De internationaal bekende Tibetaans boeddhistische leraar Dzongzar Kyentse rinpoche bekritiseert westerse instellingen over wat hij noemt de ‘schaamteloze dubbele standaarden’ in hun behandeling van Aung San Suu Kyi, de eerste en zittende staatsadviseur van Birma (Myanmar), een positie die te vergelijken is met een minister-president. Zijn kritiek uit zich met name op de golf van intrekkingen van internationale onderscheidingen aan de Birmese politicus, zoals die van Amnesty International en Canada dat haar het ereburgerschap ontnam.

Hoewel hij erkent dat hij de behandeling door het Birmese leger van de Rohingya niet goedkeurt, stelt de leraar dat hij het Westen ziet als leverancier van ‘…koloniale structuren en wereldbeeld …. opgelegd aan ons (Aziaten) die tot op de dag van vandaag voortduren’. Hij prijst Aung San Suu Kyi voor het verzet tegen deze hypocrisie en smeekt de Aziaten ‘… om de waardigheid van onze eigen grote oosterse wijsheidstradities en erfenissen te herstellen’.

In een brief aan Aung San Suu Kyi, schrijft hij zijn diepe respect en waardering uit te drukken voor alles wat zij gedurende zoveel jaren heeft gedaan ‘om te vechten voor de vrijheid van uw volk, en vooral voor uw grote moed en doorzettingsvermogen in het handhaven van uw principes in de 15 bijna jaar huisarrest’.

Dzongzar Kyentse rinpoche: ‘U blijft in mijn gedachten als een ware heldin van deze tijd, die de Nobelprijs en andere onderscheidingen die u hebt ontvangen meer dan waardig is. Ik was de afgelopen maanden ontzet over het schrappen van veel van die uitingen, zoals door de steden Edinburgh, Oxford, Glasgow en Dublin en uw ereburgerschap van Canada. Deze schokkende acties tegen u onthullen een schaamteloze dubbele standaard.

Zonder iets te doen en slechts acht maanden in functie, werd president Obama bekroond met de Nobelprijs voor de Vrede. Toch eiste niemand dat deze prijs zou worden ingetrokken nadat hij duizenden burgers had gedood in droneaanvallen en bombardementen in het Midden-Oosten. In feite zal het ontnucleariseren van Noord-Korea meer doen voor de wereldvrede dan wat Obama ooit heeft gedaan, waardoor Donald Trump en Kim Jong-un een Nobelprijs veel meer waardig zijn.

Nog subtieler is echter de hypocrisie van het ontnemen van deze onderscheidingen een teken van het verraderlijke kolonialisme dat Azië en de wereld blijft wurgen. Wij Aziaten hebben geleerd om onze eigen edele tradities in diskrediet te brengen en in plaats daarvan westerse waarden, literatuur en muziek te koesteren, op kauwgum te kauwen en vervaagde jeans te dragen, Facebook en Amazone en westerse manieren en instellingen te omarmen.

We voelen ons schuldig voor de Europese Holocaust van de Tweede Wereldoorlog, terwijl onze eigen holocausts gemakshalve worden vergeten en in de vuilnisbak van de geschiedenis wordt begraven. Hoeveel westerlingen treuren om de 15 miljoen ontheemden en miljoenen doden bij de opsplitsing van India of om de vijf miljoen burgers die in Korea en Vietnam zijn omgekomen?

Wie herinnert zich nog dat de VS tussen 1964 en 1973 twee miljoen ton bommen op Laos heeft laten vallen- bijna evenveel bommen als op Europa en Azië tijdens de hele Tweede Wereldoorlog – waardoor Laos het zwaarst gebombardeerde land in de geschiedenis is in verhouding tot de bevolkingsomvang. En hoe snel zijn we de genocidale holocausts van de 16e tot 18e eeuw vergeten, die naar schatting 130 miljoen inheemse Amerikanen – meer dan 90% van de inheemse volkeren daar – hebben gedood. Wij, niet-westerse allochtonen hebben veel reden tot grief tegen de Europese indringers die nu het morele gezag over ons leven opeisen.

Vandaag de dag zijn we zo verliefd op het Westen en zo ondergedompeld in de westerse mentaliteit dat dergelijke kritiek als bijna heiligschennend wordt gezien. Ik moet hier dus aan toevoegen dat niets wat ik u hier schrijf een gebrek aan waardering betekent voor de grote bijdrage van het Westen aan de menselijke beschaving. Van prachtige muziek, kunst en literatuur tot briljante wetenschappelijke en medische doorbraken en filosofieën als anarchisme, de creaties van het Westen zijn verbazingwekkend.

Maar kijkend naar de zelfgerechtvaardigde westerse acties tegen u in de afgelopen maanden ben ik ervan overtuigd geraakt dat het eindelijk tijd is om de waarheid te vertellen over de koloniale structuren en het wereldbeeld dat ze ons hebben opgelegd en dat tot op de dag van vandaag voortduurt. Bovenal is het tijd om de waardigheid van onze eigen grote oosterse wijsheidstradities en erfenissen te herstellen.

Velen denken ten onrechte dat het koloniale tijdperk van westerse invasie en controle lang voorbij is, aangezien de meeste Aziatische en Afrikaanse landen meer dan een halve eeuw geleden de schijnbare politieke onafhankelijkheid hebben verworven. Maar zoals postkolonialisten terecht opmerken, blijft de economische en politieke structuur van het koloniale tijdperk bepalend voor het leven in de wereld. In feite zijn de westerse ideologieën. levensstijlen en morele systemen nu dieper, subtieler en gevaarlijker verankerd dan ooit. Vreemd aan de diepe wijsheidstradities van het Oosten, blijft de huidige koloniale erfenis ons eigen erfgoed verkwanselen en vernietigen.

We wisten bijvoorbeeld ooit hoe we de natuur moesten respecteren en in harmonie met de natuur moesten leven. Vandaag de dag zijn we opgenomen in het westerse kapitalistische systeem, samen met zijn gulzige materialisme, verkeersopstoppingen, vervuiling, uitstoot van broeikasgassen en vraatzuchtige consumptie van grondstoffen. Als dat systeem niet eens in dienst staat van het Westen en de planeet letterlijk vernietigt, waarom zou het dan in dienst staan van het Oosten?

En om dat systeem in stand te houden. Het Westen is zo trots op zijn vermeende ‘mensenrechten’ en ‘democratie’ dat we het blindelings moeten imiteren. Maar het zijn slechts de beperkte individuele rechten waar het Westen om geeft: die van de rijken en machtigen. De VS en de meeste andere westerse grondwetten geven geen bescherming aan sociale rechten zoals het recht op werk, huisvesting, onderwijs, gezondheidszorg en veilig drinkwater.

En als het goed uitkomt, schendt het Westen schaamteloos zijn geroemde individuele rechten. Door dit te schrijven maak ik gebruik van mijn recht op vrije meningsuiting. Maar de vrijheid van meningsuiting is een hoax als de toehoorders intolerant zijn en als ze de schrijver etiketteren, stigmatiseren en demoniseren.

(…)In feite, om in opstand te komen tegen het hele kapitalistische, liberaal-democratische syndroom, importeerden China, Vietnam, Laos en Noord-Korea het communisme, dat volledig in tegenspraak is met hun eigen geschiedenis en cultuur. Geen wonder dat het nepmodel overal ineenstort in de omarming van het kapitalisme dat het wilde omzeilen.

Zelfs het woord ontwikkeling is een westerse koloniale oplegging. De geïndustrialiseerde westerse landen worden beschouwd als ‘ontwikkeld’, terwijl wij geacht worden ons te ‘ontwikkelen’ naar hun disfunctioneel westers ideaal. Voor het Westen is er maar één aanvaardbare richting voor de hele wereld – kapitalistisch zijn. om roekeloos meer te consumeren.

Ondertussen worden onze eigen opvattingen en tradities die de mensheid letterlijk zouden kunnen redden, bestempeld als ‘onontwikkeld’ en ‘bijgelovig’. Terwijl van ons wordt verwacht dat we toegeven aan de westerse moraal, negeren we de diepe morele waarden die voortkomen uit onze oosterse wijsheidserfenis, die de kolonisatoren ons geleerd hebben te haten en te vervangen door hun eigen waarden.

En die delen van onze traditie die het Westen nuttig vindt, zijn nu ook gekoloniseerd en gecoöpteerd, waardoor de diepgaande Indiase wijsheidserfenis van yoga volledig ontbreekt. Florida en Californië ‘certificeren’ nu yogadocenten. Sommige westerse ‘boeddhistische leraren’ schrijven boeken die de boeddhistische leer op een handige manier aanpassen aan hun eigen rationele, wetenschappelijke neigingen. En zelfverklaarde ‘goeroes’ bewerken en plagiëren handige stukjes van die leer als hun eigen uitvinding, waarbij ze de essentie missen en nooit de bron erkennen.

In feite. Het boeddhisme zelf wordt gekoloniseerd en onherkenbaar gemaakt doordat zijn buitengewone inzichten en methoden worden veranderd, ontmanteld en van de eigenheid wordt ontdaan om te passen bij de westerse wetenschap en zelfhulpgrillen.

Om ‘objectiviteit’ te behouden en sociaal geaccepteerd te worden, verbergen boeddhistische academici zich in kostuums en breken banden met hun eigen affiliatie, vermijden ze boeddhistische terminologie en reserveren ze elke weergave van de oosterse cultuur voor fancy dress parties. Zelfs oosterse leraren schuwen nu bewust de boeddhistische iconografie en beelden en op maat gemaakte vipassana en andere meditaties om aan de westerse seculiere verwachtingen te voldoen. Meer in het algemeen zijn Aziatische professionals snel geneigd zich neer te leggen bij de westerse waarden om hun eigen tradities als archaïsch en bijgelovig af te wijzen, om modernisering ten onrechte gelijk te stellen aan verwesterlijking, en zo de vruchten te plukken van het label ‘modern’. ‘progressief’ en ‘open-minded’. Zonder westerse validatie zien zij hun eigen prestaties als waardeloos.

De ironie is dat wanneer Japanse. Koreaanse en Chinese musici westerse klassieke muziek leren spelen, ze het grootste respect hebben voor de integriteit van de muziek zoals ze is en zoals ze gecomponeerd is. Zelfs in het dagelijks leven en de populaire cultuur proberen Aziaten trouw de manier te kopiëren waarop westerlingen denken, kijken en handelen, in schril contrast staat dat veel westerse geleerden manipuleren en zelfs veranderen wat ze uit het Oosten halen en ons vervolgens hun eigen aangepaste versie opdringen met eigenzinnig moreel gezag.

Dit soort psychologisch en moraliserend kolonialisme is subtiel en gevaarlijk, zoals je dat zelf pijnlijk ervaren hebt. Voor het Westen zijn de enige gekwalificeerde ‘slachtoffers’ de slachtoffers die het Westen zelf heeft onderdrukt, en van de rest van ons wordt verwacht dat we ons aansluiten bij hun koor van schuld en boete.

Wij durven er niet op te wijzen dat hun zogenaamde slachtoffers ons volk al eeuwenlang op brute wijze tot slachtoffer heeft gemaakt. Voor mij is de toekenning en verwijdering van uw onderscheidingen kenmerkend voor de cultuur van hypocrisie die door die alomtegenwoordige koloniale erfenis is ontstaan. Die onderscheidingen betekenen niets anders dan een andere manier om ons te koloniseren en ons in het westerse waardensysteem te trekken, terwijl ze zichzelf feliciteren. In feite betaal ik persoonlijk de portokosten voor u om uw Canadese ereburgerschap terug te sturen naar Ottawa. U heeft het niet nodig!

Voor mij blijft u de heldin die u werkelijk bent. En voor zoveel mensen die niet durven te spreken, maar die het stiekem eens zijn, belichaamt u onze eigen MeToo-beweging.

Geen van wat ik hier schrijf rechtvaardigt de misstanden van het Birmese leger. Wat ik zeg is eenvoudigweg dat de westerse acties tegen u en de hele historische en voortdurende koloniale erfenis die ze weerspiegelen, verkeerd zijn. De postkoloniale impact van economische overheersing en ideologische oplegging is veel schadelijker voor onze volkeren en voor de planeet dan alles wat u hebt gedaan. Een schuldige kan geen rechter zijn en heeft geen geloofsbrieven om een onderscheiding te geven of te verwijderen.

Ook niets wat ik hier schrijf ontkent het lijden van het Rohingya-volk. Maar in plaats van u de schuld te geven, zullen de Britten in ieder geval hun koloniale verantwoordelijkheid moeten erkennen om de meeste Rohingya uit Bengalen in de negentiende en twintigste eeuw als goedkope arbeidskrachten naar de Birmese rijstvelden te brengen.

Als de Britten er echt om geven en de schade die ze Birma en de Rohingya hebben aangedaan willen herstellen, zullen ze de Rohingya naar het Verenigd Koninkrijk migreren en hun het staatsburgerschap geven in plaats van ze te laten wegkwijnen in vluchtelingenkampen. En in plaats van het intrekken van uw onderscheiding zoals zij hebben gedaan, zullen Oxford, Sheffield, Newcastle, Edinburgh en Glasgow daar Rohingya hervestigen.

Velen zullen etiketteren wat ik hier aan u als ‘partijdig’, ‘het Westen-bashing’ en meer. Maar we zijn al zo lang zo diep ingepakt door het westerse kolonialisme dat we nu geen andere keuze hebben dan de stilte te doorbreken, te spreken en aan te pakken wat al lang taboe is. We hebben lang Amerikaanse en Britse oorlogsoverwinningen gevierd, maar durven we te kijken naar wat die westerse wereldheerschappij voor ons heeft betekend?

Als we dit gesprek niet zelf beginnen, en als India, China en anderen blijven zuigen naar westerse modellen, dan zijn de enigen die zich uitspreken- degenen die geen geheim maken van hun haat voor het Westen- ISIS en de ergste andere extremisten in het uitdagen van westerse arrogantie?

En daarom schrijf ik dit aan u – want voor velen van ons vertegenwoordigt u die middenweg uitstekend. U hebt sterk gestaan, vastgehouden aan uw principes, onvermoeibaar gevochten voor uw volk en weigerde te buigen voor de zelfgerechtvaardigde westerse moraliseringsgezindheid die zich nu openbaart in het ontnemen van waardering. U kunt er zeker van zijn dat u onze bewondering en steun hebt.

Het is moeilijker om een effectieve strategie voor te stellen voor een echte dialoog over de moeilijke kwesties die ik hier aan de orde stel. Het lijkt erop dat de westerse kolonisatoren alleen zullen luisteren als we veel olie of andere hulpbronnen hebben die ze nodig hebben.

Of we moeten op zoek naar de zwakke plek van de westerlingen, die hun trots en schuldgevoelens lijken te raken. Tegenwoordig durven ze geen kritiek te leveren op moslims of joden uit angst om als islamofoob of antisemitisch te worden bestempeld. Dus misschien moeten we beginnen met het verzinnen van nieuwe woorden voor anti-boeddhistische en anti-Aziatische vooringenomenheid om hun schuld en angst voor die fobieën op te roepen.’

Bron – buddhist channel.

Khyentse Norbu, ook wel Dzongsar (Jamyang) Khyentse Rinpoche (Bhutan, 1961), is een filmregisseur en producent van Tibetaanse en boeddhistische films. Norbu wordt door boeddhistische lama’s erkend als de reïncarnatie van een heilige in de Khyentse-linie in het Tibetaans boeddhisme. Hij is geschoold in de belangrijkste scholen van het Tibetaans boeddhisme: sakya, gelug, nyingma en kagyü. Norbu studeerde filmproductie en politieke wetenschappen in de Verenigde Staten en was een van de adviseurs van Bernardo Bertolucci toen deze in 1993 de film Little Buddha maakte.

 

 

 

Categorieën: Mensenrechten, Krijgsmacht, Politiek, Achtergronden, Boeddhisme, Geluk
Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

6 reacties op ‘Het boeddhisme wordt gekoloniseerd en onherkenbaar gemaakt door het Westen’

  1. Ujukarin schreef:

    Sorry voor deze Rinpochee of ieder die zijn gedachten deelt. In elke zin zitten 1-2 fundamentele denkfouten, en dat maakt de hele conclusie en beschuliding bijna even beschamend als de ethno-boeddhisten in Myanmar (zoals de 969 beweging) waar Aung San Suu Ki nu juist veel te weinig afstand van neemt.

    Tijd is beperkt en Rinpochees fouten herhalen zich, dus laten we alinea voor alinea beginnen. Met misschien eerst als voorproefje wat statements
    * Mensenrechten zijn universeel, en geheel in lijn met de leer van de Boeddha
    * En gelden voor ELK mens, boeddhist-moslim-hindoe of niet
    * En ieders mening dient als individu te zijn, niet als Westerling of Aziaat. Als kaaskop heb ik even weinig te maken met wat mijn grootouders als koloniaal in Azie deden als dat Rinpochee te maken heeft met Lijfeigenschap en slavernij in het Tibet van 80 jaar terug, Ik heb wél wat te maken met eventuele voortzettingen van kolonialisme, en doe bijvoorbeeld mijn best voor Fair Trade en slaafvrij voedings- en kledingimport.

    Die laatse bullet komt ook weer direct uit Boeddhisme, zie bijvoorbeeld
    https://boeddhistischdagblad.nl/opinie/47793-schaap-of-slimmerik-waarden-die-niet-conform-de-dharma-zijn/

    Dan zijn statements
    ‘leverancier van ‘…koloniale structuren en wereldbeeld …. opgelegd aan ons (Aziaten) die tot op de dag van vandaag voortduren’. Hij prijst Aung San Suu Kyi voor het verzet tegen deze hypocrisie en smeekt de Aziaten ‘… om de waardigheid van onze eigen grote oosterse wijsheidstradities en erfenissen te herstellen’.’

    Prachtige blabla. Maar als het goed is houden de meeste mensenrechtenverdedigers, die haar de prijs toekenden en nu weer intrekken, zich juist heel heel ver van die hypocrisie. En is de Oosterse wijsheidstraditie helaas in de praktijk vaak ernstig vermengd met schapengedrag/groepstrots/patriarchaat, om maar wat te noemen.

    ‘Nog subtieler is echter de hypocrisie van het ontnemen van deze onderscheidingen een teken van het verraderlijke kolonialisme dat Azië en de wereld blijft wurgen. Wij Aziaten hebben geleerd om onze eigen edele tradities in diskrediet te brengen en in plaats daarvan westerse waarden, literatuur en muziek te koesteren, op kauwgum te kauwen en vervaagde jeans te dragen, Facebook en Amazone en westerse manieren en instellingen te omarmen.’

    Sorry Rinpochee, heeft totaal niets te maken met Mensenrechten. DAARop wordt Suu Kyi aangesproken en heeft ze helaas gefaald.

    ‘We voelen ons schuldig voor de Europese Holocaust van de Tweede Wereldoorlog, terwijl onze eigen holocausts gemakshalve worden vergeten en in de vuilnisbak van de geschiedenis wordt begraven. Hoeveel westerlingen treuren om de 15 miljoen ontheemden en miljoenen doden bij de opsplitsing van India of om de vijf miljoen burgers die in Korea en Vietnam zijn omgekomen?’

    Geen idee waarom hij appels en peren wil vergelijken. De miljoenen Aziaten in o.a Korea en China die in diezelfde WO2 en ver daarvoor door Japans militair geweld omkwamen worden zeker ook aan het Westen verweten? En de Pakistanen en Indiers in 1947-48, wat heeft de Westerse cultuur en Mensenrechten daarmee te maken?

    ‘Wij, niet-westerse allochtonen hebben veel reden tot grief tegen de Europese indringers die nu het morele gezag over ons leven opeisen.’

    Wederom merkwaardig schapengedrag, Rinpochee. Juist Westers boeddhisten zijn i.h.a. erg betrokken met rechten van bijvoorbeeld Amerikaanse Indianenstammen of minderheden waar ook te wereld, en distantieeren zich van gedrag van hun voorvaderen net zoals u dat wat meer zou kunnen doen van dat van zowel de Tibetaanse Slavenhouder-monnikken van vroeger als hun Myanmar-equivalenten van nu?

    ‘En om dat systeem in stand te houden. Het Westen is zo trots op zijn vermeende ‘mensenrechten’ en ‘democratie’ dat we het blindelings moeten imiteren. Maar het zijn slechts de beperkte individuele rechten waar het Westen om geeft: die van de rijken en machtigen. De VS en de meeste andere westerse grondwetten geven geen bescherming aan sociale rechten zoals het recht op werk, huisvesting, onderwijs, gezondheidszorg en veilig drinkwater.’

    Mee eens, maar daarvoor knokken wij geengageerd Westers boeddhisten evenzeer! Wederom, mensenrechten komen (onder andere) voort uit Dharma en op dit vlak heeft Azie evenveel te leren als wij!

    Tot zover de eerste helft, de 2e helft komt op verzoek nog wel eens maar is veel van hetzelfde.

    With folded palms,

  2. G.J. Smeets schreef:

    Inderdaad een rommelige en rammelende brief van de Rinpoche.
    Misschien komt het doordat de ge-adresseerde (Aung San Suu Ki) een rommelige en rammelende politica is. Diplomaten die jarenlang met haar hebben samengewerkt winden er geen doekjes om [zie https://www.theguardian.com/world/2018/nov/23/aung-san-suu-kyi-fall-from-grace-myanmar ] dat zij een autocratische leider is, een controle-freak die niets wil delegeren en voor leiding geven aan een regering ongeschikt is. Bovendien is ze de dochter en naamdrager van Generaal Aung San, de volksheld die Birma van de koloniale Britten verloste. Ze lijkt meer belangstelling te hebben voor de familie dynastie dan voor fatsoenlijk regeren.

  3. Ujukarin schreef:

    Okay, mooi dat we het aan die kant eens zijn.
    Wel heeft Rinpochee enigszins een punt met de andere discussie die hij opwerpt: wat is essentieele Dharma in wat we van het Oosten meekrijgen en wat is culturele ballast (of zelfs gevaarlijke vermengingen, denk aan ethno-nationalisme). David Loy beschreef dit heel mooi als ‘Stel dat je een bananenboom van India naar de Cote d’Azur wilt verplaatsen. Sommige biologen nemen dan een grote pot Indiase grond mee en mengen dat pas verspreid over tientallen jaren geleidelijk met Franse grond. Andere biologen planten de boom direkt in een strikt bepaalde ‘optimale’ Franse grondsoort zodat ie sneller geschikt is voor het nieuwe klimaat’. En geeft nadrukkelijk geen oordeel, dit is gewoon het verschil in benadering tussen enerzijds vrij behoudende Tibetaanse-Japanse-Chinese-SrilankaansThaise scholen en anderzijds liberale Westers/Neo-boeddhistische scholen.

    “Ondertussen worden onze eigen opvattingen en tradities die de mensheid letterlijk zouden kunnen redden, bestempeld als ‘onontwikkeld’ en ‘bijgelovig’. Terwijl van ons wordt verwacht dat we toegeven aan de westerse moraal, negeren we de diepe morele waarden die voortkomen uit onze oosterse wijsheidserfenis, die de kolonisatoren ons geleerd hebben te haten en te vervangen door hun eigen waarden.”

    Ja en nee. Zuiver Westers boeddhisme gooit de culturele ballast en zelfs gevaarlijke elementen (denk aan patriarchisme, met bijvoorbeeld monnikken hoger geplaatst dan nonnen) weg, maar behoudt bijvoorbeeld Ethiek (die in Azie soms ver te zoeken is). Te ver doorgeschoten Westerse stromingen slaan bijvoorbeeld boeddhisme plat tot alleen maar Mindfulness zonder de hele ethiek.

    Inderdaad heeft Aziatisch boeddhisme het potentieel om de mensheid te redden, maar dan juist na vertaling naar de moderne tijd en met achterlating van bijvoorbeeld patriarchisme en elk groeps-denken (vooral dat in pakweg Myanmar en Sri Lanka).

    ‘Sommige westerse ‘boeddhistische leraren’ schrijven boeken die de boeddhistische leer op een handige manier aanpassen aan hun eigen rationele, wetenschappelijke neigingen. En zelfverklaarde ‘goeroes’ bewerken en plagiëren handige stukjes van die leer als hun eigen uitvinding, waarbij ze de essentie missen en nooit de bron erkennen.’

    Deels mee eens, maar waar het optimum ligt, wie zal het zeggen…

    “Het boeddhisme zelf wordt gekoloniseerd en onherkenbaar gemaakt doordat zijn buitengewone inzichten en methoden worden veranderd, ontmanteld en van de eigenheid wordt ontdaan om te passen bij de westerse wetenschap en zelfhulpgrillen.”

    Neen dit is weer veel te vergaande generalisatie, boeddhisme zal zich qua uitwerking (niet qua kern) aan de moderne/Westerse cultuur moeten aanpassen. Rinpochee zelf voegt zodanig veel ballast en zelfs expliciet gevaarlijke vermengingen aan het boeddhisme toe dat het alleen toekomst heeft, in het Westen en in Azie, na weghalen daarvan. En na mimimaal leggen van de brug met de Westerse Wetenschap, boeddhisme is daarmee compatibel (maar begeeft zich deels op andere dimensies-gebieden.)
    Dus als die ballast en vermengingen boeddhisme ‘herkenbaar’ zouden houden, alsjeblieft gooi ze weg.

    “Zonder westerse validatie zien zij hun eigen prestaties als waardeloos.”
    Zie boven. Het moet beslist uitlegbaar zijn in termen van Westerse Wetenschap, maar kan nog altijd erg authentiek blijven. In mijn sangha bijvoorbeeld behandelen we vrouwen gelijk als mannen en is celibaat niet verplicht, maar zijn er volop Oosterse inspirationele elementen zoals Bodhisattvas en Boeddhas, de letterlijke Pali-teksten en Pujas/Thankas!

    “veel westerse geleerden manipuleren en zelfs veranderen wat ze uit het Oosten halen en ons vervolgens hun eigen aangepaste versie opdringen met eigenzinnig moreel gezag.”

    Wel daar hebben mensen als Rinpochee het zelf naar gemaakt door niet meer te snappen wat boeddhisme nu in de kern is ;-) En zeker klagen over, veelal terechte, morele vragen (zelfs vanuit Mensenrechten) aan Aziatisch boeddhisten verraadt een ernstig probleem…

    With folded palms,

  4. G.J. Smeets schreef:

    Ujukarin, de brief van de rinpoche heeft m.i. geen punt wat betreft de Dharma. In de brief doet hij alsof Gautama’s analyse van de drie levenskenmerken (trilakkana) een specifiek ‘Oosters’ ding is – wat het uiteraard niet is. Bovendien verzwijgt hij dat in Azië het boeddhisme in de loop der eeuwen de meest uiteenlopende vormen heeft aangenomen, inclusief de Tibetaanse theocratie.

  5. Ujukarin schreef:

    Okay, ook op dit vlak deels eens. Ik vind ‘m deels een punt hebben want sommige dingen in het Westen zoals te ver doorgeslagen mindfulness zijn geen boeddhisme meer, maar je kunt zoals we allebei zeggen ook voor heel wat dingen in Azie afvragen hoe boeddhistisch ze zijn ;-)

    With folded palms,

  6. Piet Nusteleijn schreef:

    Ujukarin, je kunt je met recht afvragen:
    Hoe is boeddhistisch? Echter, waaraan af te meten?
    Er bestaat toch geen meetlat.
    De vraag hoe boeddhistisch “iets” is, is feitelijk niet feitelijk te beantwoorden.
    Het wordt me wel duidelijk dat Norbu zich overheerst voelt en zich aan iets wil ontworstelen. Het gaat hem goed!
    Met groet.

Menu