Al jaren probeer ik te leren in het Hier en Nu te leven. Bij voorkeur doe ik dat via meditatie, zittend op een kussen of liggend. Het lukt mij niet. Ik ben voortdurend bezig met wat me te wachten staat of wat er met mij is gebeurd. Ik leef dus in de toekomst en in het verleden. En te weinig naar mijn zijn in het heden. Ik pieker me rot hoe ik dat kan veranderen, ik probeer het maar weer eens. En weer gaat het mis. Ik probeer te vergeten hoe ik in het hier en nu beland. Maar het lukt me niet. Het zijn van die boeddhistische principes die ik maar niet onder de knie krijg, hoe vaak ik ook mediteer.
hier en nu
Ardan – hier en nu
…
Ardan – Arm om de schouder
…
Over Antropologie 40 – Lijden
Iedereen krijgt tijdens het leven met lijden te maken. In het boeddhisme spreken we van ‘dukkha’. Lijden of dukkha bestaat uit meer dan fysieke pijn ondergaan. Dukkha kan bestaan uit zowel fysieke- als uit mentale-, sociale- of spirituele pijn, maar ook uit onbevredigende ervaringen, onvervulde verlangens, ongemak, disstress en nog veel meer. De hele wereld is en wordt wel eens een tranendal genoemd omdat er zoveel mensen zijn die lijden. Het antwoord van Boeddha op al dat lijden kennen we als de ‘VIER EDELE WAARHEDEN
Het voltooide onverleden van Ramses Shaffy
Idolen van de zoeker.
Morgen is niet nu, maar de angst voor morgen wel
Zo leuk is het eeuwige heden nou ook weer niet.
Ksaf – Iets over tijd (2) – De mythe van het ‘hier en nu.’
Misschien toont mijn tuin het grootst mogelijk perspectief, de open, stralende tijdloze realiteit die alles omvat. Ons geluk én lijden, het geluk én lijden van al wat leeft. Onze geest is in staat om dat allemaal vanaf een sympathiserend afstandje te beschouwen. En ook om te zien wat er op de lange termijn aan de hand is. Dat is de essentie van mediteren, tenminste als we inzien dat mediteren meer is dan stilzitten, dat mindfulness meer is dan stress verminderen. De essentie is een open geest ontwikkelen
Hier en nu
Ik beschouw het NU als een onmetelijk, eeuwigdurend, ondeelbaar, onbereikbaar iets dat alles en iedereen insluit. Het IS. Het NU is minder groot dan een hartenklop, minder dan een knippering met de oogleden, minder, minder, korter, korter … en tegelijk is het meer, langer, eeuwiger dan de levensduur van ons zonnestelsel.
Ardan – Op de bank…
…
De tijger in ons lijf – Peter Levine en de wijsheid van het lichaam
In Waking the Tiger beschrijft Peter Levine geen innerlijke tijger die moet worden bedwongen, maar een lichamelijke kracht die opnieuw in beweging mag komen. In therapieruimtes blijkt dat proces vrijwel nooit spectaculair te beginnen. Het zijn vaak minieme veranderingen: iemand die merkbaar dieper uitademt, een spier die ontspant, een moment waarop de aandacht weer bij het hier en nu is. Levine ziet daarin een patroon. Heling begint wanneer het lichaam toestemming krijgt om een beweging te hervatten die ooit abrupt werd onderbroken.
Rust als verzet (4)
En misschien — heel misschien — is het juist een van de grootste narcisten van onze tijd, Donald Trump, die de neoliberale levenswijze uiteindelijk laat imploderen. Niet omdat hij haar bestrijdt, maar omdat hij haar tot het uiterste doorvoert. Trump ís het doorgeschoten ego: de man die alles bezit en geen last heeft van empathie, die alles uitvergroot wat deze tijd kenmerkt — spektakel, dominantie, zelfverheerlijking, schijnvrijheid.
Zen is openstaan voor geslotenheid
Verbinden met angst, weerstand en reserve.










