‘Even na twaalven werd hij erg zenuwachtig, toen was er gepind. Ze zouden niet meer terug komen, hij stond er alleen voor. Hij wilde me opnieuw knevelen, ik moest mijn handen naar voren steken. Ik dacht, ja, maar dan ben ik hulpeloos. Ik ging in de meditatie zit en dacht na. Werd erg rustig. Als in een vertraagde film sprong ik op hem af. Zijn pistool lag op tafel. Het was nu of nooit, ik wilde vrij zijn, als de anderen zouden terug komen wist ik niet wat er zou gebeuren. Hij gooide mij op de grond en weer sprong ik op hem af. Stompte hem tegen de tafel aan. Hij draait zich om, pakt zijn telefoon en pistool en loopt naar buiten. Hij rechts, ik links. Bij de buren is de politie gebeld.’
angst
Begrenzen zonder te beheersen
Een jeugdbeschermer mag grenzen stellen. Hij kan bepalen hoe overleg plaatsvindt, afspraken maken en aangeven wat volgens hem noodzakelijk is voor de veiligheid van het kind. Maar hij behoort niet te bepalen wat een ouder moet voelen, denken of vinden.
Zijn belangrijkste professionele instrument blijft uiteindelijk zijn eigen gedrag.
Ksaf – Weg van de stress
Een beetje stress is nodig om alert te zijn, maar teveel stress veroorzaakt een chronische overbelasting. Mijn lichaam maakt geen onderscheid tussen stress en angst. Zolang de overbelasting duurt, lijkt voor mijn lichaam ook het gevaar te duren. In onze samenleving kan ik niet simpelweg vechten of vluchten zoals mijn voorouders uit de oertijd. Ik doe mijn best om te ontspannen maar de stress blijft op een mysterieuze manier onder mijn vel kruipen.
Ludo – Beklemming
…
Waarom boosheid soms veiliger voelt dan angst
In onze vorige column schreven we over mensen voor wie kwetsbaarheid verboden terrein is geworden.
Niet omdat angst, verdriet of verlangen op zichzelf gevaarlijk zijn, maar omdat deze gevoelens ooit verbonden raakten met eenzaamheid of machteloosheid.
Als kwetsbaarheid verboden wordt
Mensen doen soms merkwaardige dingen om maar niet te hoeven voelen wat er werkelijk in hen omgaat. Angst, verdriet, pijn, schaamte, machteloosheid, verlangen – soms worden gevoelens niet alleen voor anderen verborgen, maar zelfs voor onszelf.
Geen dood geen vrees (53) – Diep kijken vereist moed
De weg naar wat we doodgaan noemen boezemt me soms angst in. Die angst brengt me soms van mijn stuk, en daar zit ik nu midden in door de halfjaarlijkse controle. Naar die angst, diep, echt diep, te kijken vind ik op dit moment lastig. Wat is mijn aarzeling mijn dossier nu te openen en te zien wat de uitslag van de bloedafname van gisteren is?
Geen dood, geen vrees(36) – Onze grootste angst
We kunnen onze angst voor de dood werkelijk laten verdwijnen. Als we begrijpen dat we niet kunnen worden vernietigd, raken we bevrijd van angst. Dat is een enorme opluchting. Non-angst is de ultieme vreugde.
Leven is ook bang zijn
Angst begint waar het leven begint.
Morgen is niet nu, maar de angst voor morgen wel
Zo leuk is het eeuwige heden nou ook weer niet.
Guy – dhammazaadjes Satsang
Ieder van ons is begiftigd met het vermogen om Waarheid te onderscheiden van illusie. We moeten het énkel ontdekken, opdelven. Zelf. De ware leraar bevindt zich in ons. Wij zijn de Satguru.
Angst voor onze angst
Als contact verlangen oproept én spanning wekt.
Sommige angsten herkennen we gemakkelijk: angst voor ziekte, verlies, geweld of verlaten worden. Maar er is ook een stillere angst, minder zichtbaar en vaak moeilijker uit te leggen: de angst die opkomt in contact met andere mensen.
