Boeddhistisch Dagblad

Ontwart en ontwikkelt

Header Rechts

Vijftiende jaargang

Columns

Vat het nu, vat het onmiddellijk

door

Iemand van het pad, op weg ontmoeten, op het pad onderweg. Is dat pad een bospad, een straat, of een snelweg? Het is overal en elk moment. Jij, als zenbeoefenaar moet vastbesloten zijn, vastbesloten vanuit jezelf. Je moet ervan doordrongen zijn, dat ‘het’ elk moment overal aanwezig is. Als je doorgaat met handelen en beschouwen via het discriminerende intellect is het onmogelijk dat te ontmoeten wat je zoekt. Dat wat je zoekt is overal, elk moment aanwezig, en in elke manier die je kunt opbrengen. Dit is helder en we zijn het er over eens. Oké?

Dhamma-Zaadjes deel IV is uit

door

Deze Dhamma-zaadjes kunnen van alles zijn: een citaat van de Boeddha of van een boeddhistische leermeester; een gedichtje; een haiku; een uitleg over een uitspraak van de Boeddha. Of de betekenis, respectievelijk etymologische verklaring, van een Pali-woord. Of een spontane, plótse Dhamma-ontboezeming van een kalyanamitta.

Het volk mort (3) – onze behoeften

door

Onze vrijheid kunnen we ook kwijtraken door ons aan te passen aan de verwachtingen van de ander. Charlie Brooker is de schrijver van de sciencefiction serie Black Mirror. Deze titel is een verwijzing naar ons telefoonscherm. In één van de afleveringen functioneert de telefoon om online scores bij te houden over de waardering die je krijgt van anderen die je ontmoet. Een speciale app maakt het mogelijk de sociale waardering die een ander van jou heeft direct in te zien.

Zicht op boeddhisme (4) – Moeder, waarom leven wij?

door

Groot was mijn verbazing toen ik al die rijkdom en weelde ontdekte bij deze vele boeddha’s- en andere beelden voor de tempels. Goud, edelstenen en wat nog meer deed mij duizelen. Gezien ik altijd gelezen had dat de Boeddha van rijk naar zeer arm was gegaan- en ik dacht dat hij niet vereerd wilde worden, stond ik stomverbaasd over die overvloed. 

‘Om de andere oever (nibbana) te bereiken dient het najagen van alle geneugten vermeden worden (2)’

door

Zondagmorgen ging ik al vroeg naar de bakker en zag een jongeman met een zak pistolets uit de bakkerij komen. Hij ging met onzekere stap, zich vasthoudend aan de gevel. Onmiddellijk kwam volgende gedachte bij me op: “Hoe is het toch mogelijk dat een jonge gast zo zijn leven en gezondheid vergooit door heel de nacht op café te zitten zuipen om dan ’s morgens, nog dronken naar de bakker te gaan”. Een gevoel van walging en afkeuring kwam bij me op. Ik had de jonge man al geklasseerd onder de hoofdding ‘losers’. Ondertussen was ik de winkel binnengestapt en hoorde de aanwezige klanten de jonge man prijzen om zijn moed en doorzettingsvermogen en dit omdat hij al zo snel na een hersenbloeding probeerde om zelfstandig te leven. Een gevoel van schaamte overviel mij. Hoe snel was ik niet geweest met (ver)oordelen, zonder niet eens de ware toedracht te kennen. Enkel afgaand op mijn eigen ervaringen, voorkeuren en conditioneringen. Nog steeds, als een ongewone situatie mijn aandacht trekt, probeer ik, met bovengenoemd voorval in het achterhoofd, niet te oordelen.