De meester ligt op sterven.
Leerling: Hoe moet het nu verder? Ik kan niet zonder u.
Meester: Dat had je gedacht.
Leerling: Ik meen het hoor, ik kan echt niet zonder u.
Meester: Dat mocht je willen.
Leerling: Ik weet het zeker.
Meester: Wacht nou maar af.
Leerling: Ik zal nog sterven van verdriet.
Meester: Wedden dat je na mijn dood nog minstens drie keer zal ademhalen?
Leerling: Nou ja, drie keer red ik nog wel.
Meester: Zonder mij.
Leerling: Het autonome zenuwstelsel, hè.
Meester: En daarna nog wel dertig keer.
Leerling: En nog wel driehonderd keer ook.
Meester: En nog wel drieduizend keer ook.
Leerling: Maar dan vind ik het mooi geweest.
Meester: Dat denk je nu.
Leerling: Desnoods pleeg ik zelfmoord.
Meester: Durf je dat?
Leerling: Nou en of.
Meester: Zo zo.
Leerling: En ik weet al precies hoe ik het doen zal ook.
Meester: Zie je wel dat je best zonder mij kan?
Lezer, denk jij dat mensen met een gezond lijf kunnen sterven van verdriet?
Denk je dat ze kunnen sterven van opwinding of geluk?
Als mensen stoppen met eten en drinken, sterven ze dan van verdriet of versterven ze?
Ken jij iemand van wie je zeker weet dat hij gestorven is van verdriet en niet slechts verdrietig gestorven?
Heb je zelf weleens zoveel verdriet gehad dat je dacht te zullen sterven? Ben je toen inderdaad doodgegaan?
Als iedereen stierf die veel verdriet had, zouden er dan nog mensen over zijn?
Wou jij dat je kon sterven van verdriet?
