Het jaar 2021 – dag 231 – vogelgekte

Als meerjarige en vader, oud-opvoeder, weet ik hoe belangrijk een goede maaltijd is. Daarom hangt op het balkon van de Kloosterbunker een streng met vijf netjes met pinda’s voor de meerjarige mezen. Ze leken op sterven na dood, deze oude vogels, hun verenkleed grijs en rommelig. Moe van het verzorgen van de jonge mezen, hun kroost. Ik genoot als ze- een paar maar, zich tegoed deden aan de pinda’s. Voelde me verwant aan ze.

Sinds een paar dagen duiken er tientallen jonge mezen tegelijk op de pindanetjes. Waar ze vandaan komen weet ik niet. Soms zie ik de pinda’s niet meer, alleen vogels, strak in de veren. Ze hakken als voormalige Limburgse kompels in de pinda’s en genieten. Ja, ik weet wel dat je jonge vogels geen olienoten mag voeren, ze kunnen er in stikken, maar dit zijn pubers. En de noten waren voor hun (groot)ouders bestemd.

Door de vreetgrage jongeren ben ik ineens knieperig geworden, de netjes worden steeds smaller. Ik zie me al weer naar de dierenwinkel moeten gaan om nieuwe te kopen. Corona loert, ook al zegt de Haagse historicus anders. Straks ben ik besmet door die anarchistische vogels, de hebzuchtigen. Ik praat al in mezelf. Ik fantaseer dat ik straks in een ziekenhuis lig met corona en tegen de dokter zeg: het komt door de mezen. Zijn er al corona psychiatrische ziekenhuizen?

Ik word bloednerveus van de jonge mezen. Na een hapje gegeten te hebben zitten ze in het anti-duiven-net of vliegen hier naar binnen. Ik dacht: zal ik luid in de handen klappen, om ze te verjagen? Zal ik de pinda’s weghalen? Maar dan sta ik weer bekend als vogelhater.

De massale aanval is ook een oefening voor de geest. Zeg ik tegen mezelf. Maar het blijft een lastige oefening. En waar zijn de meerjarige mezen, zijn ze om zeep gebracht door de mezenjeugd? Hier in Bunkerstad lopen ook kinderen met messen op zak.

Waarom schiep God in hemelsnaam vogels?

Moedig voorwaarts!

BIJSLUITER: het lezen van deze columns kan leiden tot groot geestelijk ongemak, woedeaanvallen, depressies, onbeheerst gedrag, angstaanvallen, maagzuur, zweten, ongeloof, twijfel aan eenieder, straatvrees, lange tenen en het geloof in het eigen gelijk. Bij de lezers. Scheldpartijen en een onbedwingbare drang om te reageren zijn waargenomen. Sommigen willen mij corrigeren. Of bedanken. Of prijzen. De drang om in verzet te komen is waargenomen, het abonnement op te zeggen. Sommigen besluiten de krant niet meer te lezen, of te boycotten. Er kwaad over te spreken. Te janken of te vloeken. De straat op te gaan om te demonstreren maar niet weten waartegen. Het boeddhisme de rug toe te keren. Of aan de drugs te gaan. En zo gaat het maar door.