Boeddhistisch Dagblad

Ontwart en ontwikkelt

Header Rechts

Vijftiende jaargang

Lost Territories: Tracing Imperial Violence

door

De samenwerking van FOTODOK met Sputnik Photos begon elf jaar geleden, toen FOTODOK de huidige locatie opende met een tentoonstelling van het collectief. Dat moment in maart 2014 was cruciaal: slechts enkele dagen eerder, op 20 februari, begon Rusland met de bezetting en annexatie van de Krim in Oekraïne. Sindsdien is de oorlog geëscaleerd tot een volledige invasie en een van de grootste humanitaire crises in Europa. De wreedheid is met de tijd alleen maar toegenomen: het aanvallen van civiele infrastructuur, het uitvoeren van gedwongen deportaties en het plegen van ecocide. Omdat FOTODOK en Sputnik Photos Oekraïne actief steunen, werd besloten om opnieuw de krachten te bundelen. Zo wordt kunst ingezet om bij te dragen aan meer kennis en een beter beeld van deze complexe situatie.

‘Weinig mensen komen naar een Dhamma-voordracht om te horen hoe ze zich kunnen bevrijden van het aangename’

door

Dit ‘nergens vertoeven’ heeft alles te maken met wat op dit moment gebeurt. Hoofdpijn of geen hoofdpijn; file of geen file. Het heeft echt geen belang wat er gebeurt. Kan je alles met zo’n ingesteldheid benaderen? Dit vereist volledige aanvaarding. Maar totale aanvaarding betekent niet berusting. Het betekent niet: “Oké, wat mij ook overkomt, ik blijf hier zitten en laat alles maar over mij heenkomen”. Het betekent wel: “Dit gebeurt nu, op dit ogenblik. Ik kan het niet veranderen, het proces gaat zijn eigen gang. Kan ik totaal aanwezig zijn, zonder te verlangen naar het voorbije of het volgende moment?” Aandacht is in dit moment, als we inademen en weer uitademen. Het is een totale aanvaarding zonder te discrimineren, zonder voorkeur. En ja, ik ben me er maar al te zeer van bewust dat dit gemakkelijker gezegd is dan gedaan.

Een nieuwe vertaling van de invoering tot de bodhisattvacarrière

door

Śāntideva was een Indiase boeddhistische monnik en geleerde, die leefde in India, in de 8e eeuw. Waarschijnlijk werd hij geboren in Gujarat. Hij was volgens legendes docent aan de bekende boeddhistische universiteit van Nalanda en wordt ook genoemd in het rijtje van de 84 mahāsiddha’s. Er zijn korte biografieën, die allemaal veel te mooi zijn om waar te zijn, maar uit de tekst blijkt dat hij zijn kennis van het boeddhisme goed op orde had en er veel waarde aan hechtte om deze door te geven.

Boeken – De middenweg van een dwaas

door

Gendun Chopel wordt beschouwd als de belangrijkste Tibetaanse intellectueel van de twintigste eeuw. Zijn leven overspande twee beslissende momenten in de moderne Tibetaanse geschiedenis: de inval van Britse troepen in Lhasa in 1904 en de inval van de Chinese troepen in Lhasa in 1951. Hij werd herkend als een gereïncarneerde lama, blonk als kind uit in het traditionele (nying ma en geluk pa) klooster-curriculum en werd een deskundige op verschillende gebieden, zoals filosofie, geschiedenis, linguïstiek, geografie en tantrisch boeddhisme.

Geen Manjushri op Wutaishan

door

Ook zen zelf is daarmee helemaal in de fout gegaan. De nuchterheid van Linji werd in de Song omgevormd tot heroïek. Zen werd een soort ervaringsfetisjisme. Van verschillende zenleraren hoorde ik dat het ‘onmiddellijke pad’ betekent dat als je maar genoeg mediteert, je onverwacht een diepe verlichtingservaring kunt hebben. Helaas is dat maar voor enkelingen weggelegd. Ik heb altijd moeite gehad met dat idee. Uiteindelijk ben ik er helemaal van teruggekomen.

Menno – Xavier

door

Het gesprek neemt een bijzondere wending, vindt Menno. Hij raakt erdoor in de war. Eerst wil de man geen adressen uitwisselen, daarna wil hij niet vertellen wat voor werk hij doet en nu zit ‘ie over liefde te praten als het enige dat ertoe doet.

Het vreemdelingendebat is immaterieel erfgoed

door

Net als het paard is de mens een vluchtdier, schrijft Arnon Grunberg in zijn non-fictieboek De vluchteling, de grenswacht en de rijke jood. ‘Daarmee is echter niet gesteld dat we allemaal vluchtelingen zijn, hooguit dat we het kunnen worden, misschien makkelijker dan menigeen denkt.’ Dit artikel geeft een indruk van zijn confronterende en tegelijkertijd prachtige boek.

De Boeddha was geen wereldverbeteraar, activist of idealist

door

Smaken en (voork(l)euren. Wat met de diverse stromingen in het boeddhisme? Wat is überhaupt boeddhisme? De Boeddha heeft nooit een isme onderricht, maar een vaststelling dat er lijden is en hoe je het lijden kan beëindigen. Zelf sprak hij van een oud pad dat altijd al bestaan heeft, en hij herontdekt had : de Dha(r)mma. De Boeddha claimde dus helemaal niet iets uitgevonden te hebben maar wel herontdekt of inzicht in verkregen te hebben.

Massablokkade van Geef Tegengas op Rotterdamse  havenspoorlijn

door

Actiegroepen in heel Europa, waaronder Geef Tegengas, slaan dit weekeinde de handen ineen tegen het logistiek imperium, het gigantische netwerk van transportreuzen, snelwegen, havenautoriteiten, magazijnbeheerders, digitale winkelplatforms en overslagterminals overal ter wereld. Soulevement de la Terre voert ook actie in Noord-Frankrijk tegen de aanleg van het Canal Seine-Nord Europe, Disrupt Germany tegen verwoestende industriële voedselketens in Bremerhaven en een coalitie van Belgische organisaties, waaronder Code Rouge en Stop Arming Israel, voeren actie tegen Israëlische wapentransporten in de haven van Antwerpen.

B’eter parelcouscoussalade

door

Ik moet bekennen dat ik nauwelijks gekookt heb afgelopen week. Het weekend bracht ik door in retraitecentrum Bosoord waar heerlijk voor ons gekookt werd. Doordeweeks had ik telkens pech met het openbaar vervoer: mijn gebruikelijke bus viel telkens uit, en vaak die van een half uur later ook nog. Of deze was veel te laat, waardoor ik telkens een uur langer onderweg was dan gebruikelijk. Gelukkig was het nog licht, droog, en niet al te koud, en een uitgevallen bus in Nederland is sowieso klein bier vergeleken met het lijden elders in de wereld – maar tijd om te koken was er dus nauwelijks

Gesprekjes: Hoe was het toen? 

door

Ik ben lid van een klein gezelschap ‘historische vertellers’. Wij zijn zelf uiteraard in geen enkel opzicht historisch te noemen, maar vertellen over een denkbeeldig leven ergens in het verleden. Zo speel ik in de ene keer dat ik Henric Coeur ben, meester-metselaar en bouwheer van de monumentale kerk in het Groningse Harkstede; een andere keer ben ik Durk van ’t Hoeze, dienaar van de drossaard van Gruoningen tijdens het beleg van die stad in het rampjaar1672. En laatst was ik Bernardus van klooster Bloemhof, een oude kanunnik in 1276, die in zijn jonge jaren mee is gegaan met de vijfde kruistocht en als bevrijder van het Heilige Land verschrikkelijke dingen heeft gedaan.