De Weg heeft geen doel, beoogt niets anders dan ieder van ons in de gelegenheid te stellen toe te komen aan échte kwaliteit van leven, die ieders individualiteit overstijgt vanwege de onpersoonlijke aard ervan.
Ad van Dun – Aikido, vredig vechten, het verhaal
Een van de kernachtigste verdedigingen die het blinde, sterfelijke, behoeftige ik hanteert is zich afzetten tegen anderen. We ontlenen een persoonlijke identiteit en zingeving (lees: stevigte) aan contrast, verzet, boosheid, cynisme of zelfs eenvoudige oordeelsvorming – allemaal varianten van eenzelfde fenomeen, namelijk het wijten van je eigen innerlijke kwetsbaarheid en ongewisheid aan allerlei externe factoren, zodat je zelf buiten schot blijft.
Ad van Dun – Zelfonderzoek – jezelf en de werkelijkheid steeds beter leren kennen
Zelfonderzoek – of beoefening van de weg – is jezelf en de werkelijkheid steeds beter leren kennen. Je doorziet het dominante en eenzijdige profiel van zintuiglijkheid en ontdekt de kracht en het gezag van de geest als bepalende factor voor onze kwaliteit van menszijn. Hoe meer ik vertrouwd raak met de aard van bewustzijn – onze ware aard – hoe duidelijker me wordt dat deze “substantie” geen particulier karakter heeft (niet mijn eigendom is) en dat die ook niet onderhevig is aan oorzaak en gevolg (niet geconditioneerd is).
Ad van Dun – Je rust vestigen
Rust is een hartskwaliteit, net als vreugde, echtheid, toewijding of helderheid. Hartskwaliteit wordt niet veroorzaakt maar heerst uit zichzelf, het is de ingeboren werking, het meest elementaire, meest natuurlijke potentieel van ons menselijk bewustzijn.
Ad – Jij laatste
Kom maar, jij laatste die ik erken,
heilloze pijn in dit vleselijk weefsel:
Welkom in de kraamkamer van transcendentie
Alle spiritualiteit cirkelt rond het thema van ‘de dood overwinnen’, en serieuze beoefenaars zullen dit moeilijkste, meest transcendente thema niet kunnen vermijden. Onze menselijke bevrijding en bewustwording is gelegen in een definitief doorzien van het illusoire karakter van lichamelijkheid en wereldlijkheid, en daarmee van sterfelijkheid.
Ad van Dun – De wijsheidsfactor
Er spelen principiële kwesties op dit moment – klimaat, vluchtelingen, democratie – waar de bestaande structuren onvoldoende antwoord op hebben.
Ad van Dun – Alles bestaat uit geest
Misschien bestaat er in het boeddhisme niets kostbaarders, diepers en grondiger dan het onderricht over onze geest. Zolang wij niet enigszins vertrouwd zijn met het begrip geest, zoals dit met zijn talloze facetten in het onderricht wordt beschreven, is het moeilijk om een juiste waardering te voelen voor de totale context van de boeddhistische meditatiepraktijk en van de verlichting die ons als hoogste doel daarvan in het vooruitzicht wordt gesteld.
Drie kernelementen – Tsongkhapa’s brief in versvorm aan leerling
Naar beste vermogen zal ik je hier verhelderen
de kern van het onderricht van de boeddha’s,
het pad dat hun onovertroffen nakomelingen prijzen,
de ingang voor gezegende zoekers naar bevrijding.
Bloeiwijzen – zeven mandalabloemen – vrede
…
De levenstocht, een visualisatie (8)
Lijden… – de oorzaak van lijden moet geleerd worden: het niet delen in menselijke nood, niet begrijpen van behoefte en gemis, de illusie van vervreemding, de uitschakeling door onwetendheid.
De levenstocht, een visualisatie (7)
Mijn karma mag wel enigszins geneutraliseerd zijn maar dharmische volheid moet onvoorwaardelijk belichaamd worden, en dus moet ik mijn lijden nog beter doorgronden. Ik ben hier toch niet voor niets?
