Kijken wat nog kan.
de dood
De Hartmantra ❤️
Weleens bij stilgestaan?
Waarom ik me niet meer aan mijn voornemens hou
Omdat het niet mijn voornemen is maar gewoon iets wat ongevraagd in me opkwam. Omdat voornemens voorspellingen zijn, die soms uitkomen en vaak niet. Omdat ik me weer eens heb bedacht. Omdat ik mezelf niet doorzie. Omdat ik de situatie niet overzie. Omdat ik noch de situatie noch mezelf in de hand heb. Omdat de werkelijkheid zich niets van voornemens aantrekt.
Waarom het leven van mij best mag doorgaan of ophouden
Als je rust vindt in je onrust is je onrust geen reden meer voor onrust. Als je vrede hebt met je onvrede is je onvrede geen reden meer voor onvrede. Als afwijzing welkom is hoef je niet meer alles te verwelkomen.
Iets over tijd (3) – aftakelen is van onschatbare waarde
‘Het is niet alleen het feit dat je opschuift naar je eigen dood, het is dat de eigenschappen waarop je rekende -fysieke elegantie en kracht en mentale rekbaarheid- worden aangetast of gevaar lopen. Het was interessant om daarover na te denken en te schrijven.’
Van gat tot gat, drie vormen van verstrooiing op je levenspad
Hoe de stof vergeest en de geest weer verstoft.
De schrale troost van de eeuwigheid
Alles is vergankelijk.
Leven de doden werkelijk voort in onze gedachten?
Hoe ik mezelf troost.
Dooddoeners bij het overlijden van mijn ouders
‘Troost je, de doden leven voort in onze gedachten.’
Vragen aan nabestaanden bij de crematie, de begrafenis, het grafbezoek
Denken over gedenken.
Zeker weten dat de urn van je moeder de as van je moeder bevat?
God hebbe haar ziel, maar wie heeft haar resten?
Waarom de dokter moest huilen bij de euthanasie
Tweeëntwintig ooggetuigenverslagen van een goede dood.
