Mijn mond viel open. In de aankomsthal van Kathmandu airport hadden ze geautomatiseerd. Er stonden zes of zeven manshoge visumaanvraagregistratieautomaten. Heb je dit woord?
Columns
Het jaar 2021 – dag 147 – nederschot
Deze week was ik een gespleten mens.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Vrijdag Zindag 30 – Overmaat
Soms overvalt me het gevoel dat alles eigenlijk al eens gezegd is.
Het jaar 2021 – dag 146 – legeleegte
Morgen gebeurt het.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there
Stiltespinster- large brains
Leven en laten leven, dat is de kern om te laten zijn wat is. Lukt dat altijd?
Het jaar 2021 – dag 145 – telefoonterreur
Met opvanghuis de laatste sprong.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2021 – dag 144 – fakebal
Hoe stevig is de ruggengraat van de fakers?
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Taigu – Boeddha is niet-Boeddha
Als Boeddha niet-Boeddha is, wat hebben we dan eigenlijk te verwachten van een gezapig boeddhisme met zijn eigen dogmatische leerstellingen? Wat hebben we te verwachten van het eindeloos uitmelken van de apocriefe dialogen van Linji, wat van het spellen van Dogen in het Engels van zijn (eveneens gedeeltelijk apocriefe) Shobogenzo, en wat van de ijdele woordspelletjes van de onvermijdelijke Hans van Dam in het Boeddhistisch Dagblad?
Het jaar 2021 – dag 143 – fietsenlak
Zwarte fietsenlak, het leven was eenvoudig toen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Jasper Schaaf – Samenlevingsopbouw, de betutteling voorbij
Jasper Schaaf: ‘Samenlevingsopbouw, misschien is het wel een verouderde term, maar wat zou het. Het gaat erom in steden, dorpen, wijken en buurten inderdaad samenlevingsvormen op te bouwen. Bouwen, metselaars gezocht, leren stevige cohesie te krijgen zonder betutteling. De kritische dingen aanpakken, de leuke vormen omhelzen. ‘
Dick – Nepal – kloostertruc
In Aziatische landen is het niet ongebruikelijk toeristen in een valletje te lokken en ze vervolgens een pootje uit te draaien. En Nepal is geen uitzondering. Als de kapper bijvoorbeeld je nek gaat masseren en je laat hem zijn gang gaan dan ben je snel drie euro extra armer.
Het jaar 2021 – dag 140 – donder
Ik ga je in je donder steken, zei de verpleegkundige.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Vrijdag Zindag (29) – Werkelijk?
Wat gebeurt er als je met woorden de werkelijkheid weergeeft?
Het jaar 2021 – dag 139 – kust
Terug naar de kust, waar mijn jeugd voorbij ging.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Leven in Thailand – sjoppe
Overigens komt het ook voor dat mensen het als gezichtsverlies voor zichzelf of de verkoper beschouwen als ze een winkel verlaten zonder iets te kopen. Die gaan dus altijd met iets de deur uit, ook al hebben ze het gekochte eigenlijk helemaal niet nodig.
Het jaar 2021 – dag 137 – criminelen
Sympathie for the devil klinkt toch anders als het een song is.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Taigu – Het lied van het niet weten
Een gedicht voor een wereld die geen weet heeft van niet weten
Dick – Schoot van de Himalaya
Voor mij is het een land dat barst van verholen mystiek en expliciete religie.
Het jaar 2021 – dag 133 – astrarevolver
Je mag zelf kiezen of je je laat enten maar de keuzevrijheid is beperkt.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Vrijdag Zindag – Identiteitscirkels
Iedereen beschikt over een hele serie identiteiten. Maar hoe houd je het overzicht?
Het jaar 2021 – dag 132 – trollen
Trollen zijn mythische wezens maar als ze echt bestaan zijn ze niet leuk.
Somewhere over the rainbow skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2021 – dag 131 – dood
Ik word niet vrolijk van andermans dood.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Het jaar 2021 – dag 130 – eedafleggen
Het neefje, het paard, het ongeluk en de hamburger.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Karma: je krijgt wat er op dit moment in je leven past
Een tijd geleden schreef Joop Hoek in een column in het BD over zijn twijfel, of hij nog wel boeddhist wilde zijn, dat eeuwige zitten, die opgelegde vriendelijkheid, ook in zijn mails en brieven. Hij voelde zich opgesloten, wil een breekijzer om die deur open te krikken. In onderstaande tekst reageert Geertruida* op die column.
