Marjolein: ‘In de jaren van rouw kwam ik er achter dat alle (mentale) wijsheid uit de traditie van Advaita Vedanta mij voor geen meter hielp bij mijn rouwverwerking. Die wijsheid stond zo ver af van mijn dagelijkse geworstel in het omgaan met mijn verdriet, schuldgevoel, verlangen en eenzaamheid. Mijn gemodder kon ik niet afdoen als ‘maya’; mijn gemodder was ècht!’
De Boeddha ziet de ochtendster
Toespraak van Jiun roshi gehouden op 10 maart 2026, de derde dag van een dai-sesshin In de zenoefening gaat het erom het ware te verwezenlijken. We verwezenlijken dat wat waar is, dat wat werkelijk is. Dat klinkt heel aantrekkelijk en eenvoudig, maar de werkelijkheid is niet zo eenvoudig! In de boeddhistische leer spreken we over […]
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (30) – translocatie en mayonaise
Voor haar kookboek voor tiendaagse meditatiecursussen schreef Moniek Nooren een verhaal bij elk van de dagmenu’s: een melange van vertelsels over belevenissen in de keuken, de praktijk van het koken en de praktische toepassing van de boeddhistische leringen.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (29)
Arjan Mulder: ‘Het boeddhisme is voor mij een persoonlijke tocht. Ik weet dat dit niet wordt aangeraden, maar ik kan niet zo veel met bijeenkomsten. De meditatie-ochtenden en weekend-retraites die ik heb bezocht, leverden mij vooral ‘ongeloof op – over starre interpretaties en rituelen, met weinig ruimte voor gesprek.’
Is de Zen robotmonnik Gabi lachwekkende onzin?
Jan De Zutter: ‘Is de Zen robotmonnik Gabi lachwekkende onzin? Om eerlijk te zijn, ik weet het niet. Gabi werd vorige woensdag tot monnik gewijd in een tempel van de Koreaanse Jogye orde, die behoort tot het Seon-boeddhisme, de Koreaanse variant van Zen. Net zoals in andere Aziatische landen, kampt het boeddhisme in Korea met secularisering. Er dienen zich steeds minder mensen aan om monnik te worden en ook het lekenboeddhisme bevindt zich in dalende lijn. Gabi, zo wordt gezegd, moet gezien worden als een poging om relevant te blijven in een hedendaagse hoogtechnologische context.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (28)
Manon van Wijk: ‘Op dag 4 was net de boel een beetje rustig – en toen kwam het verhaal, over een vrouw die werkelijk alles verloor. Woedend was ik, compleet overstuur. Hoe kon een leraar nou toch met zo’n afschuwelijk verhaal op de proppen komen, juist nu ik wat tot rust gekomen was.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (27)
Loekie: ‘Ik ben ook heel dankbaar dat dit op mijn pad is gekomen. Dat het voor mij als leek mogelijk is om met een groep van 60 mensen tien dagen op de Drentse hei samen te mediteren en te leren over het boeddhisme, dat is echt heel bijzonder.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (26)
Vera Verbist: ‘Waarom ik het pad van Boeddha wens te volgen? Het is al heel lang dat ik nadenk over onze rol als mens hier op aarde. Waarom lijdt de ene mens meer dan de andere? Wat gebeurt er met onze ziel nadat we overlijden?’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (25)
Jeroen: ‘Dus ben ik een boeddhist, of misschien een dharmist? Ik ben er nog niet helemaal uit, en ik weet ook niet of het belangrijk is.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (24)
Katoo: ‘Er gaat niets boven de adviezen van een leraar tijdens een retraite. Te rade gaan bij verschillende leraren bleek voor mij een ontdekkingstocht naar mijn eigen wijsheid. De onderzoeker in mij werd gestimuleerd om met vallen en opstaan te kijken wat mij verder bracht.’
Het Tibetaanse boeddhisme ‘sinificeren’, inspectieronde na inspectieronde
Li bezocht kloosters, boeddhistische academies en instituten voor Tibetaanse studies, zogenaamd om “inzicht te krijgen in gestandaardiseerd beheer” en “harmonie te bevorderen”. In de praktijk betekent dit dat monniken, docenten en studenten de prioriteiten van de Partij moeten verinnerlijken: loyaliteit aan de staat, dankbaarheid jegens de Partij en de bereidheid om in alle zaken “de Partij te volgen”.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (23)
Marc Pema Sandjub: ‘Het overstappen van zazen naar Tibetaanse meditatie heeft het grootste deel van onze sangha niet best verteerd en onze groep is nu een groepje. Wij, de overblijvers, zijn zeer gelukkig met de keuze die we gemaakt hebben.’
