Het jaarlijks ritueel is weer begonnen: in de nieuwe papieren jaaragenda 2027 met voor elke dag een pagina heb ik vanmorgen weer voor mij belangrijke data met de pen ingevuld. Namen en data van kinderen, vrienden, familieleden en anderen die voor mij belangrijk zijn. Ik doe dat om een kaartje te sturen, uit te nodigen en om te herdenken.
Ook al dood, flitste het door mijn hoofd als ik de naam van een overledene noteer. En het worden er steeds meer naarmate ik ook ouder word. Mijn agenda als een kerkhof of crematorium. Gelukkig is de kaft rood en optimistisch. En ben ik ook blij als ik de data van mijn kinderen en kleinkinderen kan noteren. En van anderen die nog in leven zijn.
Het klinkt somber, dat besef ik wel. Maar in de agenda noteer ik ook dingen die ik in het volgende jaar wil gaan doen. Alleen of met anderen. Agenda doet leven.
Geef een reactie