In elk verhaaltje spreekt een bepaald dier (das, orka, vlo etc.) zijn soortgenoten toe. Daarbij blijft het in het midden wat precies de rol van de spreker is ten opzichte van zijn gehoor.
Bodai – in training
En zo gebeurt het. Bodai rent samen met de monniken naar het dorp. ‘Waar kom je vandaan’, vraagt een monnik tijdens het hollen. ‘Ik kom van de Boeddhaland-tempel,’ zegt Bodai. ‘Ah, de tempel van meester Bibashi. Hoe oud is hij eigenlijk?’
Je verlangt niet naar de dood maar naar je voorstelling ervan
Bovenkamer droomkamer.
Het jaar 2026 – dag 89 – open ramen
Neem gerust alles mee, we hebben niets te verbergen.
Somewhere over the rainbow, skies are blue.
Take care out-there.
Leven in Thailand – Gênant
Hoewel onze tank nog bijna vol zit, beseffen we goed dat die snel leeg kan zijn als we in ons normale ritme doorrijden. Er staan op korte termijn twee afspraken in Chiang Mai in de agenda, waarmee we de helft van de tankinhoud er al doorheen zouden jagen. En hoe lang het duren gaat durft niemand te voorspellen. Dus rantsoeneren we onszelf maar op maximaal één ritje naar Lampang per week, waar we dan vrienden ontmoeten combineren met het inslaan van boodschappen voor een week. Daarmee zouden we het een maand of 5 moeten redden en daarna is de temperatuur normaal gesproken wat meer fietsvriendelijk. Maar ook dat is tegenwoordig allerminst zeker meer.
Over Antropologie 22 – Geld
In vooroorlogs Duitsland kon je met bankbiljetten je gat afvegen, doordat de op die biljetten afgedrukte waarden gewoon nergens meer voor stonden. Anders gezegd: gewoon toiletpapier was ‘duurder’. Kan zoiets ook in Nederland gebeuren. Ja. Dat kan. Maar wees niet bang: waarschijnlijk ga je het niet meemaken. Maar zeg nooit ‘nooit’.
Bodai – Bodai is jarig
Schaterend van de lach zei de meester: ‘Een klap met de stok en je slaat een levensgroot gat in de fantasie en door dat gat sijpelt de werkelijkheid binnen.’
Je bent niet bang voor de dood maar voor je voorstelling ervan
Bovenkamer martelkamer.
‘En toch waren zij mensen’
In het boek Alles stroomt vertelt de Sovjet-joodse Vasili Semjonovitsj Grossman het verhaal van Ivan Grigorjevitsj die na dertig jaar strafkampen na de dood van Stalin in de jaren 1950 is vrijgelaten. Hij treft een moreel verwoeste wereld aan. Dit artikel belicht een aantal passages uit zijn indrukwekkende en actuele boek.
Guy – dhammazaadjes – Upekkha
Upekkha is datgene wat de dhammanuvatti ervaart wanneer hij/zij niet reageert op gewaarwordingen of gevoelens (P. vedana): geen sankhara’s van verlangen bij aangename gevoelens en gewaarwordingen; geen sankhara’s van aversie bij onaangename gewaarwordingen of gevoelens.
Gedachten over een haiku 59 – Ryota
In deze haiku van Ryota zitten de gast en de gastheer zwijgend bijeen. Misschien peinzend over en genietend van de witte chrysanten. Als ik woorden zou moeten geven aan de sfeer die uit deze haiku spreekt, zou dat verstilling zijn en schoonheid.
Ardan – Schemering…
…
