“Mijn oma, Heer, is gestorven. Ze was versleten, op jaren, ze had de eerbiedwaardige leeftijd van honderd en twintig jaar bereikt.”
dood
Het jaar 2020 – dag 101 – dood?
De dahlia en de stervende boom.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Boeken – troost die ertoe doet
Kunnen dieren en robots troosten? Wat is de troostende werking van liefde, geloof, kunst, sport en genotsmiddelen?
Memento mori
…
Joop Romeijn – Doodgaan voor beginners
Op 25 maart overleed Joop Romeijn.’Er zijn mensen die geloven in reïncarnatie of in wedergeboorte. En er zijn mensen die zich vorige levens (zeggen te) herinneren; die ‘geloven’ niet, die weten. En die herinneren zich dus ook hoe het is, dood te gaan, dat hebben ze op diverse manier ondergaan (‘gedaan’ lijkt me te actief uitgedrukt). Ik hoor daar niet bij, ik heb het nog nooit gedaan – doodgaan – ik weet het niet.’
Het jaar 2020 – dag 71 – zandhoopsuiker
De man, de zandberg en de opgeruimde vrouw.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Boeken – ‘je mag mij altijd bellen’
Karin Kuiper, weduwe van Karel Glastra van Loon, over de verwerking van haar verdriet.
Levenslust
Over de viervoeter op de kleine foto schreef ik een jaar geleden dat ik hem naar verwachting overleven zou. Die verwachting is realiteit geworden.
Het jaar 2020 – dag 48 – doodvries
De ijskoude dood.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Anneke – soep van de ‘nieuwe’ kip
Als je toch af en toe wat vlees wilt eten kun je maar het beste het vlees eten van een legkip, die anders in de versnipperaar of in Afrika eindigt en daar weer oneerlijke concurrentie vormt voor plaatselijke boeren.* Die uitgelegde legkip, dat is … de soepkip.
Nehan-e – de dood van de Boeddha
Op 15 februari wordt in iedere tempel in Japan de dood van Boeddha herdacht door rolschilderingen daarover op te hangen en de Bussetsu Ikkyo sutra te reciteren.
Piet van Leeuwen, hospice-arts: ‘Sterven is vertrouwen’
Kunnen anderen nu nog van me houden nu ik er zo bij lig, zeg je. De angst om niet langer geliefd te zijn als men zo verzwakt is?
Dood? Geen zand erover!
Nieuwe expositie Cube design museum toont vijftig actuele designs voor de dood.
Is er een hiernamaals en hoe ziet dat er dan uit?
Ik vroeg mij af: “Hoe pak je zoiets dan aan? Hoe kun je mensen leren sterven? Wat is er voor nodig om iemand te leren accepteren dat het met zijn of haar aards bestaan een keer afgelopen is?”
Wakker Dier – 339.000 dieren dood door brand en hittestress in 2019
De meeste dieren kwamen afgelopen zomer om toen de ventilatie van een vleeskuikenbedrijf uitviel op een zeer hete dag: 150.000 jonge kuikens stikten. De grootste stalbrand van 2019 eiste 100.000 kippenlevens. Deze brand bleek aangestoken.
Joop Romeijn – Doodgaan voor beginners
Er zijn mensen die geloven in reïncarnatie of in wedergeboorte. En er zijn mensen die zich vorige levens (zeggen te) herinneren; die ‘geloven’ niet, die weten. En die herinneren zich dus ook hoe het is, dood te gaan, dat hebben ze op diverse manier ondergaan (‘gedaan’ lijkt me te actief uitgedrukt). Ik hoor daar niet bij, ik heb het nog nooit gedaan – doodgaan – ik weet het niet.
Het jaar 2019 – dag 351 – rustwat
‘Meneer, bent u mijn vader?’
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Aandacht voor de (eigen) dood
Je beseft dat je de dingen niet tot morgen of volgende week of volgend jaar kunt uitstellen, want morgen kan voor jou misschien nooit komen.
Nieuw design voor ‘Magere Hein’
Expositie ‘(Re)design Death’ toont actueel design rond sterven.
Free Tibet – ‘klimaatcrisis raakt derde pool van de wereld’
en zal van invloed zijn op het leven van Tibetanen en miljoenen anderen, aldus klimaatdeskundigen.
Boeken – lama Surya Das – ‘The Yeti and the Jolly Lama’
Beoefenaars van Chod nodigen de schaduwzijde en haar angsten uit en in plaats van zich terug te trekken en weg te rennen in een zelf beschermende reflex, bieden ze hun lichaam symbolisch aan als voedsel voor de demonen.
Je kunt niet jong genoeg met sterven beginnen
Sterven is te leren, tot het punt waarop er geen enkele angst, vrees of huiver meer is voor de eigen dood. Hoe? Door het te doen. Begrijp me goed: ik pleit niet voor onverantwoord spelen met het leven, laat staan voor het jezelf tot de rand van de fysieke dood brengen. Nee! Ik heb het over het aangaan van de confrontatie met de dood en het doorlopen van verschillende fasen van het stervensproces.
Wouter ter Braake – Het boek van alles
‘Waar zijn wij vóór dat we geboren worden?’. Het kleine joch kijkt Vanitas verwachtingsvol aan. ‘Overal en nergens’ flitst het door Vanitas heen. Maar hij antwoordt in uitgebreide zinnen. Soms aarzelend. Het lijkt erop dat zijn bronnen van poëzie en literaire zinnen opgedroogd zijn.
Het jaar 2019 – dag 203 – dood
‘Nee, ik hoef niks.”
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.