Boeddhistisch Dagblad

Ontwart en ontwikkelt

Header Rechts

Vijftiende jaargang

Thich Nhat Hanh

Konijntjes…zijn vrij

door

Elsbeth Wolf: ‘De eerste keer dat ik als vrijwilliger de gevangenis van Krimpen aan de IJssel binnenkwam tien jaar geleden, zal ik nooit vergeten. Mijn werk bestond eruit om van de stilteruimte een zendo te maken. Ik legde de matten en kussens neer, zette het bronzen boeddhabeeld en de bloemen en takken klaar, maakte thee en heette de mannen welkom bij binnenkomst en na afloop van de meditatie was er ruimte voor een gesprek voor wie dat wilde. De stilteruimte grensde aan de luchtplaats, een grote binnenplaats binnen de muren van de gevangenis. Eén kant van die stilteruimte bestond uit ramen. Een meter of vijf verwijderd van het raam stond een eenzame boom. Welk jaargetijde het ook was, de boom stond er altijd even miezerig als ontredderd bij. Op het grasveld na, was de boom het enige levende wezen op het hele terrein. Hij had het zichtbaar moeilijk, miste soortgenoten!’

Spirituele dimensie als sleutel tot ecologisch herstel

door

In deze roerige tijden waarin kerken leeglopen is er meer dan ooit behoefte aan plaatsen voor verstilling. Als ecoloog ziet Maarten een duidelijke parallel tussen boeddhistische filosofie en hedendaagse ecologie. Beide beschrijven hoe alles met alles samenhangt. Maar hij merkte dat de wetenschappelijke feiten van de ecologie alleen niet voldoende zijn om ons werkelijk in beweging te krijgen om klimaatverandering en verlies van biodiversiteit te voorkomen. Dit inzicht rijpte tijdens zijn lange voettocht door India en Nepal langs boeddhistische pelgrimsplaatsen.

B’eter – Bun cha: Vietnamese maaltijdsalade met pittige tofublokjes

door

Een tijd terug schreef ik al over mijn retraite in de Plum Village traditie (Thich Nhat Hanh) en over mijn hunkering naar Vietnamees eten. Toen mijn partner onlangs op reis ging besloot ik daarom om veertien dagen lang thuis te koken en te eten geïnspireerd op de Plum Village traditie. Mijn dochter en ik togen naar de winkel en kochten een grote berg verse groenten en fruit, en in de toko haalde ik typisch Vietnamese ingrediënten als hoisin saus, sriracha saus, sesamolie en citroengras.

Boeddhist en bioloog Jana Verboom: “Ik ben dankbaar dat Thich Nhat Hanh op mijn pad is gekomen.”

door

Na de Dalai Lama is de in 2022 overleden Vietnamese monnik Thich Nhat Hanh de bekendste boeddhistische leraar ter wereld. Verboom kan het zich nog als de dag van gisteren herinneren, dat ze voor het eerst iets van hem las. “Ik kende hem niet, maar toen ik begon met lezen, dacht ik ‘Wow’. Het voelde als thuiskomen. Het paste helemaal in mijn wereldbeeld.”

Gewoon doorgaan, onversaagd doorgaan!

door

Rond de jaarwisseling zijn er veel mensen die plannen maken om dingen anders of beter te doen. Juist in deze tijd worden er veel goede voornemens gemaakt. Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud Universiteit en auteur van het boek Je bent wat je doet heeft er onderzoek naar gedaan. Het nieuwe jaar zegt ze: “voelt als een nieuwe start. Je hebt een schoon, fris gevoel en denkt dat alles weer mogelijk is”. Maar in de meeste gevallen zijn die goede voornemens al na een paar weken verdampt. We schijnen slechts 30% van onze goede voornemens echt uit te voeren. Tekst Elsbeth Wolf.

Aspirant klaagt leraar Plum Village Frankrijk aan wegens misbruik

door

Een Ierse vrouw met de naam Jam die in 2024 aspirant was binnen de Lower Hamlet organisatie (Plum Village) in Frankrijk beschuldigt haar leraar binnen die organisatie ervan haar te hebben misbruikt. Zij stelt dat de beschermingsmaatregelen binnen die organisatie haar meer schade berokkenden dan haar te beschermen. In een open brief en video schrijft en vertelt zij over haar ervaringen in Lower Hamlet en roept anderen op hun ervaringen te delen.

‘Wat je niet weet is het enige dat je weet’

door

Sinds mensenheugenis is de eindejaarperiode een tijd van bezinning. De zon is op haar diepste punt gekomen. Bij de volgende equinox[1], bij de midwinter zonnewende begint ze weer in de richting van de evenaar te klimmen. De komende drie weken zitten we in de donkerste tijd van het jaar en we verlangen naar het moment dat de zon weer iedere dag iets langer onze dagen gaat verlichten. Van oudsher werden rond de equinox in alle culturen van Noord Europa lichtfeesten gevierd. Die lichtfeesten markeerden het verlangen naar een nieuwe lente en het nieuwe licht. Het kerstfeest is ook een feest van het licht; de datum correspondeert met de datum van de zonnewende op de antieke Romeinse kalender. De kerstboom is feitelijk een erfenis uit die tijd. Hij groeide uit tot het symbool van het kerstfeest, een overblijfsel uit de voorchristelijke tijd. In onze tijd is de kerststal uit de meeste huizen verdwenen, maar er zijn steeds grotere kerstbomen voor in de plaats gekomen. Tekst Elsbeth Wolf.

Geen dood, geen vrees (76) – Losse aantekeningen: Dood

door

Wat een prachtige dood. Ik werd door mijn fysio, Josine, mijn rug gemasseerd terwijl ik in bed lag. Toen ik wakker werd was Josine weg en was het zo mooi in de kamer. Met prachtig licht, licht en donker tegelijk. Prachtige natuur met vogels, kleurende bladeren. Voelde me zo dankbaar, zo dankbaar. Zou zo dood mogen gaan. zo bewust doodgaan is een bijzonder ding.