Rohingyas uit Birma (Myanmar) die voor het geweld van het Birmese leger gevlucht zijn naar Bangladesh hebben acuut medische en humanitaire hulp nodig. De humanitaire situatie van de vluchtelingen verslechtert volgens Artsen zonder Grenzen met de dag.

Mobiele teams van Artsen zonder Grenzen behandelen gewonden bij de grens. Ook delen zij hulpgoederen uit. De organisatie heeft extra verpleegkundigen, verloskundigen en artsen naar het gebied gestuurd en heeft in de regio Kutupalong een tweede verpleegafdeling opgezet bij een van haar bestaande klinieken. Ook ondersteunt Artsen zonder Grenzen de verwijzing van patiënten naar ziekenhuizen en levert zij ambulances voor vervoer.

 

‘We hebben dit de afgelopen jaren niet op deze schaal meegemaakt,’ zegt landencoördinator Pavlo Kolovos. ‘Onze teams zien grote groepen mensen berooid en getraumatiseerd in Bangladesh aankomen. Velen hebben al heel lang geen toegang tot medische zorg gehad. Mensen hebben wonden door geweld en geïnfecteerde verwondingen. Zwangere vrouwen hebben ernstige complicaties. De humanitaire hulp aan deze mensen moet onmiddellijk opgeschaald worden.’

Tot en met 6 september waren ruim 146.000 mensen de grens met Bangladesh overgestoken. Zij zijn gevlucht voor geweld in de Birmese deelstaat Rakhine. Eerder vluchtten ongeveer 75.000 Rohingyas naar Bangladesh nadat er in oktober 2016 in Rakhine geweld oplaaide. Het merendeel van de vluchtelingen verblijft in bestaande of nieuwe geïmproviseerde kampen, in vluchtelingenkampen van de UNHCR of bij Bengaalse gastgemeenschappen. Ook zijn er veel vluchtelingen gestrand in het niemandsland tussen de grens met Birma. Veel Rohingya-vluchtelingen in Bangladesh leven onder onveilige, overbevolkte en onhygiënische omstandigheden. Hoewel er enkele voedseldistributies zijn geweest, hebben sommige nieuwe vluchtelingen alleen maar wat droge biscuits gehad. Toegang tot schoon drinkwater is een probleem.

‘Het is zeer zorgwekkend dat honderdduizenden mensen die nog in Birma zijn, geen toegang hebben tot medische hulp en dat er geen hulporganisaties kunnen of mogen helpen,’ zegt Kolovos. ‘Omdat er nauwelijks gevaccineerd wordt in Rakhine, zou de eerste prioriteit moeten zijn om vaccinatiecampagnes tegen mazelen en andere ziekten te organiseren voor de vluchtelingen die Bangladesh bereiken. Ook moet er meer hulp komen voor de vele ondervoede mensen, hier en in Birma.’

‘Ik vluchtte met mijn hele gezin,’ vertelde een 49-jarige man die vluchtte uit Birma aan Artsen zonder Grenzen. ‘Mijn zoon werd neergeschoten toen we op de vlucht waren. Ik bracht hem naar het ziekenhuis, hier in Bangladesh, maar moest de rest van mijn familie achterlaten in een bos in Birma . Daar verschuilen zij zich. Ik heb al dagen niets meer van ze gehoord. Ik weet niet wat ik moet doen. Ik ben wanhopig.’

Internationaal is er al jaren veel kritiek op de mensenrechtensituatie in Birma. De regering van Nobelprijswinnaar Aung San Suu Kyi wordt verweten dat ze niets aan de situatie van de Rohingya doet. In de Indonesische hoofdstad Jakarta zijn moslims de straat opgegaan om bij de Birmese ambassade te protesteren. Ook elders in de wereld komen protesten op gang.

De positie van Suu Kyi is moeilijk. Officieel is een burgerregering aan de macht in Birma. Maar het leger heeft nog steeds grote invloed op de situatie in het land. In de provincie Rakhine, waar de meeste Rohingya wonen en waar het geweld het hevigst is, geldt de noodtoestand. Het leger is daar de baas en brandt Rohingya-dorpen plat, schiet op burgers en doodt leden van het islamitische bevrijdingsleger. Suu Kyi spreekt zich al jaren niet uit over de positie van moslims in haar land. Onlangs zei ze dat iedereen in Birma recht heeft op bescherming, maar blijft ze Rohingya extremisten noemen, een kwalificatie die ook door het leger wordt gebezigd.

Bron Artsen zonder grenzen, BNN.

Ochtend- of avondeditie

We hebben een gratis mailinglijst.
Abonneer je op onze ochtend- of avondeditie

2 reacties op AzG schaalt hulp op aan Rohingya-vluchtelingen in Bangladesh

  1. Kees moerbeek schreef:

    Aan beide grenzen van de Birmese deelstaat Rakhine vindt vervolging van religieuze minderheden plaats. In Bangladesh (ooit een boeddhistisch kerngebied) wordt de boeddhistische minderheid bloedig vervolgd en zij zijn niet de enigen.

    Aan de andere kant van de grens zijn het ‘Rohingya’s’, die de pineut zijn, dat is niet respectloos bedoeld. Het is maar een deel van wat Rohingya’s genoemd wordt dat (volgens de rekenmeesters) eeuwenlang in Birma woont en behoort tot de etnische minderheid van het land. In de koloniale tijd en daarna zijn veel Bengalen in Birma gaan werken. Toen en nu viel dat slecht bij de lokale bevolking. Ook in ons land voelen sommige mensen zich bedreigd door ‘economische vluchtelingen’. Laten we niet vergeten dat die vluchtelingen ook mensen zijn, net zoals jij en ik.

    Bangladesh ligt in een rivierdelta en het land lijkt te verdwijnen onder water. Klimaatverandering maakt het erger. Er is geen geld voor een Deltaplan. In 1953 hadden wij een watersnoodramp, in Bangladesh is dat dagelijkse praktijk. Dat vraagt om begrip.

    Er zijn invloedrijke belangengroepen, die een reden menen te hebben om het conflict in Rakhine op te blazen en tot ontploffing te brengen. In Birma en Bangladesh draaien militairen er hun hand niet voor om om etnische/religieuze conflicten te gebruiken voor hun (persoonlijke) belangen. Sommige ‘religieuze leiders’ pikken om welke reden gretig een graantje mee.

    Laten we niet lichtgelovig zijn, ook spelen geopolitieke belangen een rol. Bijvoorbeeld gefinancierd door bepaalde Arabische staten met een bepaalde geloofsopvatting.

    Het broeit ook in Zuid-Thailand. https://www.volkskrant.nl/archief/jihad-is-een-nieuw-fenomeen-in-zuid-thailand~a679188/

    Hopelijk ben ik niet te zwartgallig en, neen, ik ben geen moslimhater: ieder godsdienstig geloof is problematisch.

  2. Ujukarin schreef:

    Mooi gezegd! Een tragisch voorbeeld van het groepsdenken is dat in Myanmar de (boeddhistische) vluchtelingen uit Bangladesh van de Chittagong Hill Tracts/Tribes i.h.a. _wel_ welkom zijn. Hoewel er haast geen ethische verwantschap is met de Myanmarezen (en in ieder geval minder dan tussen Myanmarezen en Rohyingas) en die vluchtelingen even goed “hun baan en leefplek kunnen inpikken” als de Rohyingas. Alleen dat ene labeltje van jij-ook-boeddhist dus hoort-bij-ONS en jij-geen-boeddhist dus hoort-bij-HUN, heel eng…

    With folded palms,

Menu