Voor je het weet, zijn woorden geen voertuig meer voor een vrije onbelemmerde expressie, maar gebeurt het omgekeerde. Je zit gevangen in het raamloze instituut waarin woorden makkelijk ontaarden. Dan zijn woorden begrenzers, fuiken, die niet openen, maar doden.
serie
Geen dood, geen vrees (63) – De grootst mogelijke bevrijding
De grootst mogelijke bevrijding beleven we als we in contact komen met het uiteindelijke, het ultieme, of, in de woorden van Tillich, met ‘de grond van het bestaan’.
Geen dood, geen vrees (62) – Meditatie op pijn
Alles wat nog belangrijk leek is steeds meer naar de achtergrond aan het gaan. Meer en meer ontspannen vallen mijn ogen steeds vaker dicht.
Geen dood, geen vrees (42) Dood. Straf?
doodlachen, lag dood
Geen dood, geen vrees (39) – Over leven
We zijn voor van alles bang – voor de dood, voor alleen zijn, voor verandering. De oefening van bewuste aandacht helpt ons in aanraking te komen met niet-angst.
Guy – dhammazaadjes – aandacht & gelijkmoedigheid
Besef dat ook een pandemie tot de aard van de dingen behoort. Tot de natuurwet. Tot het proces van ontstaan en vergaan.
Geen dood, geen vrees (35) – Het is goed, wat de uitslag ook is
Rust is mijn anker en is daarom essentieel voor me. Te veel invloeden van buitenaf putten me snel uit en maken me erg moe. Bijwerkingen van mijn ziekte en medicatie helaas. Het is niet anders, het is aan mij te leren er mee om te gaan. Zelfs in mijn dromen ben ik bezig en daar vinden creatieve concepten vaak hun oorsprong.
Over Antropologie 39 – Gezondheid en ziekte
Het zal je niet verbazen dat er ook een “Medische antropologie” bestaat. Deze tak houdt zich bezig met gezondheid en ziekte van mensen. Ik zeg met nadruk ‘van mensen’ want duidelijk mag zijn dat medisch-antropologen niet echt geïnteresseerd zijn in de gezondheid van planten, dieren of zelfs de hele aarde. Persoonlijk vind ik dat jammer, want als de aarde ziek is, lijkt mij dat voor alle mensen die daarop leven best wel een probleem. En in sommige culturen zien ze dat ook zo. Gelukkig zijn er dan weer antropologen die … enzovoorts. Je snapt het wel.
Geen dood, geen vrees (23) – Dood
Bij ons thuis ligt Minie sinds haar inslapen in een kaasdoek in een mandje. Ik praat met haar, aai haar en bedank haar voor alles wat we samen hebben meegemaakt. Voor haar aanwezigheid in de tijden dat ik het moeilijk had, voor haar rust en voor de gekke capriolen die ze uithaalde.
Geen dood, geen vrees (22) – radicale remissie
Iedere drie maanden is het raak. Bloedprikken om te bepalen of de medicatie nog werkt en iedere zes maanden bloedprikken en een scan om te zien of er daadwerkelijk niet meer uitzaaiingen zijn bijgekomen.
Geen dood, geen vrees (19) – Kunst te leven
De kunst te leven is voor mij zo lang mogelijk op een voor mij acceptabele manier door dit leven te gaan. Alles is veranderlijk, dus ongetwijfeld zal ik de normen die ik nu heb voor wat kwaliteit van leven is, aanpassen, zoals ik dat eerder heb gedaan.
Geen dood, geen vrees (18) – een bel van volle aandacht
Geniet zolang je leeft van elk moment en oefen diepgaand kijken om zo je ware natuur van geen-geboorte en geen-dood te kunnen ervaren.
