‘Niet denken en niet doen. Want is dat niet de grootste valkuil van de mens. Alleen maar denken en dan doen?
Boeddhistische doeners en denkers, de serie (60)
Wat ik daar heb geleerd is mijn eigen oordelen te zien over mezelf en over anderen. Hoe moeilijk het is om los te laten. Om jezelf te blijven in een groep en daar genoegen mee te nemen en zelfs van te kunnen genieten met heel veel vallen en ook weer opstaan.
Boeddhistische doeners en denkers (59) – de serie
‘Me zo te voelen (goed genoeg) is lastig omdat ik meen dat mijn naasten druk op me uitoefenen het naar hun zin te maken. Ik ben weer geneigd om me aan te passen, zoals ik dat mogelijk mijn hele leven al heb gedaan.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (56)
Na 11 jaar alle stadia te hebben doorlopen moest ik in een dramatische tijd weggegaan en verweesd terug – bijna als vluchteling- naar de markt waar ik niet wou wezen. Vluchteling dus met het vertrouwde land achter mij en de woeste zee voor mij.
Het verhaal van een sterke Tibetaanse vrouw
Ik vind het de moeite waard om het verhaal te vertellen van een vrouw die als kind haar vader verloor, opgroeide als boerendochter in het uiterste oosten van Tibet en een lange weg heeft afgelegd – van het verkopen van boter op de straten van Lhasa en brood in Dharamsala tot het voeren van campagne over de hele wereld voor de vrijlating van haar gevangen genomen echtgenoot.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (54)
Wat je ziet kun je niet meer niet zien. Wanneer het duidelijk is hoe verwoestend de westerse levensstijl is, wanneer duidelijk is hoezeer kreten als groen en duurzaam slechts worden gebruikt als excuus om te blijven doen wat we doen (overconsumeren en overproduceren) en wanneer helder is dat alleen minderen ons verder helpt, wordt mijn verblijf in de natuur steeds ongemakkelijker. Nietsdoen en kiezen voor mijn eigen rust is dan geen zinvolle optie.
De fonkelende edelsteen in je hand
Jouw wezen is het lichaam van de Boeddha. ‘De fonkelende edelsteen ligt in je hand’ is een bekend zen- gezegde. Het symboliseert dat je ware natuur er altijd al is. Hakuin vat het kernachtig samen. Die eerste regel “Alle levende wezens zijn van nature Boeddha’s” is geen poëtische overdrijving, maar het is een stelling, een axioma. Als we dat als ‘waar’ aannemen, dan volgt daaruit dat onze beoefening geen ‘worden’ is, maar gaat het om het ‘herkennen’ van onze ware natuur. Want we zijn al Boeddha’s en in de handeling komt de expressie van onze ware natuur vanzelf tot uitdrukking.
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (53)
Dit bracht me meer en meer terug naar mezelf, terug naar dat meisje kijkend naar de vogel die fladdert in de lucht. Door hier mee bezig te zijn werd ik steeds meer dat meisje van toen met een open aandacht en zonder oordeel kijkend naar de wereld om me heen.
Waarom het dagelijks leven in Thailand mij blijft inspireren
Alex Brandt: ‘Tijdens mijn bezoeken aan Thailand valt mij telkens weer op hoe zichtbaar waarden als respect, vriendelijkheid en verdraagzaamheid zijn in het dagelijks leven. Niet alleen in tempels of tijdens religieuze ceremonies, maar juist in kleine dagelijkse ontmoetingen. Als Nederlander kijk ik daar soms met verwondering naar. Niet omdat Thailand een perfect land is, maar omdat de manier waarop veel mensen met elkaar omgaan mij blijft inspireren.’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (52)
Ik keek in de spiegel en zag mijzelf niet meer staan, zag een omhulsel waar geen inhoud meer in te vinden was. Waar ben ik…?
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (51)
‘Ik heb geen idee van niets in het bijzonder’
Boeddhistische doeners en denkers – de serie (50) ommekeer
Kris Van Loo: ‘De wereld waarin wij nu verkeren vind ik zeker niet slecht maar zo kan het niet verder meer. De wereld die wij als mens nu gecreëerd hebben, wij met ons bewustzijn gevat in alles wat buiten ons afspeelt, is geen wereld op zich. Vroeger dacht ik van wel, ik moest er toen aan deelnemen om tot zelfexpressie te komen.’





