Dit is de eerste van vier afleveringen met dezelfde titel. “Houd gewoon op met …” Deze eerste aflevering gaat over: ophouden met je in te spannen.
Het is de eerste stap van de vier-stappen-methode naar mindfulness.
Steeds vaker hoor ik mensen verzuchten “ik kan me niet ontspannen”, of ze uiten theatraal een variatie daarop. En elke keer denk ik: ONZIN! Iedereen die gezond ter wereld kwam, dus zonder neurologische beschadigingen die spasmen veroorzaken, kan ontspannen. Iedereen kan het. Er is helemaal niets aan. Wat moet je doen? Niets! Doe gewoon niets. Klaar.
Voor iedereen bij wie het kwartje nu niet valt, volgt hier enige toelichting:
Toen je ter wereld kwam, kon je niets, behalve blèren, poepen, piesen, kwijlen, sabbelen en ongecoördineerd trappelen met je pootjes, of zwabberen met de armpjes. Maar als je sliep, lag je er ongetwijfeld bij als een wolk van een baby, zo slap als een vaatdoek (behalve als je droomde). Je moest alles nog leren!
En leren deed je. Je leerde je ogen richten, jezelf op de buik draaien, je hoofd optillen, zitten, kruipen, staan, lopen. En je leerde praten, lezen, schrijven… Je leerde fietsen, zwemmen, en misschien uiteindelijk zelfs autorijden. En tussen de bedrijven door leerde je nog veel meer, zoals dat twee plus twee vier is, dat Amsterdam de hoofdstad van Nederland is en dat je je vingers nooit in een stopcontact mag steken als daar stroom op staat. Kortom, je leerde je een slag in de rondte. En – zoals velen – je bent langzaam maar zeker gaan geloven dat je ook ontspannen zou moeten leren. En dat is een vergissing! Dat kon je al.
Om jezelf te ontspannen hoef je slechts op te houden met je in te spannen! En let op: ophouden met is iets anders dan stoppen. Om te STOPPEN met inspannen, moet je iets doen. Vergelijk het met remmen. Op een fiets moet je dan terugtrappen of in handremmen knijpen… dat moet je weer leren. Stoppen met inspannen moet je ook leren… je leert de energiestroom af te knijpen, tot de boel stilstaat. Dan DENK je dat je ontspannen bent, omdat je niets doet, maar dat is wéér een vergissing. Er staat negenennegentig van de honderd keer nog steeds spanning op en zodra je niet meer in de remmen knijpt, gaat de boel weer vooruit. Of achteruit. Maakt niet uit. Als je STOPT, dan DOE je iets. Je spant je in om tot stilstand te komen. Dat is wat in het Engels heet “fucking for virginity”.
Als je ophoudt met jezelf in te spannen, treedt er een proces van ontspanning in werking. Helemaal vanzelf. Daarom is het vaak ook nodig om er de tijd voor te nemen. Vergelijk het maar met baanwielrennen: hoe sneller je hebt gereden, hoe langer het duurt voor je stilstaat, omdat er domweg geen rem op een baanwielrenfiets zit. Je moet uitrijden. Zo is het ook met ontspannen: niks stoppen. Niks remmen. Niks ineens blokkeren. Daar krijg je ongelukken van. Uitrijden, Geen energie meer ergens insteken. En zie … door helemaal niets te doen, bereik je moeiteloos volledige ontspanning. Nou ja, bijna volledig, want hopelijk blijf je je kringspieren wél op spanning houden. Maar als je op de wc zit, hoef je zelfs dát niet te doen.
Kortom, houd gewoon op met je in te spannen, op welk gebied dan ook, en ontspanning is het meest natuurlijke gevolg. Je hoeft het niet te leren. Je hoeft er niets voor te doen. Iedereen kan het. Niet STOPPEN, maar niks doen …
Nog steeds niet overtuigd? Kijk naar poezen, honden, en welk ander dier ook. Zij hebben er geen enkele moeite mee, doordat ze geen moeite doen. Alleen mensen zijn dwaas genoeg om te denken dat ze ontspannen moeten leren…
