Nathan Rozenhart – Het lijdzaam ondergaan

Na alle onrust in de wereld van Rusland en Oekraïne, volgt vervolgens Palestina en Israël: ‘Israël is in oorlog.’ vernamen we zaterdag. Waar je ook kijkt, lijkt er onrust te zijn en vrede lijkt nog maar een ver of onnozel begrip.

In de vorige eeuw zei Sathya Sai Baba met zo’n 34 miljoen volgelingen: ‘Als ik heenga, zal er overal vrede zijn.’ In de vorige eeuw geloofden heel veel mensen in de magische eeuwwisseling van het jaar 2000. In de vorige eeuw liepen we met zijn allen achter vele oosterse en westerse leermeesters aan met een geloof in een andere wereld, nietwaar?

Nu, lijkt de wereld, samenleving alleen maar te exploderen.

Niets blijkt geholpen te hebben. Niets en niemand heeft dit weten te voorkomen: geen boeddhist, geen christen, geen jood, geen moslim, geen hindoe,… geen politicus, geen wetenschapper, geen dokter, geen psycholoog,… geen drugs, geen ayahuasca, geen antidepressiva,… geen vipassana, geen mindfulness, geen zen, etc. Want het feit is er: we gaan nu heel snel door een hele koude en donkere tunnel met elkaar. Als je kijkt naar alles: naar alle wreedheden, naar alle oorlogen en misdaad, kun je alleen maar toegeven dat ook jij dit niet hebt weten te voorkomen. Dat is een feit.

Het is een feit dat ook de schrijver het niet weet.

Dan pas ga je kijken, dan pas ben je oprecht open en gevoelig. Als er geen verzet is, in welke vorm dan ook: door haat, door geweld, door geloof, door esoterisch geneuzel, door astrologische berekeningen, door zogenaamde wel of geen Bijbelse voorspellingen,… Door niets, dan pas voel je wat je voelt. Zie je wat je ziet. Hoor je wat je hoort.

Zoals je weet dat je doodgaat en je alle wegen vooraf bewandeld hebt om dat moment voor te zijn. Thans is het moment daar. Je bent dan niet opeens apathisch of wrokkig, nee: de dood wordt simpelweg in de ogen gezien.

Dit vraagt intelligentie en intelligente mensen zullen je met rust laten. Niet lastig vallen met bezweringen, hulpmiddeltjes of wat dan ook. Nee, de mensen om je heen, zullen samen met jou in stilte alles lijdzaam ondergaan. En juist daaruit spreekt liefde, transformatie en nergens anders uit. Dan zullen we ook leren van de dood.

Niet door nog meer verzet door geloof en haat, maar door al het verschrikkelijke geweld in de wereld eens in stilte, al was het maar een dag, in de ogen te kijken, kunnen we leren wat blijkbaar vooraf niet met elkaar te leren viel.

Eens geen kerkdienst, even geen politiek, even geen politie, even geen new age gedoe, even geen filosofie over eeuwig leven, even geen. Kunnen we zien dat we tot dit moment alleen en met elkaar gefaald hebben? Ondanks alle goede bedoelingen.

Een andere geur, tussen de kruitdampen kan enkel spontaan ontstaan. Omdat intelligente mensen waar ook ter wereld, hebben begrepen, niet te weten (anders was nu alles anders geweest, nietwaar?). Als je ziet dat alles wat je gedacht hebt en gedaan, deze verschrikking die nu gaande is in de wereld niet heeft weten tegen te gaan, kun je enkel stil zijn, volledig gevoelig voor wat is zonder enig verzet. En juist daarin kan er spontaan verandering innerlijk zich voordoen. Niet vanuit een bepaalde overtuiging, van godsdienstige, filosofische of politieke aard.

Zolang als we denken te weten, willen we niet zien en accepteren dat we allang geleden gefaald hebben als mens op aarde. Iedere vorm van verzet zal geen einde weten te maken aan al het geweld en chaos. Waar ook ter wereld, kunnen we eens echt innerlijk stil worden en gevoelig voor de problematiek. Als je dan lijdzaam alles ondergaat, kan er innerlijk een andere dimensie ontstaan, geheel spontaan, zonder weten, zonder kennis, zonder overtuiging vooraf. Deze innerlijke transformatie zal dan geheel oprecht kunnen worden opgepikt door andere gevoelige mensen. Een andere geur die geheel spontaan opeens wordt waargenomen tussen de kruitdampen. Een geur die ons kan en zal inspireren tot andere gedachten en gevoelens. Niet van wraak maar van liefde.

Welke dag weet niemand.