De overweging om te voet te gaan, heb ik vrijwel direct verworpen. Doordat ik al jaren jicht hebt, is het te voet afleggen van grote afstanden niet bepaald een goed idee, en zeker niet met bepakking
Columns
Religies als burchten – Op zoek naar kleinste gemene eenvoud
Toch kun je vragen: Leidt de burcht intussen niet af van de oorspronkelijke inzet? In de praktijk van een religie is de burcht gebouwd door een priesterklasse. Haar taak is het vervolgens om het gebouw in stand te houden. Dat kan echter doel op zich worden. En dus afleiden van de oorspronkelijke bedoeling.
Buigen naar…
Voor sommige boeddhistische tradities klinkt jezelf erkennen als vloeken in de kerk. Het zelf, het ego is hier een obstakel op de weg naar verlichting. De radicale onderwerping aan de leraar is de weg om van het zelf bevrijd te worden
‘De zuster bepaalt hoe je er na de maaltijd uitziet’
Soms krijgen bewoners in de haast en drukte van het moment een dubbel gevouwen boterham in de hand gedrukt. Of ze nou wel of niet kunnen kauwen- wel of niet tanden of een prothese in de mond hebben maakt niet uit.
STERKE VERHALEN – Filmsamenvattinkjes als spiegel
Al spiegelend ben ik primair uit op herkenning. Mijn testvraag is: Wat schiet ik op met deze film?
Poortje
Adem langs mijn wervels. Sangha naast en tegenover. Ochtendlicht.
‘Ben je gelukkig?’, vraag ik haar.
‘Laten we gewoon zeggen: fuck de regels! Het is onze buurt, onze organisatie, ons beroep; blijf er met je poten vanaf. We lossen het zelf wel op!’
Camino – Levensweg als pelgrimage
Zingeving bloeit op als je je losmaakt van het dagelijkse leven, los van routines en vastigheden. Wie buiten de orde stapt, komt in een gebied dat antropologen de ‘marge’ noemen.
Mijn huisarts hielp zelf de vrije artsenkeus om zeep
Het drong pas later tot me door. Mijn eigen huisarts had me de praktijk uit gesodemieterd en mij zonder toestemming te vragen overgeheveld naar praktijk B.
Kletsen met L5
Dat er veel zeer zit bij mijn laagste werveltje, is evident. Zeer dat niet meer te onderdrukken valt maar vanuit mijn onderrug hoger en hoger stijgt en er in de laatste weken in loeiende huilbuien uitkomt.
De rat en de duif
Met honderden tegelijk scheerden meeuwen, spreeuwen, kraaien en mussen rond het dode duivenlijf. Twee steenuiltjes zaten roerloos op hun weilandpalen. Hun kopjes ronddraaiend om het schouwspel in de gaten te houden.
BOSRONDJE – Wat heeft dat te betekenen?
Wat is dat toch, dat mensen van iets altijd iets meer maken? De dingen zijn wat ze zijn, maar mensen voegen gemakkelijk iets toe.
