Omdat iedere geïnstitutionaliseerde religie een uiting is van de samenhang in de samenleving waarin zij bloeit en de manier waarop deze samenleving bij elkaar blijft, zijn sociologische inzichten waardevol voor de antropologie. Vanuit sociologisch perspectief kun je religie beschouwen als een gemeenschapservaring, niet als individuele beleving.
Columns
Column van Joop – buitenland
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd. Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen. Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel. Moedig voorwaarts!
Guy – dhammazaadjes – De smaak van bevrijding
Dhamma laat zich niet opdelen in verscheidenheid. Er is slechts één natuurwet. Eén Dhamma. Er valt geen essentieel verschil te onderkennen tussen de veelheid aan denkbeelden, aan interpretaties, aan stromingen.
Column van Joop – npoverloedering
Vrede en alle goeds. Moge iedereen een gezond, gelukkig en lang leven hebben. Laten we een eind maken aan oorlog en geweld, stop de wapenhandel. Moedig voorwaarts!
B’eter: Kuku Sabzi met daslook en zevenblad
Mijn persoonlijke Schijf van Vijf bestaat uit – dit verzin ik ter plekke – in willekeurige volgorde: (1) groente, (2) fruit, (3) peulvruchten, (4) noten zaden en pitten, (5) volkoren graanproducten en zilvervliesrijst. Aangevuld met (6) paddenstoelen. Daarnaast vind ik het belangrijk om waar mogelijk producten uit het “big agro” systeem te vermijden, dus lokaal en biologisch in te kopen of mijn voedsel deels zelf uit het bos te halen. Uiteraard alleen algemene soorten. Zo is er de elfjesregel: als je 10 of minder exemplaren ziet blijf je er vanaf, de elfde mag je plukken. Pluk dus alleen wat in grote hoeveelheden voorkomt. Doorgaans wordt het gezien als onkruid.
Dick Verstegen – Democratie
We leven in een oordelende samenleving. Dat moet vaak ook wel, want anders kunnen we in dit dualistische ondermaanse niet functioneren. Maar we moeten ook iets anders zien en toelaten: en dat is dat liefde en compassie onze belangrijkste drijfveren zijn.
Taigu – Het lijden in de wereld
Het komt Taigu voor dat boeddhisme te vaak gaat over ‘verlichting’ en te weinig over het lijden in de wereld, dat eerst moet worden opgelost voordat iemand zich in spirituele zin bevrijd kan wanen. Het existentiële kerndilemma van boeddhisme is dat wij ieder delen in de rotheid van de wereld, terwijl wij over het vermogen beschikken onze bevrijding dichterbij te brengen door het lijden van de ander te verminderen. In sommige teksten wordt dit vermogen ‘boeddhanatuur’ genoemd.
Vrijdag Zindag – Taal komt met gebreken
Voor de zingeving is taal een belangrijk hulpmiddel. De eigen werkelijkheid kan er tot in detail mee benoemd worden. Daardoor kunnen mensen met elkaar ideeën uitwisselen over de inrichting van hun bestaan. Maar helaas komt taal met gebreken.
Dick – De zin van zen
Een monnik zei tegen zijn meester Sozan: Ik ben totaal radeloos, kunt u me helpen? De meester riep zijn naam: ‘Seizei!’ ‘Ja meester’ antwoordde de monnik. ‘Je hebt al drie glazen van de beste wijn uit China achter je kiezen en je blijft volhouden dat je nog niet eens natte lippen hebt!’
Taigu – Het eerdere en het latere
Hisamatsu was een vriendelijke, maar messcherpe man met een karakteristieke witte baard en een leraarsstok. Behalve filosoof verbonden aan een universiteit was hij een natuurtalent in zen. Na een kloostertraining stond hij op en vestigde zich op eigen gezag als zenleraar. Zijn missie na de Tweede Wereldoorlog was het vermolmde Japanse zen ingrijpend te vernieuwen en het toegankelijker te maken voor leken.
Dick – Altijd weer terug naar de ervaring
De onwetendheid waarop de Boeddha doelt, ontstaat als je je laat meeslepen door primaire, door het ego-gestuurde impulsen. Allemaal angst. Primair: Angst voor tekort, onveiligheid, ziekte en dood. Op een subtieler niveau: angst om gekwetst te worden, angst om de schuld te krijgen, angst om ongelijk te krijgen, angst niet serieus te worden genomen, angst dat je iets verkeerd hebt gedaan. Dat is de onwetendheid waar we het liefst vanaf willen en die we ook kunnen doorzien.
Taigu – Wortels in wanhoop
De uitdaging is altijd geweest en zal altijd zijn om verbinding te vinden door zich nieuwsgierig en welwillend te verdiepen in elkaar, door het vreemde binnen te halen en het eigene te vervreemden. Niet iedereen zal daarin kunnen of willen meegaan, dus leiderschap is vereist van hen die in hun wanhoop niet zien, maar toch durven te geloven, en zich weten te verliezen, terwijl zij in de ander worden wedergeboren.
