Boeken – Als woorden ontbreken

Troost zit niet in grote woorden, maar in kleine gebaren

In het boek Als woorden ontbreken geeft Charlotte Verrecas, oprichter van koffiebar Troostbaar in Brugge, houvast aan iedereen die iemand wil troosten maar niet weet hoe.

Wat zeg je tegen iemand die rouwt? Neem je contact op, of laat je die persoon beter even met rust? En wat als je bang bent om het met de verkeerde woorden alleen maar erger te maken? Iedereen krijgt vroeg of laat te maken met verdriet. Dat kan rouw zijn na een overlijden, maar ook ziekte, een scheiding of een ander soort verlies. Toch weten veel mensen op zo’n moment niet wat ze moeten zeggen of doen. Uit angst om iets verkeerd te doen, of omdat ze denken het erger te maken, kiezen ze voor stilte of afstand.

Precies daar wil dit boek een antwoord op bieden. Charlotte Verrecas kent verdriet van dichtbij: in 2020 verloor ze haar broer Sander. Sindsdien staat troost centraal in haar werk. Ze schreef Troostbrieven en richtte in Brugge Troostbaar op, een koffiebar waar verdriet welkom is. Vanuit die ervaring wil ze laten zien dat troost niet in grote oplossingen zit, maar in kleine gebaren: blijven, luisteren, een kaartje schrijven, ruimte maken voor stilte.

Het boek is opgebouwd rond herkenbare thema’s en vragen. Wat zeg je wel, en wat beter niet? Hoe blijf je aanwezig? En hoe ga je om met je eigen verdriet, terwijl je er toch voor de ander wil zijn? Verrecas beantwoordt die vragen niet met theorie, maar met herkenbare verhalen, voorbeelden en reflecties. Zo geeft het boek een stem aan de collectieve verlegenheid rond verdriet. Wie weleens met lege handen naast iemand stond die het moeilijk had, vindt er concrete aanknopingspunten in.