Ik woon in een beschermd vleermuizengebied. Rond de woning zijn in een plantsoen speciale lage lantaarnpalen geplaatst die een diffuus licht verspreiden. In aanpalende woning zijn in de buitenmuren gleuven gehakt waarin de vleermuizen wonen.
Het storende was dat even verderop gewone lantaarnpalen stonden die de omgeving op een gewone manier verlichten. Als het donker werd, en dat is het nu al snel, scheen zelfs het licht in mijn woonruimte. Niet alleen de vleermuizen maar ook ik hadden er last van.
Tot vorige week een vrachtwagen met nieuwe hogere lantaarnpalen mijn woonomgeving binnenreed. Stuk voor stuk werden de oude lantaarnpalen uit hun koker op de stoep gehesen en de nieuwe erin geplaatst. Arbeiders sloten ze gelijk aan op het lichtnet. In een kwartier was de klus per lantaarnpaal geklaard.
Ik was erg nieuwsgierig naar het resultaat van die actie. Wat voor licht straalden die nieuwe lampen uit. Ik kan het niet anders zeggen dan dat ze duister licht uitstralen. De omgeving is totaal donker en toch brandt er licht. De stoep is beloopbaar en ook de paden in het plantsoen rond mijn woning zijn veilig voor de passerende mens. Hoe wonderlijk, die palen.
Als ir. Philips nog had geleefd had ik hem de hand geschud.
Moge iedereen een lang, gezond en gelukkig leven hebben, niemand uitgezonderd.
Vrede en alle goeds, zeggen de Franciscanen.
Moedig voorwaarts!
BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.
Wouter ter Braake zegt
Als je geduld oefent is er altijd een bij jouw individuele ziel passende verlichting. 💥