Als de rat een wolf was leefde hij nog.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Columns
Op weg naar Thailand – bilplezier en aardappelscheten
Ik had geen “tod”, met een ongeaspireerde t en een lange ò gezegd, maar “thod”, met een korte o. Ik had dus aardappelscheten besteld.
Het jaar 2018 – de tweehonderdenvijfennegentigste dag – beertje
Ik Beertje.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Karma in de tijd van de Boeddha
Onvermijdelijk wierp de leer van de wedergeboorte de vraag op naar het subject van de wedergeboorte: wie of wat is het dat wedergeboren wordt?
Het jaar 2018 – de tweehonderdenvierennegentigste dag – dordtse dame
De Dordtse Dame.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care ou-there.
Kritisch boeddhisme in een onvrije wereld
Als een kritische boeddhist hecht ik aan de rechtstatelijke paraplu van naar onze maatstaven grondwettelijk gegarandeerde belijdenisvrijheid. En aan een defensie die bijdraagt aan een geloofwaardige afschrikking. Vanuit deze grondtonen zeg ik: westerse boeddhisten, pas op uw zaak.
Banken- en kerkencrisis
Commerciële banken en hiërarchische kerken vertonen verrassende overeenkomsten, beweerde ik vorige week. En ik beloofde een vervolg, over de vraag of bankencrisis en kerkencrisis gelijkenis vertonen.
Boeddhistisch gedrag…
In de beginnerstraining krijg ik soms vragen zoals: ‘Ik wil wel mediteren maar geen boeddhist worden.’ Soms antwoord ik: ’Je bent al boeddhist’, maar meestal vraag ik: ‘waarom wil je geen boeddhist worden?’ Ze antwoorden: Nou’, dan moet ik vegetariër worden en mag ik niet meer roken en drinken.’
Het jaar 2018 – de tweehonderdeneenennegentigste dag – grote god
Grote God, wij loven U.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Tweespraak – Psychotherapeut Rob van Boven en psycholoog Luuk Mur praten over…geloven.
‘Toen ik in 2004 een granaat gooide naar een arrestatieteam, wilde ik sterven als martelaar. Met een glimlach om mijn lippen zou ik als held het paradijs in vliegen, vereerd als martelaar.’
Het jaar 2018 – de tweehonderdennegentigste dag – armoezilver
Armeluizilver werd tin vroeger wel genoemd.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2018 – de tweehonderdennegenentachtigste dag – mestkar
Vermeende slachtoffers in de journalistiek.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2018 – de tweehonderdenachtentachtigste dag – boerenfatsoen
Boeren, hun kleding en fatsoen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Paul de Blot – Onze jeugd is ziek
Tot mijn grote verbazing las ik dat in Nederland het aantal zelfdodingen van jonge mensen in één jaar bijna is verdubbeld! In 2016 waren er 48 jongeren tussen 10 en 19 jaar die een eind aan hun leven maakten. In 2017 is dit aantal gestegen van 48 tot 81 kinderen. Wat maakt onze jeugd zó ziek?
Het jaar 2018 – de tweehonderdenzevenentachtigste dag – fly away
Je kunt niet vluchten voor het verleden.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2018 – de tweehonderdenvierentachtigste dag – haat
Haat kruipt onder je huid en maakt ziek.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Kerk-bank
Vooral verticaal georganiseerde kerken vertonen merkwaardige overeenkomsten met banken. Elke vergelijking gaat natuurlijk mank, maar toch…
Het jaar 2018 – de tweehonderdendrieentachtigste dag – kindzijn
Het dorp van mijn vader.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2018 – de tweehonderdentweeentachtigste dag – rouwlast
Na de dood van hun kind groeien ze niet meer mee.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2018 – de tweehonderdeneenentachtigste dag -garage angsthaas
Een tien is hoger dan een acht.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Ksaf – Waar is het ego van mijn vader gebleven (2)?
In een vorige column had ik het over mijn ervaring met het dementeren van mijn vader. Ondertussen is hij overleden. Ik heb voldoende tijd gehad om een diep doorvoeld afscheid te kunnen nemen en koester nu vooral goede, dankbare herinneringen aan hem.
Het jaar 2018 – de tweehonderdentachtigste dag -kapotgeloof
Schoentje, kapoentje,
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Edel Maex: ‘Dit is de plaats waar we komen zitten en iedere zekerheid weer loslaten.’
Er zijn zoveel misverstanden over meditatie, zowel in zen als in mindfulness. Een veel gehoord beeld is dat je de gedachten moet zien als wolkjes die voorbijdrijven. De kunst is dan om die wolkjes te laten voorbijgaan. Het gebaar dat daar dan bij gemaakt wordt is er een van wegwuiven, soms zelfs wegduwen.
Het menselijk tekort
Zoals wel vaker, ben ik de draad van het boeddhisme weer eens kwijt. Op de een of andere manier kan niets in het boeddhisme me vandaag overtuigen. Het is alsof de hoop het geloof voedt en al doende de realiteit van ons menselijk tekort overstemt.
