Zoals het carnaval dwars staat op het vasten, zo is de monarchie de ontkenning van de democratie.
Columns
Meditatie als belichaming (6): Wijsheid van de Allesvolbrengende Actie
Als we zitten als activiteit, kunnen we zitten als Amogasiddhi. Door grote zorg te dragen voor de lading waarmee we in het leven staan
Kippenhartjes
Ik ga me nu niet verontschuldigen. Natuurlijk, ik had kunnen weigeren de hartjes te proeven. Wat zou ik daarmee bereikt hebben? Dat mijn zoon voortaan géén kippenhartjes meer zou kopen? Dat hij er over zou gaan nadenken? Dat de kippen weer levend zouden worden? Dat ik mijn geweten zuiver zou houden? Dat er geen slecht karma…
Handelingsverlegenheid – Die houden we erin!
Ik had nog nooit van ‘handelingsverlegenheid’ gehoord, maar vond het wel een grappige term. Waarom eigenlijk?
Regelneef – Tijd en ruimte temmen
Ik fiets door een laantje met aan weerszijden bomen. Die staan op onregelmatige afstand van elkaar. Ik betrap me erop dat ik daar regelmaat in wil brengen. Ik probeer een trapper juist onderaan te hebben als ik een boom passeer.
Genade
Je hoeft het niet van boven te krijgen. Het is geen willekeur. Het is je geboorterecht. Het is alomtegenwoordig. Tout est grâce. We kunnen in er ieder ogenblik aan deelnemen.
Ontwaken: lastig, maar niet onmogelijk
Als we het pad volgen, laten we dan niet vooral kijken naar de bestemming, hoog boven in de wolken, maar zorgvuldig de ene voet voor de andere zetten.
‘De gelijkenis van de giftige slangen’
In gedachten houdend dat suttas oorspronkelijk uit het hoofd geleerd en gereciteerd werden, is deze tekst een typisch voorbeeld van hoe de Dhamma, de Leer, beknopt en aan de hand van een aantal opeenvolgende vergelijkingen (upaya, ‘handige middelen’) gemakkelijker kon onthouden worden.
‘Autismeweek’
Ik hoorde vandaag dat het de week van autisme is. In het kader van Autismeweek worden in heel het land activiteiten georganiseerd om aandacht te vragen voor autisme. Oprecht een heel goed initiatief, maar voor mij, en vele met mij, niet zo heel bijzonder
Dooddoener? – Levensbeschouwing als doodsbeschouwing
Als 70-plusser merk ik dat ik in de generatie ben beland waar de dood de frequentie opvoert. Vijf uitvaarten binnen drie maanden bepalen me bij de eindigheid van mijn eigen leven.
De Dood op de Weg
Deze morgen (de zomertijd is ingegaan) ben ik vroeg op pad gegaan. Het waait stevig. Het wegdek is nat en al snel vallen mij op het zwarte asfalt vreemde kliederige hoopjes op. Bij nader onderzoek blijken het platgereden groene kikkers te zijn.
GULDENHART EN GOEDELIEVE – Een sprookje
Intussen kwam de koning alleen nog zijn bed uit om voor het raam de seizoenen te bestuderen. Daar werd hij niet vrolijker van. Steeds vroeg hij zich af: ‘Ga ik in dít seizoen dood?’. Zelfs de lente kon hem niet opbeuren. Hij zag alleen maar hoe eksters eitjes roofden uit nestjes.
