Het spanningsveld tussen religie en wetenschap blijft blijkbaar de gemoederen beroeren. Moraalfilosoof Patrick Loobuyck schreef er onlangs een boek over, dat ook mij weer aan het denken zette.
religie
Tibetaanse ouders verteld dat ze ‘minderjarigen moeten opvoeden niet in religie te geloven’
Een middelbare school met voornamelijk Tibetaanse leerlingen in Yushu, Qinghai, China, stuurde alle ouders een verontrustende brief waarin de plannen van de CCP om religie uit te roeien werden bevestigd.
Joodse opperrabbijn Berel Lazar prijst ‘religieuze tolerantie’ in Rusland
De rabbijn zei dat nationale eenheid een uniek kenmerk is van Rusland. ‘We voelen de hele tijd vrede en wederzijds respect tussen mensen van verschillende naties, verschillende culturen, verschillende geloofsovertuigingen.’
Taigu – Deo volente
En weer stonden ze met hun tweeën voor zijn deur, met van die typerende snoetwerken waar de gelukzaligheid van de wetenschap van hun wedergeboorte in de Christus afdroop. Dezelfde jongeman die hem de vorige keer een stukje uit de bijbel wilde voorlezen van de achterkant van een folder, stond nu met de Openbaring van Johannes in de aanslag op zijn mobieltje. Voor de zekerheid hadden ze deze keer een onderlegde evangelist meegenomen om de rabiate zenboeddhist op dit inmiddels bekende adres tot rede te brengen. Want juist daarom kwamen zij, zeiden ze.
Jasper Schaaf – Onverdraaglijke vooruitgang
De bekendste vorm hiervan is de vraag naar de waarheid of onwaarheid van religieuze uitspraken. Bestaat god of meer goden tegelijk of is het een antwoord van niets, hooguit van het ongerijmde? Sinds de opkomst van de kritische filosofie in verschillende gedaanten, van Spinoza, Kant Hegel, Marx en anderen, overheerst het idee dat de mens niet in staat is een betrouwbaar antwoord op dat soort grote vragen te geven. Sommige filosofen, denk aan Marx of Feuerbach, gaan een stap verder en vinden dat je onbeantwoorde theoretische vragen het beste maar kunt ‘bestrijden’, omdat deze ook een correct antwoord op praktische vragen bemoeilijken.
Thich Nhat Hanh – Een mindful antwoord op terrorisme
“De mens is niet de vijand. Onze vijand is haat, woede, onwetendheid en angst.”
VrijdagZindag – Religie oorspronkelijk
Er zijn ruwweg twee typen religiedefinities. Het ene benadrukt waar religie zich op richt, zoals het heilige. Het andere benoemt wat religie doet, bijvoorbeeld een kader bieden voor je leven.
VrijdagZindag – Collectieve illusies
Er zijn van die ideeën die gemeengoed zijn, maar die, als je er even over doordenkt, toch niet kloppen. Niettemin blijven zulke collectieve illusies hardnekkig meedoen in het maatschappelijk gebeuren.
Zeshin – Basta
En de politiek? U bent nog steeds in de veronderstelling dat we een democratisch bestel hebben? Zo van, de regering zet de koers uit, en via het kiesstelsel bewaken we die met z’n allen?
VrijdagZindag – Lieveheersbeestjes
In ons land komen meer dan vijftig soorten lieveheersbeestjes voor. Om het beestje bij zijn naampje te noemen, moet je volgens een veldgids op typerende kenmerken letten. Heeft het diertje wel of geen stippen? Zo ja – hoeveel en in welk patroon? Welke kleuren? En hoe lang zijn de antennes?
Edel – Over Newton, de Boeddha en de mechanica van lijden en geluk
Met welke andere historische figuur kan je Shakyamuni Boeddha, de historische Boeddha, vergelijken. Sommigen zien de Boeddha als een soort Mozes, een Jezus of een Mohammed: als de grondlegger van een wereldreligie. Thich Nhat Hanh schreef een boek: ‘Buddha and Christ as Brothers’. Je kan de Boeddha ook zien als een groot filosoof, als een […]
Gandhi, Ambedkar en de Dalits
De onaanraakbaren vallen sinds duizenden jaren buiten het kastesysteem, ze noemen zich liever Dalits. Ze hebben de slechtste baantjes en het vuilste werk, zoals het opruimen van lijken van mensen en karkassen van dieren, het ontstoppen van riolen, het schoonmaken van toiletten en het wassen van kleren, die zijn bevuild met bloed of uitwerpselen. Hierom moeten ze buiten het dorp wonen en leden van andere kasten willen niets aanraken dat door hen is aangeraakt.
