
…
door Guy E. Dubois
door Jan Veenendaal
door Joop Ha Hoek

Moge iedereen een gezond, lang en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Geen uitvaart zonder sprekers.
Moedig voorwaarts!
Lees meer over Column van Joop – wat een sprekerd is die man
door Jana Verboom

Pasta is er in allerlei soorten en maten en je kunt er vele kanten mee op. Op vakantie eten we vaak pasta met (plantaardige) pesto: klaar in een handomdraai en je hebt maar één pan en één gaspit nodig. De luxe versie is met een blikje (plantaardige) tonijn – maar plantaardige tonijn kan ik niet aanraden, ik vond de smaak tegenvallen. Het deed me denken aan goedkoop hondenvoer – qua geur, niet dat ik dat ooit geproefd heb. Maar ik juich het uiteraard toe dat er naast blikjes tonijn tegenwoordig ook plantaardige tonijn in de schappen staat.
door Ludo Lemmens
door Jan Veenendaal

Iedere drie maanden is het raak. Bloedprikken om te bepalen of de medicatie nog werkt en iedere zes maanden bloedprikken en een scan om te zien of er daadwerkelijk niet meer uitzaaiingen zijn bijgekomen.
Lees meer over Geen dood, geen vrees (22) – radicale remissie
door Edel Maex

Het is een vraag die ik mij vaak gesteld heb. Er zijn momenten geweest waar ik dacht, zelfs hoopte, dat mindfulness een traditie op zich zou worden. Voor alle duidelijkheid, ik gebruik het woord mindfulness hier niet als vertaling van sati, maar als de naam van een globale beweging.
Lees meer over Kan mindfulness overleven zonder het boeddhisme?
door Jan Veenendaal

Het is een bijzondere reis die ik aan het gaan ben. Er gebeurt van alles in mijn lijf. Afgelopen week zei ik tegen iemand dat ik me beter voel dan vijf jaar geleden voor er kanker werd geconstateerd.
Lees meer over Geen dood, geen vrees (21) – Vijf maanden verder
door gastauteur

Ken je dat? De ‘baalgedachte’ dat je iedere week maar weer het huis moet poetsen? Je zult zeggen: “Ach, Theo, je moet niet zoveel denken maar gewoon beginnen.” Het equivalent eigenlijk van: niet lullen maar poetsen. “Herken en erken het gevoel maar laat je er niet door meeslepen.” Jullie hebben natuurlijk gelijk. Dat weet ik wel. Dat is de beoefening… maar toch! Wellicht is het – nu ik er zo over nadenk – ook niet zozeer het poetsen zelf als wel het feit dat, een dag na het poetsen, niet meer herkenbaar is dat er gepoetst is.
Lees meer over Theo – De wekelijkse poetsbeurt als zandmandala
door Jan Veenendaal

Zo bewust te kunnen zijn is iedere keer weer een openbaring. In de dieren, de bomen, de planten, de lucht, mezelf, zie ik de niet-dier, – boom, – planten, – lucht en niet-mens elementen. Water, aarde, lucht, vuur zijn de vier basiselementen waaruit alles is opgebouwd.
Lees meer over Geen dood, geen vrees (20) – Leve de vergankelijkheid!
door Guy E. Dubois
door Jan Veenendaal
door Ksaf Vandeputte

Een echte boeddhist snapt niets van zichzelf. Daarom lacht hij nogal vaak, soms wat ongepast, maar toch vooral met zichzelf. Hij weet dat hij dom is maar vindt dat niet erg. Het is geen schande om dom te zijn. Een echte boeddhist trapt ook niet in de val stiekem te vinden dat het juist slim is te weten dat je dom bent. Integendeel, hij probeert dan juist nog dommer te worden, nog minder te weten. En als dat niet lukt, zal hij proberen niet te praten over wat hij wel weet.

Tijdens de openbare verhoren van de parlementaire enquêtecommissie Corona wordt een bestuurder ondervraagd over besluiten die diep ingrepen in het leven van burgers. Wat wist hij? Welke alternatieven zijn onderzocht? Wie besloot? Waren de maatregelen werkelijk onvermijdelijk?
Lees meer over Corona-enquête: als macht haar eigen verhaal schrijft (13)
door Jan Veenendaal

Geniet zolang je leeft van elk moment en oefen diepgaand kijken om zo je ware natuur van geen-geboorte en geen-dood te kunnen ervaren.
Lees meer over Geen dood, geen vrees (18) – een bel van volle aandacht
door Ksaf Vandeputte

Er zijn in het boeddhisme zeer veel modellen over de vorming van ons ego, maar de essentie is: wat wij als onze persoonlijkheid beschouwen is geen open gewaarzijn, geen vrije geest. Ons unieke ‘ik’ zit vast aan een ketting die voortdurend lijkt te veranderen, maar in wezen telkens opnieuw gesmeed wordt met dezelfde schakels, dezelfde bestanddelen.
door Dharmapelgrim

Een maskerade is een spel, waarbij het masker centraal staat. Bij een cosplay is dat het kostuum. Het gebruiken van een masker of kostuum heeft als doel een rol tot uitdrukking te brengen van iemand wiens persoonlijkheid niet per se overeen hoeft te komen met die van jezelf. Er zijn allerlei maskers, en de meeste zijn niets anders dan het eigen gezicht dat op een of andere manier wat anders laat zien dan wat er in werkelijkheid is.
door Jan Veenendaal

Ze was ongelukkig, kwijnde weg. Het was vreselijk om mee te maken. Onze zoon, Tom, was geweldig als mantelzorger maar ging er net als ik bijna aan onderdoor. Ik was depressief, met Tom ging het niet goed, het was een vreselijke tijd voor ons alle drie.
Lees meer over Geen dood, geen vrees (17) – Leven voorbij geboorte en dood
door Joop Ha Hoek
door Guy E. Dubois
door Jan Veenendaal

In de ultieme dimensie zijn we nooit geboren en zullen we nooit sterven. In de historische dimensie (veelal ons dagelijkse leven) leven we in vergetelheid en zijn we zelden springlevend. We leven als doden.
Lees meer over Geen dood geen vrees (16) – Onszelf opnieuw manifesteren
door Joop Ha Hoek
door Jana Verboom

Ik schreef het al: eetclub, thema Okinawa, aan mij de taak om voor een hoofdgerecht te zorgen. Ik maakte ‘Nasu dengaku’, aubergines met miso, ‘Mazesoba’, noedelsalade , ‘Chanpuru’ tofu-groente roerbak (ik heb daar helaas geen foto’s van) en nog twee bijgerechten: ‘Shiraae’, een salade van sperziebonen met tofu en ‘Ninjin Shirishiri’, worteltjes met ei, ik weet niet meer welk recept ik heb gebruikt. Het was niet heel veel werk, het zijn allemaal makkelijke recepten.
Lees meer over B’eter Okinawa trilogie (slot): bijgerechten met wortel en tofu
door Jan Veenendaal

Als je diep kijkt naar een doosje lucifers, kun je de vlam zien. Hij heeft zich nog niet gemanifesteerd, maar doordat je mediteert kun je de vlam zien. Er is voor de vlam aan alle voorwaarden voldaan om zich te manifesteren: hout, zwavel, een ruw oppervlak en mijn handen. Dus als ik een lucifer afstrijk en de vlam verschijnt zou ik dat niet de geboorte van een vlam noemen. Ik zou het de manifestatie van een vlam noemen.