De meester ligt op sterven. Een volgeling van het eerste uur zit met zijn opschrijfboekje aan zijn bed.
doodgaan
Afscheid nemen van je veronderstellingen
De meester ligt op sterven. Leerling: Goede reis.
De dood is een afscheid als alle andere
De meester ligt op sterven. Leerling: Maar dan zal ik u nooit meer zien!
Sterven van verdriet is zo simpel niet
De meester ligt op sterven. Leerling: Hoe moet het nu verder? Ik kan echt niet zonder u!
Je hebt nooit iets of iemand gehad, dat dacht je maar
De meester ligt op sterven. Leerling: Als u nu doodgaat heb ik niets meer.
Geen dood geen vrees (53) – Diep kijken vereist moed
De weg naar wat we doodgaan noemen boezemt me soms angst in. Die angst brengt me soms van mijn stuk, en daar zit ik nu midden in door de halfjaarlijkse controle. Naar die angst, diep, echt diep, te kijken vind ik op dit moment lastig. Wat is mijn aarzeling mijn dossier nu te openen en te zien wat de uitslag van de bloedafname van gisteren is?
Geen dood, geen vrees (44) – Zo hoeft het niet meer
Tijdens de pittige koorts die ik door corona had, voelde ik me zo ziek en slap dat de gedachte om zo aan mijn einde te komen me even beet had. Dit was niet zoals ik het gepland had.
Denk jij dat we onszelf kunnen bevrijden van het lijden?
Of rusten alleen de doden in vrede?
Help, mijn ouders zijn dement! 1. Dolende zielen
Vlak voor haar dood zei mijn eenentachtigjarige moeder tegen me: ‘Wil je geloven dat ik geen idee heb hoe ik hier gekomen ben?’ En mijn even oude vader: ‘Ik ben helemaal kapotgeschoten. Begrijp je wat ik bedoel? Ik sta de hele dag versteld.’
Vragen aan nabestaanden bij de crematie, de begrafenis, het grafbezoek
Denken over gedenken.
Waarom de dokter moest huilen bij de euthanasie
Tweeëntwintig ooggetuigenverslagen van een goede dood.
Kun je uit het niet-weten vallen?
Hoe het is om geen antwoorden te hebben.
