Verbinden met angst, weerstand en reserve.
Beste Hans,
Wat ik denk ik het meeste mis in jouw zen is verbondenheid. Verbondenheid met het leven, verbondenheid met alle voelende wezens, verbondenheid met dit moment, verbondenheid met wat zich maar voordoet precies zoals het zich voordoet.
Is verbinding, gemeenschap, connectie, contact niet waar het in het leven om draait? Openheid, zachtheid, vriendelijkheid? Wat er ook is, wend je niet af!
Beste Wendy,
Wat als er afwenden is?
Wendy: Het gaat erom dat je je helemaal overgeeft aan dit moment, zonder angst, weerstand of reserve!
Hans: Wat als er op dit moment angst, weerstand of reserve is?
Wendy: Dat is nou net mijn punt. Alles mag er zijn!
Hans: Waarom dan dat ‘wend je niet af’? Mag afwenden er soms niet zijn? Waarom ‘zonder angst, weerstand of reserve’? Mogen angst, weerstand en reserve er soms niet zijn?
Sta jij alleen open voor openheid, zachtheid, vriendelijkheid? Mogen geslotenheid, hardheid, onvriendelijkheid er niet zijn? Moeten mensen eerst aan jouw ideaalbeeld voldoen voor ze er mogen zijn?
Wendy: Nu hoor ik pas wat je zegt.
Hans: Geef je daar dan maar eens helemaal aan over. Of wend je ervan af, ook goed.
Wendy: Ik weet even niet wat ik moet zeggen.
Hans: Geef je daar dan maar aan over, of wend je ervan af, ook goed.
Wendy: Dus eigenlijk geef ik mij met mijn verzet tegen angst, weerstand en reserve helemaal niet over aan dit moment?
Hans: Tenzij er op dit moment verzet is tegen angst, weerstand en reserve.
Wendy: Ook verzet tegen angst, weerstand en reserve mag er zijn, wou je zeggen.
Hans: En verzet tegen je verzet tegen angst, weerstand en reserve.
Wendy: Ik heb daar nooit bij stilgestaan.
Hans: Als alles er mag zijn, dan ook de gedachte dat niet alles er mag zijn en ook de gedachte dat alles er niet mag zijn. Is dat niet fijn?
Wendy: Maar wat zeg je dan nog helemaal?
Hans: Dit.
Wendy: Maar wat is dan zen?
Hans: Dat is dan zen.
