Marjolein: ‘In de jaren van rouw kwam ik er achter dat alle (mentale) wijsheid uit de traditie van Advaita Vedanta mij voor geen meter hielp bij mijn rouwverwerking. Die wijsheid stond zo ver af van mijn dagelijkse geworstel in het omgaan met mijn verdriet, schuldgevoel, verlangen en eenzaamheid. Mijn gemodder kon ik niet afdoen als ‘maya’; mijn gemodder was ècht!’
rouw
Er zit een barst in alles — over Leonard Cohen, gebrokenheid en heel worden
Leonard Cohen zong het bijna terloops:
“There is a crack in everything, that’s how the light gets in.”
Die zin wordt vaak geciteerd omdat hij troost biedt. Maar hij zegt ook iets ongemakkelijks. Niet dat alles uiteindelijk goed komt. Niet dat gebrokenheid verdwijnt. Wel dat juist waar iets scheurt—waar het niet meer klopt—iets anders zichtbaar kan worden.
Dat is geen optimisme. Het is realisme.
Nederlandse zorgmedewerkers over Gaza – ‘Breek de banden met instituten die bijdragen aan geweld’
Opnieuw verenigen zorgmedewerkers in alle academische ziekenhuizen in Nederland zich om aandacht te vragen voor hun omgebrachte collega’s in Gaza. Deze herdenkingsbijeenkomsten zijn een initiatief van Artsen voor Gaza, een netwerk van zorgprofessionals dat zich inzet voor de bescherming van de zorg in Palestina.
Dalai Lama, Azië rouwt om overlijden paus Franciscus
Tijdens zijn ambtstermijn trok Franciscus grote menigten in landen als de Filippijnen, die overwegend katholiek zijn, maar ook Indonesië, Bangladesh en Thailand, waar moslims en boeddhisten de religieuze meerderheid vormen en katholieken in de minderheid zijn. Hij bezocht ook Zuid-Korea, Japan, Sri Lanka, Myanmar, Oost-Timor en Singapore.
De waarde van lijden en van machteloos staan
Een van de grootste zegeningen van mijn ziekte op het geestelijk pad is dat ze me heeft leren lijden. Of, als ze me het niet heeft geleerd, dat ze me ertoe dwingt. Niet een lijden uit slachtofferschap. Zoals, waarom ik? Dit is mij aangedaan. Zij die mijn ziekte niet hebben begrijpen mij niet.
Afscheid van een reisgenoot
Petra Quaedvlieg is journaliste, schrijfster en neerlandica. Ze heeft al verschillende boeken op haar naam staan en doceert aan de Institute of Arts te Maastricht, een Hbo-opleiding die om de paar jaar een andere naam aanneemt. Van 2004 tot 2012 woonde ze in Shanghai, waar ze stukjes schreef over China. Daar adopteerde ze voor haar kleine dochtertje een straathondje dat al gauw een dierbare, trouwe en gelukkige vriend van het gezin werd. Het werd “Zwartje” genoemd, of in het Chinees “Hēixiào”.
Leven in Thailand – Vergankelijkheid
Tja, en dan die verandering die haast altijd ‘groot’ voelt: de dood. De dood ís natuurlijk ook groot. Maar in mijn beleving niet groter dan het leven. Meer een fase die er onvermijdelijk bij hoort als je eenmaal geboren bent. En die niet beter of slechter is dan al die andere fasen die we gaandeweg meemaken. Maar ook de dood heeft in onze cultuur een zware, negatieve betekenis. Liever hebben we er niet mee van doen. Wanneer een hoogbejaarde grootouder overlijdt kunnen we dat als erg verdrietig ervaren, maar gezien de leeftijd is het dan vaak vanzelfsprekender er vrede mee te hebben. ‘Toch een mooie leeftijd, 98 jaar’, of ‘ze was er ook wel klaar mee, met het leven.’ Maar niet iedereen wordt 98 jaar.
Boeken – Is er eten na de dood?
Deen benadrukt in ‘Is er eten na de dood?’ dat eten niet alleen een bron van voeding is, maar ook een uitdrukking van onze identiteit. Hij verkent hoe de manier waarop we wel of niet eten na een ingrijpend verlies iets onthult over wie we zijn en onze plaats in het leven tijdens het rouwproces.
Over de Lotus-soetra (slot)
Tot slot nog dit: De Lotus-soetra en eigenlijk alle soetra’s die we kennen, zijn gedateerd. Ze zijn geschreven in een andere culturele omgeving, in een andere taal, voor andere mensen dan de Nederlandse. Tegelijkertijd is de boodschap bestemd voor alle tijden, alle culturen, alle mensen. De vertaling, uitleg, aansporing en realisatie is gelegen in het hart.
Boeken – rouwen is liefde
Liefde laat zich niet dwingen in een vast kader. Het verlies dat volgt op het overlijden van een geliefde en de daarbij horende emoties ook niet. Rouw is een diep persoonlijke ervaring. Iedereen gaat er anders mee om.
Pseudo-Cicero, pseudo-troost?
Cicero voert in zijn epistel aan dat we niet overmatig moeten rouwen om de dood van een geliefde, omdat er bij de dood voor de geliefde zelf weinig verloren gaat. Het leven is nu eenmaal niets dan ellende. Als je de pech hebt geboren te zijn geworden, kun je maar beter gauw dood zijn. Je hoeft ook niet oud te worden om te slagen in het leven.
Kinderen maken grootste hemeltekening van Nederland
Kinderen rouwen anders dan volwassenen volgens kinderrouwtherapeut Leoniek van der Maarel. ‘Ze leven in het hier en nu.’
