‘van horen zeggen’. Met vermoedens. Met speculaties. Laat je niet inpakken door vooringenomenheid. Sluit je niet op in je zelf gecreëerde cocon. In je Grote Gelijk.
Wie maak jij wat wijs, en wie jou?
Uit het Idioticon van meester Nitwit.
Taigu – Dhammasabbatical
Waarom studeren? Waarom schrijven? De waarheid dat je na verworven inzicht het best meteen de vloer kunt gaan vegen, dringt zich groots en onontkoombaar aan mij op.
Guy – dhammazaadjes – Stilte (2)
Zoek de stilte op. Wijsheid vergt geen woorden. Wijsheid spruit voort uit stilte. Niet uit het dualistische lawaai van het conceptuele denken. Vanuit stilte ervaart de dhammanuvatti de ware natuur van de dingen.
‘Iets in mij wilde de stilte in’
Zondag 7 september was het tien jaar geleden dat Bieke Vandekerckhove is overleden of overgegaan. Ze was 46 jaar. Bieke was 19 toen ze hoorde dat ze ALS had. Ze kreeg te horen dat ze hooguit nog vijf jaar zou leven, maar tegen alle verwachtingen in leefde ze nog 25 jaar in toenemende afhankelijkheid van de zorg van anderen. Na de diagnose belandde ze in een ernstige depressie; periodes van wanhoop en woede wisselden elkaar af met periodes van diep verdriet. Alles had zijn glans verloren, niets was meer wat het was. Bieke ging lezen, las alles wat los en vast zat, waaronder ‘Het verstoorde leven’ van Etty Hillesum. Een vriend vroeg haar mee naar de abdij van Westvleteren. Ze ontdekte de psalmen en de stilte van de zenmeditatie. “Eigenlijk was ik dood nog voor ik zou sterven. Toen gebeurde er iets dat ik nog altijd niet kan vatten. Iets in mij, wat kan ik niet benoemen, wilde de stilte in, ik begreep niet waarom.”
Levenskunst is kinderspel
Hans geeft antwoord op tien veelgestelde vragen.
