Twee niet-tegeltjeswijsheden voor op de WC.
(WC: WijsheidsCentrum.)
wijsheid
Een goede spreker is uitgesproken
Steengoede spreuken.
Wijzen en dwazen leren het leven uit boeken en glazen
Hoed je voor de ervaringsdeskundigen.
Waarom niet-weten beweeglijker is dan kennis en wijsheid
Vooruit, achteruit, linksom, rechtsom, omhoog, omlaag, middendoor of buitenom – er is geen plek die het vreest, minacht of mijdt.
Als AI ons voorbijgroeit
De roep om controle is begrijpelijk. Krachtige AI-systemen vragen om wetten, grenzen en toezicht. Het zou onverantwoord zijn ze zonder beperkingen te ontwikkelen. Dat de mens zelf geen volmaakte bewaker is, ontslaat hem niet van die verantwoordelijkheid.
Boe boe boerenwijsheid
De gelijkenis van het rund, de koe en de stier.
Komt dat zien! Wijsheid volgens meester Mime
Te waar om mooi te zijn, 1.
Wijsheid brengt geen geluk
Terugblik van een dwaas.
Hoe bewust is mijn ethisch handelen?
Boeddha definieerde de drie vormen van lijden als drie obstakels voor geluk. Hebzucht, afkeer en onwetendheid noemde hij bovendien ook ‘vergif voor zowel het verstand als het lichaam.’ Die drie obstakels vormen een ketting en versterken mekaar.
De Poortloze Poort voor nitwits, koan 9 – De boeddha die vergeefs mediteerde
Een monnik vroeg: De Boeddha van de alles doordringende wijsheid voorbij alle wijsheid mediteerde als geen ander, maar slaagde er niet in een boeddha te worden. Hoe kan dat?
De weidsheid voorbij alle wijsheid gaat nooit voorbij
De weidse blik van het weidsheidsoog.
Wijsheid is vergankelijk, dwaasheid kent geen tijd
Gevleugelde woorden van meester Nitwit.
Wijsheid is het goedkeuren en afkeuren niet goedkeuren of afkeuren
Over het veroordelen van het oordelen en het veroordelen daar weer van.
Onverwachte gevolgen van het verbod op diefstal
Wijsheid zit in een leeg boekje.
Hoeveel meningen heeft een wijze?
Twee halve raadsels.
De onbereikbare horizon van Byron Katie
Derde van zeven teksten over het hoofd versus het hart.
HUM – expo The Symbol of Enlightenment
De titel HUM verwijst naar de Sanskriet zaadlettergreep हूं, een kernbegrip binnen de Tibetaans boeddhistische traditie. HUM staat voor de eenheid van lichaam, geest en wijsheid en voor innerlijke afstemming. Verlichting wordt hier niet benaderd als een eindpunt, maar als een voortdurende kwaliteit van bewustzijn. Een steeds opnieuw terugkeren naar aanwezigheid.
De wind nam hem mee
Deze week vieren we Paranirvana dag: het heengaan van het fysieke lichaam van Boeddha. En in veel sanghas is dat ook het moment om stil te staan bij het heengaan, recent of langer geleden, van je eigen geliefden en spirituele vriend(inn)en. In deze reeks praatjes over ‘wegen van beoefening’ wil ik het daarom hebben over loslaten. Niet primair over fysiek loslaten van eigen of andermans levend bestaan, maar over de emoties rondom het vasthouden en loslaten – en de lessen daaruit zijn positief en hoopvol, zeker geen ‘memento mori’ (gedenk dat je zult sterven) doemdenken!
Gewoon doorgaan, onversaagd doorgaan!
Rond de jaarwisseling zijn er veel mensen die plannen maken om dingen anders of beter te doen. Juist in deze tijd worden er veel goede voornemens gemaakt. Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud Universiteit en auteur van het boek Je bent wat je doet heeft er onderzoek naar gedaan. Het nieuwe jaar zegt ze: “voelt als een nieuwe start. Je hebt een schoon, fris gevoel en denkt dat alles weer mogelijk is”. Maar in de meeste gevallen zijn die goede voornemens al na een paar weken verdampt. We schijnen slechts 30% van onze goede voornemens echt uit te voeren. Tekst Elsbeth Wolf.
Verstand komt steeds te laat en gaat met de jaren
Wijsheid is snel, het leven is sneller.
Een verstand dat ergens voor staat
Waar kom jij nooit achter?
Kijk je vrij
Je weet niet wat je ziet!
Wie is het stomst, die vragen stelt of die ze beantwoordt?
Om je dood te lachen.
Dwijsheid is een röntgenstraal
Even doorlichten.
