Een meisje wordt uit huis geplaatst. Haar ouders zien hoe zij steeds verder in gevaar raakt. Ze kunnen haar niet meer voldoende beschermen. Elders zal zij behandeling krijgen, is de verwachting. Daar kan zij herstellen.
Dat vooruitzicht biedt houvast. Aan ouders die ten einde raad zijn, maar ook aan professionals die een ingrijpend besluit nemen. Er is een plek gevonden. Er komt behandeling. Er wordt gehandeld.
Maar de opluchting bij volwassenen loopt vooruit op de veiligheid van het kind
kind
Guy – Kijk met de ogen van een kind…
Observeer rustig, ongedwongen, ontvankelijk en alert. Met open blik. Beleef je wereld met de ogen van een kind. Met de ogen van een beginner. Een debutant. Als je op deze manier kijkt ligt stroombetreding binnen handbereik.
Ksaf – Iets over tijd (1) – Gestolen tijd
Veel westerlingen associëren stilstaan bij zichzelf met mediteren. Helaas zitten we ook dan vaak gevangen in een vorm: stilstaan bij onszelf als een half uur stilzitten op een kussen. Terwijl stilstaan bij onszelf overal kan, niet enkel op een kussen en ook niet enkel in de rust van de natuur. Het is een levenshouding die we kunnen inbouwen in elk moment van ons leven, als niets dringends of onverwachts ons opeist. Ergens bij stilstaan is niets anders dan mediteren.
Als de volwassene in ons wakker wordt (6)
Je zit in een gesprek. Eerst gaat het gewoon. Er wordt gelachen, iemand vertelt iets, een ander reageert. Maar dan gebeurt er iets kleins.
Iemand praat over je heen.
Iemand maakt een scherpe opmerking.
Iemand luistert niet echt.
Iemand doet alsof jouw gevoel overdreven is.
Ik ben omdat wij zijn
Ubuntu herinnert ons eraan dat wij geen losse eenheden zijn. Wij ontstaan aan elkaar. Wij worden zichtbaar in de blik van de ander. Maar Ubuntu betekent niet dat de groep belangrijker is dan de persoon. Een ongezonde gemeenschap zegt: pas je aan, dan mag je erbij horen. Een gezonde gemeenschap zegt: kom tevoorschijn, dan leren wij elkaar werkelijk kennen.
Het kind dat zei: het gaat wel – Over de prijs van te vroeg sterk worden
Sommige kinderen leren vroeg dat zij “sterk” moeten zijn. Niet omdat iemand dat letterlijk zegt. Vaak wordt het juist nooit gezegd. Maar het hangt in de lucht. Er is verdriet in huis. Spanning. Ziekte misschien. Een ouder die het moeilijk heeft. Een broer of zus die veel aandacht vraagt. Aan tafel wordt wel gegeten, maar niet alles mag worden gezegd.
Geboren in een verhaal dat al begonnen was
Sommige kinderen worden geboren in een verhaal dat al begonnen is.
Dat klinkt vreemd, want ieder kind komt nieuw ter wereld. Toch ligt er soms al iets klaar. Een verwachting. Een verdriet. Een gemis. Een opdracht die niemand hardop uitspreekt, maar die wel voelbaar is.
Kersttoespraak Koning Willem-Alexander
Weerbaarheid en zelfredzaamheid zijn essentiële vaardigheden. Maar zonder gemeenschap waarin mensen naar elkaar omkijken, naar elkaar luisteren en elkaar steunen, gaat het niet. Gemeenschapszin is de sleutel. Het is belangrijk dat kinderen dit van jongs af aan meekrijgen.
Vrijdag Zindag – vreze op aarde
Als volwassenen hun conflicten oplossen met wapengeweld, geldt de weerloosheid van een kind.
Oorlog in je hoofd: mag een kind nog een eigen mening hebben?
Oorlog lijkt iets van ver weg: tanks, raketten, frontlinies. Maar de zaadjes ervan liggen dichter bij huis: in hoe we denken, hoe we kinderen opvoeden en hoe we met verschil omgaan.
Gedachten over een haiku 34 – Bushi
Dit is meer een senryu dan een haiku. Want waar de haiku zich veelal richt op de natuur, houdt de senryu zich bezig met de menselijke aard en haar zwakheden. Ik vind deze haiku zelfs gruwelijk, juist vanwege het woord ‘gezellig’ in de tweede regel.
Klaarheid
…
