Na de Dalai Lama is de in 2022 overleden Vietnamese monnik Thich Nhat Hanh de bekendste boeddhistische leraar ter wereld. Verboom kan het zich nog als de dag van gisteren herinneren, dat ze voor het eerst iets van hem las. “Ik kende hem niet, maar toen ik begon met lezen, dacht ik ‘Wow’. Het voelde als thuiskomen. Het paste helemaal in mijn wereldbeeld.”
Ze had zich – het was 2013 – geabonneerd op een nieuwsbrief over mindful eten. “Ik worstelde met mijn gewicht en wilde er meer over lezen. Ik wilde een bepaald boek, en ging om verzendkosten te besparen naar een grote boekhandel in Utrecht. Daar was het boek niet. Er lag wel het boek ‘Proef’ van Thich Nhat Hanh”. Ze las het en haar fascinatie voor hem was geboren.
Vluchtgedrag
Het sprak Verboom aan dat hij een koppeling maakte tussen het welzijn voor jezelf en voor Moeder Aarde. “Hij zei dat mensen eten om een leegte te vullen of uit verveling. Als coping mechanisme dus. Mensen vluchten in eten, alcohol, drugs, gokken of porno. Je kunt beter kiezen voor iets heilzaams als thee drinken met een vriend”, weet ze nu. Vluchtgedrag kan volgens Thich Nath Hahn ontstaan, als het innerlijk kind is beschadigd.” Dat idee raakte Verboom diep in haar hart waardoor ze besloot: “Zo wil ik gaan leven.”
Wat haar ook aansprak was zijn leer. “Het is een kwestie van de ademhaling volgen. Altijd terug naar de ademhaling gaan. Dat is het belangrijkste.”
Verboom leerde ook dat je alles wat je doet, met aandacht kunt doen. Of dat nu gaat over lopen of tandenpoetsen. “Alles verdient aandacht. Ik heb gemerkt dat deze manier van leve n me veel houvast biedt in moeilijke tijden.”
Deze houding creëert volgens haar afstand tussen jezelf en je gevoelens, zodat je er niet door overmand wordt. Ze oefende dat zelf in de praktijk, toen ze een conflict op haar werk had. “Toen ging ik terug naar mijn ademhaling en observeerde ik welke gevoelens ik had. En kon daar afstand van nemen. Natuurlijk vergt dat wel enige oefening.”
Sangha
Datzelfde jaar bezocht ze een sangha in Wageningen, waar ze werkt. “Ik begreep dat alleen lezen niet voldoende zou zijn. Het leek me beter om met anderen te oefenen. Bovendien was ik nieuwsgierig naar die anderen.” Die beslissing verraste haar tegelijkertijd, omdat ze zichzelf niet ziet als groepsmens. Maar de sangha voelde “als een warm bad” en het was fijn om met gelijkgestemden te mediteren. Deze sangha viel echter in 2020 weg door corona. Verboom besloot er later zelf één op te richten in haar woonplaats. “Wat ik belangrijk vind, is dat mensen aandacht hebben voor zichzelf en elkaar, genieten van de kleine dingen en een community vormen. Dat komt samen in een sangha.”
Verboom kijkt met bewondering naar de zachtheid van Thich Nhat Hanh. Hij had volgens haar de liefde en aandacht die nodig zijn om te bemiddelen in precaire kwesties. “Hij had totaal geen ego. Dat beïnvloedt de besluitvorming op een positieve manier.”
Ze herinnert zich nog een anekdote van de vorig jaar overleden boeddhist Joanna Macy, die veel respect had voor Thich Nhat Hanh. De Vietnamese boeddhist was namens een boeddhistische vredesdelegatie in Parijs om mee te praten over de Vietnamoorlog. Zij vertelde dat hij vrij geruisloos de zaal binnenkwam en mensen dachten dat hij gewoon een medewerker was. “Typisch hem, die bescheidenheid”, zei Macy.
Verboom durft de stelling wel aan dat hij haar leven heeft veranderd. “Ik was altijd op zoek naar iets. Er ontbrak iets in mijn leven. Dit is waar ik altijd naar zocht. Ik ben elke dag dankbaar dat ik zijn gedachtegoed heb leren kennen.”
